iGlass Wiki

Γνωρίζοντας το γυαλί και τα τζάμια

Accordion Content
  • Πυκνότητα : 2.500 kg/m3
  • Συντελεστής γραμμικής διαστολής : 88 * 10-7m/oC
  • Θερμική διαπερατότητα : (u-value) 5,2 – 5,8 watt/m2*oC (ανάλογα με το πάχος)
  • Θερμική αγωγιμότητα : (Κ-value) 1,05 watt/m*oC
  • Αντοχή θερμοκρασιακών  διαφορών : στα 6mm ένα γυαλί το οποίο έχει θερμανθεί τεχνητά   θα σπάσει από θερμική αυτόθραυση εάν βυθιστεί σε νερό με διαφορά θερμοκρασίας πάνω από 55οC.
  • Αντοχή στη θλίψη : 1000 MPa. Είναι εξαιρετικά υψηλή και σημαίνει ότι για συνθλιψει κάποιος ένα γυάλινο κύβο όγκου 1cm3 , πρέπει να εφαρμόσει βάρος 10 τονών.
  • Αντοχή σε εφελκυσμό : 40 MPa (το νούμερο αυτό ανεβαίνει για θερμοενισχυμένους υαλοπίνακες στα 200 MPa) σαφώς μειωμένη σε σχέση με την αντοχή στην θλίψη.
  • Σημείο τήξης : περίπου στους 730οC.
  • Μέτρο ελαστικότητας : (συντελεστής Young) 70 GPa . Ο συντελεστής αυτός εκφράζει την θεωρητική δύναμη ( ανα μονάδα επιφανείας) που θα έπρεπε να εφρμοστεί σε ένα δοκίμιο γυαλιού ώστε να διπλασιαστεί το αρχικό του μήκος.
  • Συντελεστής εγκάρσιας συστολής : (Poisson ratio μ) 0,22
  • Σκληρότητα : 6,5 της κλίμακος Moh ( το διαμάντι έχει 10, το ζαφείρι 9 και ο γύψος 2).
  • Διηλεκτρική σταθερά : για 6mm γυαλί στους 21oC
    •   1 GHz   6,0
    • 10 MHz  6,5
    •   1 KHZ   7,4
    • 10  Hz  30,0
  • Συντελεστής διάθλασης : 1,52 (ο συντελεστής αυτός διαφοροποιείται ανάλογα με το μήκος κύματος του υπο εξέταση φωτός)
  • Φωτεινή ανάκλαση: (Απώλεια φωτός λόγω ανάκλασης) περίπου 8% με 10%. Το φώς όταν διέρχεται από διαχωριστική επιφάνεια 2 οπτικών μέσων με διαφορετικούς δείκτες διάθλασης (π.χ. αέρας-γυαλί), πάντα ανακλάται. Το ποσοστό του φωτός που ανακλάται εξαρτάται από τους δείκτες διάθλασης των μέσων και την γωνία πρόσπτωσης του φωτός.
  • Φωτεινή διαπερατότητα : περίπου 85% για λευκό υαλοπίνακα 6mm.
  • Διαπερατότητα Υπεριώδους ακτινοβολίας :  Σε μήκος κύματος 340nm 41% , σε 315nm 1%.
  • Χημική αντοχή : Το γυαλί είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στα περισσότερα οξέα εκτώς από το υδροφθορικό και σε υψηλες θερμοκρασίες και στο φωσφορικό. Εμφανίζει όμως ευαισθησία στα αλκάλια. Επίσης διαλυτές  θειούχες προσμίξεις από διαβρωση μετάλων έχουν την τάση να προσκολλόνται μόνιμα στην ελεύθερη επιφάνεια του γυαλιού οι οποίες πρέπει να αφαιρούντια το ταχύτερο δυνατό.

Οι ανοχές που παρουσιάζονται στις παρακάτω παραγράφους περιγράφονται αναλυτικά στις Ευρωπαϊκές νόρμες και αφορούν αποκλειστικά μονολιθικούς υαλοπίνακες :

  • EN 572-2
  • EN 572-3
  • EN 572-4
  • EN 572-5
  • EN 572-6

ΑΝΟΧΕΣ ΠΑΧΩΝ

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Νόρμα ΕΝ 572 μέρος 2 οι παρακάτω ανοχές πάχους των υαλοπινάκων θεωρούνται αποδεκτές:

Ονομαστικό πάχος σε mm

Ανοχή πάχους σε mm

3

±0,2

4

±0,2

5

±0,2

6

±0,2

8

±0,3

10

±0,3

12

±0,3

15

±0,5

19

±1,0

25

±1,0

 

ΑΝΟΧΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ

Η γενικά αποδεκτή ανοχή στην διάσταση κοπής ενός υαλοπίνακα, που προσδιορίζεται από την Ευρωπαϊκή νόρμα EN 572 και EN 1096-1, είναι ανεξάρτητα από το πάχος του υαλοπίνακα και καθορίζεται σε: ±0,2mm/m 

Αυτό σημαίνει ότι για κάθε μέτρο μήκους του υπό έλεγχο υαλοπίνακα, ±0,2mm είναι αποδεκτά. Εάν για παράδειγμα ο υαλοπίνακας έχει μήκος χ=2,5m και πλάτος y=0,5m τότε οι αποδεκτές αποκλίσεις είναι για το μεν μήκος ± 0,5mm και για το δε πλάτος ± 0,1mm.

Εντούτοις, είναι σημαντικό να συνυπολογίσει κανείς στην ανοχή κοπής την απόκλιση από την κατακόρυφο, γνωστή ως «αιθέρα». Αυτή η απόκλιση εξαρτάται έντονα από το πάχος του γυαλιού ως εξής :

Πάχος Υαλοπίνακα σε mm

Απόκλιση σε mm

4, 5, 6 

± 1,0

8, 10 

± 2,0

12 

±3,0

15 

+5 / -3

19 

+6 / -3

 Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει κανείς να αθροίσει στις κανονικές αποκλίσεις κοπών και αυτές τις τιμές.

Στο προηγούμενο παράδειγμα, εάν ο υπό εξέταση υαλοπίνακας ήταν 6mm τότε αποδεκτή ανοχή κοπής για την χειρότερη από τις σχηματιζόμενες ακμές θα ήταν για το μεν μήκος ±1,5mm και για το δε πλάτος ±1,1mm. Εάν όμως ο υαλοπίνακας ήταν 12mm τότε οποιαδήποτε απόκλιση στο μήκος εντός του ορίου ±3,5mm και του πλάτους εντός του ορίου ±3,1mm είναι αποδεκτή και δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο απόρριψης του υαλοπίνακα.  Σε περίπτωση που το σχήμα του υαλοπίνακα εμπεριέχει οξεία γωνία, τότε ο υπολογισμός των επιτρεπτών ανοχών στις απολήξεις των γωνιών, γίνεται σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα :

ΓΩΝΙΑ

Απόκλιση απόληξης Χ

< 12,5°

-30mm

< 20°

-18mm

< 3

-12mm

< 45°

-8mm

Οι τιμές που εμφανιζονται σε αυτόν τον πίνακα, είναι ανεξάρτητες του πάχους του υαλοπίνακα.

Επίσης, πρέπει να τονισθεί, ότι η απουσία της απόληξης δημιουργεί μια «ασαφή περιοχή», μέσα στην οποία οποιαδήποτε ανωμαλία, είτε περιμέτρου είτε επιφανείας, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο απόριψης.

Η αποδεκτή ανοχή κατά την σύγκριση των  διαγωνίων ενός παραλληλόγραμμου υαλοπίνακα είναι : ±2,0mm

Η ανοχή αυτή είναι ανεξάρτητη του πάχους του υαλοπίνακα.

ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΛΕΙΑΝΣΗ

Οι επιτρεπτές ανοχές εξαρτώνται από το είδος της κατεργασίας. Όποιες περιπτώσεις δεν καλύπτονται από τις προδιαγραφές αυτής της παραγράφου, θα πρέπει να αναζητηθούν στις Ευρωπαϊκές νόρμες:

  • EN 12150 (Glass in building- thermally toughened glass),
  • EN 1863 (Glass in buildings – Heat strengthened glass),
  • EN 1096-1 Glass in building, Coated glass).
  •  

 ΠΑΡΑΛΗΛΟΓΡΑΜΜΑ

Στην περίπτωση που οι υαλοπίνακες έχουν υποστεί κατεργασία περιμετρικής λείανσης, τότε υπάρχουν 2 διαφορετικές κατηγοριοποιήσεις ανεκτών ανοχών :

  • Λείανση με γυαλόχαρτο
  • Λείανση με αδαμαντοδόρο εργαλείο

 

Στην πρώτη περίπτωση ισχύουν ακριβώς οι ίδιοι περιορισμοί με αυτούς που ισχύουν για ακατέργαστους υαλοπίνακες.

Στην δεύτερη περίπτωση ανεκτές θεωρούνται οι ανοχές που βρίσκονται εντός των ορίων που περιγράφονται παρακάτω:

ΜΗΚΟΣ ΠΛΕΥΡΑΣ (mm)

ΠΑΧΟΣ < 12mm

ΠΑΧΟΣ > 12mm

< 1000

± 1,5

± 2,0

< 2000

±2,0

± 2,5

< 3000

+2,0 /-2,5

± 3,0

< 4000

+2,0 /-3,0

+3,0 /-4,0

< 5000

+2,0 /-4,0

+3,0 /-5,0

< 6000

+2,0 /-5,0

+3,0 /-5,0

Οι επιτρεπτές ανοχές στην απόκλιση των διαγωνίων υπολογίζονται πολλαπλασιάζοντας τις τιμές του παραπάνω πίνακα με τον συντελεστή 1,42.

ΦΟΡΜΕΣ

Ομοίως για τους μη παραλληλόγραμμους περιμετρικά κατεργασμένους υαλοπίνακες, ισχύει ο παρακάτω πίνακας ανεκτών αποκλίσεων από τις ονομαστικές διαστάσεις :

Μήκος Πλευράς  (mm)

Πάχος < 12mm

Πάχος > 12mm

 

Standard (mm)

Special (CNC)mm Standard (mm)

Special (CNC)mm

< 1000

± 2,0 -1,0/+1,0 ± 3,0

-2,0/2,0

< 2000

± 3,0 -1,5/+1,0 ± 4,0

-2,5/+2,0

< 3000

± 4,0 -2,0/+1,0 ± 5,0

-3,0/+2,0

< 4000

± 5,0 -2,5/+1,0 ± 6,0

-3,5/+2,0

< 5000

– 8,0 / +5,0 -4,0/+2,0 – 9,0 / +6,0

-5,0/+3,0

< 6000

-10,0/ +5,0 -5,0/+2,0 -11,0/ +6,0

-6,0/+3,0

 

Η στήλη με τον χαρακτηρισμό “special” αναφέρεται σε, κατά ειδική παραγγελία, περιμετρική λείανση από αδαμαντοφόρο εργαλείο η οποία πραγματοποιείται σε κέντρο κατεργασίας CNC.

ΓΩΝΙΑΚΕΣ ΑΠΟΤΜΗΣΕΙΣ > 100 Χ 100 mm 

Όταν υπάρχουν γωνιακές αποτμήσεις μεγαλύτερες των 100χ100mm τότε οι μέγιστες επιτρεπτές ανοχές τόσο ως προς την θέση όσο και ως προς το μέγεθος είναι : ± 4,0mm 

Σε περίπτωση που η απότμηση πραγματοποιηθεί κατόπιν συμφωνίας σε κέντρο κατεργασίας CNC, τότε η ανοχή είναι : ± 2,0mm 

1.3.3 ΕΓΚΟΠΕΣ ΑΤΡΟΧΙΣΤΕΣ

Οι ανοχές των εγκοπών τόσο ως προς την διάσταση όσο και ως προς την θέση, εξαρτώνται από το μέγεθος της εγκοπής και από τον τρόπο που αυτή δημιουργείται. Έτσι υπάρχει ο παρακάτω πίνακας καθορισμού των επιτρεπτων αποκλίσεων :

Μήκος εγκοπής (mm)

ΑΝΟΧΗ (mm)  χειρός

ANOXH (mm) CNC

< 500

±5,0

± 4,0

<1000

±6,0

±4,0

< 2000

±6,0

±4,0

< 3400

±6,0

±4,0

< 6000

±6,0

±5,0

Ως προς την ακρίβεια της θέσης, η μέγιστη επιτρεπτή απόκλιση σε περίπτωση χειροκίνητης κατασκευής είναι: ± 4,0mm

Ενώ για την περίπτωση που η κατεργασία γίνει κατόπιν συμφωνίας σε κέντρο κατεργασίας CNC, τότε η μέγιστη επιτρεπτή απόκλιση θέσης είναι : ± 3,0mm 

ΑΠΟΤΜΗΣΕΙΣ ΤΡΟΧΙΣΜΕΝΕΣ

Κανονική ανοχή : ±2,0mm 

Ανοχή κατεργασίας από κέντρο κατεργασίας CNC : ± 1,5mm

ΓΩΝΙΑΚΗ ΕΓΚΟΠΗ ΤΡΟΧΙΣΜΕΝΗ

Σε περιπτώσεις γωνιακών εγκοπών και για εσωτερικές ακτίνες όχι μικρότερες των 15mm, ισχύουν οι εξής κανονικές ανοχές :

  • Ως προς την θέση          ± 3mm
  • Ως προς την διάσταση  ±2mm 

 

Για περιπτώσεις όπου κατόπιν συμφωνίας η εγκοπή κατασκευάζεται από κέντρο κατεργασίας CNC, οι ειδικές ανοχές προσδιορίζονται ως εξής (πάντα με την προϋπόθεση ότι η ελάχιστη εσωτερική ακτίνα δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 15mm):

  • Ως προς την θέση           ± 2,0mm
  • Ως προς την διάσταση   ± 1,5mm 

 

ΕΓΚΟΠΕΣ ΤΡΟΧΙΣΜΕΝΕΣ

Οι ανοχές των εγκοπών τόσο ως προς την διάσταση όσο και ως προς την θέση, εξαρτώνται από το μέγεθος της εγκοπής και από τον τρόπο που αυτή δημιουργείται. Έτσι υπάρχει ο παρακάτω πίνακας καθορισμού των επιτρεπτών αποκλίσεων (με την προυπόθεση ότι η ελάχιστη εσωτερική ακτίνα δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 15mm):

Μήκος εγκοπής (mm)

ΑΝΟΧΗ (mm)  χειρός

ANOXH (mm) CNC

< 500

±2,0

±1,5

< 1000

±3,0

±1,5

< 2000

±3,0

±1,5

< 3400

±4,0

±1,5

 

ΑΝΟΧΗ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΤΡΥΠΑΣ

Η μέγιστη επιτρεπτή ανοχή ως προς την διάμετρο μιας τρύπας είναι :

  • Για διάμετρο < 30mm : ± 1,0mm 
  • Για διάμετρο ≥ 30mm : ± 2,0mm

 

ΑΝΟΧΗ ΘΕΣΗΣ ΤΡΥΠΑΣ

Η μέγιστη αποδεκτή απόκλιση ως προς τον προσδιορισμό του κέντρο μιας τρύπας είναι ανεξάρτητη τόσο από το πάχος του υαλοπίνακα όσο και από την διάμετρο της τρύπας. Εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από την απόσταση που  έχει η τρύπα από το οριζόμενο σημείο αναφοράς (συνήθως μια από τις ορθές γωνίες του υαλοπίνακα). Ο παρακάτω πίνακας ορίζει τις μέγιστες επιτρεπτές αποκλίσεις ώστε ο υαλοπίνακας να μην κρίνεται απορριπτέος :

Απόσταση από την μικρή πευρά

Απόκλιση X (mm) Απόσταση από την μεγάλη πλευρά

Απόκλιση Y (mm)

< 1000 ± 1,0 < 1000 ± 1,0
>1000 ± 2,0 < 3000 ± 2,0
    < 4500 ± 3,0
    >4500 ± 4,0

 

ΑΠΛΗ ΚΟΠΗ

Η ακμή που προκύπτει από την κοπή του κοινού γυαλιού Φλόατ είναι συνήθως επίπεδη, και αιχμηρή. Πολλές φορές είναι πιθανή η ανομοιόμορφη αποκόλληση τμημάτων υάλου ιδιαίτερα στα μεγάλα πάχη και στα μη παραλληλόγραμμα σχήματα. Ελαφρές κατακόρυφες κυματοειδής γραμμές είναι επίσης πιθανό να εμφανιστούν. Λεπτές φολίδες (Γνωστές και ως «Πεταλούδες») είναι επίσης πιθανό να αποκολληθούν από την επιφάνεια του γυαλιού.  Σε περίπτωση που το πάχος του γυαλιού στο σημείο που αποκολλήθηκε η φολίδα δεν μειώνεται περισσότερο από 15% του αρχικού πάχους τότε ο υαλοπίνακας δεν κρίνεται απορριπτέος. Επίσης, εφόσον η  μέγιστη ακτίνα της φολίδας δεν ξεπερνά τα 3mm ο υαλοπίνακας θεωρείται αποδεκτός.

ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΛΕΙΑΝΣΗ (ΑΠΛΗ)

Ο υαλοπίνακας λειένεται περιμετρικά ώστε οι ακμές του να μην είναι κοφτερές με γυαλόχαρτο και καταλήγει στην επιθυμητή διάσταση. Φολίδες και «ακατέργαστες» περιοχές είναι επιτρεπτές.

ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΛΕΙΑΝΣΗ ΜΕ ΑΔΑΜΑΝΤΟΦΟΡΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ

Η περίμετρος του υαλοπίνακα λειένεται με αδαμαντοφόρα εργαλεία. Οι λειασμένες ακμές έχουν ματέ όψη. Φολίδες και «ακατέργαστες» περιοχές δεν είναι αποδεκτές.

ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΛΕΙΑΝΣΗ ΜΕ ΓΥΑΛΙΣΜΑ

Η περίμετρος του υαλοπίνακα λειένεται με αδαμαντοφόρα εργαλεία και στην συνέχεια γυαλίζεται. Περιοχές με ματέ όψη δεν είναι αποδεκτές. Εντούτοις εναλλαγές της όψης του γυαλίσματος καθώς και ελαφρά σημάδια στην συνέχεια του γυαλίσματος δεν αποτελούν λόγους απόριψης του υαλοπίνακα.

Προκειμένου να υπάρχει ενιαίος διεθνής τρόπος αναγνώρισης των επιφανειών μιας υάλωσης έχει επικρατήσει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος ονομασίας τους.

Έτσι διεθνώς όταν έχουμε να κάνουμε με μια σύνθετη υάλωση, ξεκινάμε πάντα από το εξώτερο μέρος της υάλωσης και προχωρώντας προς το εσωτερικό ονοματίζουμε με έναν αύξοντα αριθμό (ξεκινώντας πάντα από το 1) κάθε γυάλινη επιφάνεια που συναντάμε.

Έτσι εάν έχουμε μια διπλή υάλωση, η εξωτερική πλευρά του εξωτερικού υαλοπίνακα ονομάζεται (1) . Η εσωτερική πλευρά του εξωτερικού υαλοπίνακα ονομάζεται (2), η εξωτερική πλευρά του εσωτερικού υαλοπίνακα (3) και τέλος η εσωτερική πλευρά του εσωτερικού υαλοπίνακα ονομάζεται (4).

Έτσι εάν για παράδειγμα έχουμε μια τριπλή υάλωση με 2 επιστρωμένους υαλοπίνακες των οποίων οι επιστρώσεις μας πουν ότι βρίσκονται στις θέσεις (2) και (5) αντίστοιχα, τότε θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η 1η επίστρωση βρίσκεται στην εσωτερική πλευρά του εξωτερικού υαλοπίνακα, ενώ η 2η επίστρωση βρίσκεται στην πλευρά του 3ου υαλοπίνακα που κοιτά προς τα έξω.

Η ποιότητα του υαλοπίνακα μπορεί να παραμείνει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου ακολουθώντας κάποιες απλές συμβουλές αναφορικά με την αποθήκευση και τον χειρισμό του.

Οι αποθήκες στις οποίες φυλάσσουμε του υαλοπίνακες θα πρέπει να είναι καθαρές και ξηρές με δυνατότητα κυκλοφορίας στεγνού αέρα, ιδιαίτερα μετά από περιόδους υψηλής υγρασίας για να αποφεύγεται ανεπιθύμητο λέκιασμα. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρχει ανάμεσα από τους υαλοπίνακες κάποιο υλικό το οποίο να παρέχει αφυγραντική δράση, Καλό θα ήταν το υλικό αυτό να εμπεριέχει αδιπικό οξύ, το οποίο δρα ως αναστολέας λεκιασμάτων.

Η αποθήκευση πρέπει να γίνεται πάνω σε επίπεδες επιφάνειες σε περιοχές απαλλαγμένες από κυκλοφορία βαρέων οχημάτων ή κραδασμούς πάσης φύσεως.

Σε περίπτωση που κάποια ποσότητα υαλοπινάκων παραληφθή βρεγμένη, τότε είναι απαραίτητο, το ταχύτερο δυνατό, να αποσυσκευαστεί να στεγνωθεί και να επανασυσκευαστεί με αποστατικό υλικό ώστε να εξασφαλίζεται η κυκλοφορία αέρα μεταξύ των πλακών των υαλοπινάκων.

ΑΙΤΙΕΣ

Το θερμικό σοκ είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται όταν η κεντρική περιοχή ενός υαλοπίνακα θερμαίνεται (είτε τεχνιτά, είτε φυσικά) ενώ η περιμετρική του περιοχή διατηρείται ψυχρή και δεν υπόκειται σε διαστολή. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται σταδιακά μια τάση πάνω στην επιφάνεια του υαλοπίνακα.  Η αυτόθραυση είναι το αποτέλεσμα της συσσώρευσης υπερβολικής τάσης λόγο θερμότητας σε έναν υαλοπίνακα. Το ποσό της θερμικής τάσης εξαρτάται από την διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ της ψυχρότερης και της θερμότερης περιοχής του υαλοπίνακα, καθώς επίσης και στην κατανομή της θερμοκρασιακής διαβάθμισης στην επιφάνειά του.

Ένας υαλοπίνακας ο οποίος έχει υποστεί θερμικό σοκ, είναι εύκολο να αναγνωριστεί από την μορφή του σπασίματος το οποίο είναι πολύ χαρακτηριστικό. Το σπάσιμο αυτού του τύπου, ξεκινά πάντα κατακόρυφα από μία από τις πλευρές του υαλοπίνακα και εκτείνεται ευθύγραμμα  για 2 έως 5cm. Στη συνέχεια διακλαδώνεται σε μία ή και περισσότερες κατευθύνσεις. Ο αριθμός αυτών των διακλαδώσεων υποδηλώνει το μέγεθος της θερμικής  τάσης που αναπτύχθηκε στον υαλοπίνακα.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΘΕΡΜΙΚΟΥ ΣΟΚ

Οποιοσδήποτε λόγος συντελεί στο να αναπτυχθούν θερμοκρασιακές διαφορές στην επιφάνεια ενός υαλοπίνακα θα πρέπει αυτομάτως να χαρακτηρίζεται ως «επιβαρυντικός» παράγον. Τέτοιοι είναι :

  • Οι  κλιματολογικές συνθήκες οι οποίες ευνοούν την την απορρόφηση θερμότητας από τον υαλοπίνακα με την πολύωρη διαρκή έκθεση στον ήλιο.
  • Ο προσανατολισμός του κτηρίου, με χειρότερο τον ανατολικό όπου συνήθως τους πρώτους μήνες της άνοιξης παρατηρείται το φαινόμενο, οι ψυχροί από την πτώση της θερμοκρασίας την νύχτα υαλοπίνακες, να θερμένονται ανομοιόμορφα από τον ανεμπόδιστο ανατέλον ήλιο.
  • Η θέση του κτηρίου, όταν πάνω σε αυτό πέφτουν σκιές από περιβάλλοντα αντικείμενα, όπως π.χ. άλλα κτήρια, δέντρα , παρκαρισμένα μεγάλα οχήματα κλπ.
  • Συγκεκριμένοι τύποι έγχρωμων ή/και επιστρωμένων  υαλοπινάκων, έχουν εγγενώς μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν θερμικό σοκ, εξαιτίας της αυξημένης ενεργειακής απορρόφησης την οποία εμφανίζουν. Για τον λόγο αυτό είναι σκόπιμο κατά την διάρκεια επιλογής του καταλληλότερου για την εκάστοτε εφαρμογή υαλοπίνακα να ελέγχεται ο συντελεστής ενεργειακής απορρόφησης.
  • Η διάσταση και το πάχος (όσο μεγαλύτερα, τόσο χειρότερα)
  • Το πλαίσιο , είδος (αλουμίνιο, PVC, ξύλο), Χρώμα,  πλαισίωση (4-πλεύρη, 2-πλευρη, structural)
  • Περιμετρική κατάσταση. Μικρές αμυχές και πληγές μπορούν να αποβούν μοιραίες. Περιμετρική λείανση, έστω μα μη αδαμαντοφόρα εργαλεία, πάντα βελτιώνει την συμπεριφορά.
  • Εξωτερικές σκιάσεις,  όταν αυτές δεν πέφτουν ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια του υαλοπίνακα. Αυτές μπορεί να είναι είτε ακούσιες (μπαλκόνια, πρόβολοι, στέγαστρα κλπ) είτε εκούσιες (περσίδες, τέντες, αυτοκόλλητα κλπ)
  • Εσωτερικές σκιάσεις, όπως κουρτίνες , περσίδες κλπ οι οποίες αντανακλούν ποσά θερμότητας προς τα έξω και αυξάνουν την θερμική τάση. Για την μείωση αυτού του φαινομένου συνίσταται να προβλέπεται αερισμός του χώρου μεταξύ του υαλοπίνακα και την πηγή της εσωτερικής σκίασης.
  • Εσωτερικές πηγές ψύξης/θέρμανσης , όπως αεραγωγοί, κλιματιστικά, εξαερισμοί ηλεκτρονικών συσκευών κλπ,  όταν αυτές κατευθύνονται κατευθείαν πάνω στους υαλοπίνακες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Όταν οι γενικές συνθήκες, υποδηλώνουν επιβαρυντική κατάσταση θερμικού σοκ, καλό είναι προληπτικά να λαμβάνονται μέτρα θεραπείας/προστασίας. Τέτοια είναι :

  • Περιμετρική λείανση. Βελτιώνει τις συνθήκες περίπου 10% έως 15%
  • Περιμετρική λείανση με αδαμαντοφόρα εργαλεία. Βελτίωση 20% με 25%
  • Θερμοενίσχυση. Βελτίωση 70%-80%
  • Θερμοσκλύρηνση. Βελτίωση 90%

ΤΥΠΟΣ ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΑ

ΗΛΙΑΚΗ ΑΠΟΡΟΦΗΣΗ %

ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΘΡΑΥΣΗΣ

ΛΕΥΚΟΙ

18

ΧΑΜΗΛΗ

ΕΓΧΡΩΜΟΙ

30-40

ΜΕΤΡΙΑ

Super tints

45-65

ΜΕΤΡΙΑ-ΥΨΗΛΗ

ΛΕΥΚΟΙ ΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΟΙ

60-70

ΥΨΗΛΗ

ΕΓΧΩΜΟΙ ΑΝΚΛΑΣΤΙΚΟΙ

80-85

ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΗ

Ο ήλιος ακτινοβολεί ενέργεια με την μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων (μηκών κύματος) το οποίο χωρίζουμε σε 3 βασικές διακριτές περιοχές συχνοτήτων :

  • Υπεριώδη  290nm – 380nm
  • Ορατή        380nm – 780nm
  • Υπέρυθρη 780nm – 2500nm

 

Από το σύνολο της ενέργεια που ακτινοβολεί ο ήλιος, μόνο το 2%  εκπέμπεται στην υπεριώδη περιοχή, 47% στην ορατή και τέλος το 51% στην υπέρυθρη. Από το σύνολο λοιπόν της ηλιακής ενέργειας το ανθρώπινο οπτικό όργανο, το μάτι, είναι «ρυθμισμένο» να συλλαμβάνει ένα μικρό εύρος συχνοτήτων της ηλιακής ενέργειας που όμως αντιπροσωπεύει το 47% της συνολικής.

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι όσο υψηλότερη η συχνότητα εκπομπής τόσο μεγαλύτερη είναι η ενέργεια που μεταφέρεται από την ακτινοβολία. Αυτό γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό αν αναλογιστεί κανείς ότι η υπεριώδης ακτινοβολία υψηλής συχνότητας είναι αυτή που είναι υπεύθυνη για το κάψιμο του ανθρώπινου  δέρματος το καλοκαίρι, ή την αλλοίωση των χρωμάτων υλικών που παραμένουν εκτεθειμένα στον ήλιο. Αντίθετα, το ορατό και το υπέρυθρο φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας είναι πολύ λιγότερο επιβλαβής.

Το σύνολο, λοιπόν της ηλιακής ακτινοβολίας που προσπίπτει πάνω σε μια υάλωση μπορεί είτε να ανακλαστεί, είτε να απορριφθεί, είτε να διέλθει μέσα από την υάλωση σε διάφορα ποσοστά ανάλογα με το είδος της υάλωσης. Σε κάθε περίπτωση όμως, (βασιζόμενοι στην βασική αρχή της Φυσικής ότι η ενέργεια ούτε εξαφανίζεται αλλά ούτε και δημιουργείται από του μηδενός) μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι το άθροισμα των ποσοστών των 3 αποτελεσμάτων της πρόσπτωσης θα πρέπει πάντα να δίνει 100%! (π.χ. στο διάφανο λευκό υαλοπίνακα των 3mm 8% της ηλιακής ενέργειας ανακλάται, το 9% αποροφάτε και το 83% διέρχεται ανεμπόδιστα). Αυτή είναι γνωστή ως εξίσωση RAT από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Radiation, Absorption, Transmission.

 Στην φύση τώρα, πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η θερμότητα μεταδίδεται με 3 και μόνον 3 τρόπους :

  • Επαφή (όταν ένα θερμό σώμα έρχεται σε επαφή με ένα ψυχρό)
  • Ανάμιξη (όταν ένα θερμό υγρό ή αέρια αναμιγνύεται με ένα ψυχρό)
  • Ακτινοβολία (όταν θερμότητα περνά μέσα από κενό και προσπίπτοντας πάνω σε κάποιο σώμα είτε ανακλάται, είτε αποροφάτε, είτε το διαπερνά)

 

ΦΑΣΜΑΤΟΦΩΤΟΜΕΤΡΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Όταν η ηλιακή ακτινοβολία πέφτει πάνω στην επιφάνεια ενός υαλοπίνακα, ένα μέρος της ανακλάται, ένα μέρος της απορροφάτε από την μάζα του και ένα μέρος περνάει μέσα. Η σχέση κάθε ενός μέρους προς το σύνολο της προσπίπτουσας ακτινοβολίας, καθορίζει τον συντελεστή ανάκλασης, τον συντελεστή απορρόφησης  και τον συντελεστή μετάδοσης.   

Συντελεστές Ενέργειας  (Energy Factors)

Energy Reflection (ER)= Ανακλώμενη Ενέργεια

Energy Absorption (EA)= Απορροφούμενη Ενέργεια

Direct  Energy Transmission (DET)= Άμεσα Μεταδιδόμενη Ενέργεια

Heat Transfer (HT)= Μεταφερόμενη Θερμότητα

 

Συντελεστές φωτός (Light Factors)

Κατ’ αναλογία των συντελεστών Ενέργειας, οι  συντελεστές Φωτός ορίζονται αποκλειστικά επάνω στην βάση του ορατού τμήματος του ηλιακού φάσματος (380 έως 780 νανόμετρα).

Light Reflection (LR)= Ανακλώμενο Φώς

Light Transmission (LT)= Διερχόμενο Φως

Light Absorption (LA)= Απορροφούμενο Φώς

Ο Ηλιακός Συντελεστής (Solar Factor SF) ή (g) αντιπροσωπεύει την συνολικώς μεταφερόμενη μέσω ενός υαλοστασίου ενέργεια. Είναι κατά συνέπεια το άθροισμα της άμεσα μεταφερόμενης ακτινοβολίας και αυτής η οποία απορροφάτε και επανεκπέμπεται προς τον εσωτερικό χώρο.

g = te + qi 

Παράγοντες οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν τους συντελεστές αυτούς σε μια δεδομένη προσπίπτουσα ακτινοβολία, είναι η απόχρωση του γυαλιού, το πάχος του και στην περίπτωση των επιστρωμένων (coated) γυαλιών, η φύση της επίστρωσης.

                                                            Solar Factor (g)          Διερχόμενο Φως

Λευκό γυαλί 4mm                             0,86                                         0,90

Διπλό τζάμι 4+15+4                          0,76                                         0,81

 

ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ

Η θερμότητα που νοιώθουμε μας έρχεται από δύο πηγές:

  • Θερμότητα από το ηλιακό φάσμα η οποία δημιουργείται από τις υπεριώδεις ακτίνες (UV), από το ορατό φως και τα μικρού μήκους υπέρυθρα κύματα (IR)
  • Θερμότητα η οποία εκπέμπεται από αντικείμενα (λάμπες, θερμαντικά σώματα κλπ) με την μορφή των μεγάλου μήκους υπέρυθρων κυμάτων (IR).

 

Μετάδοση θερμότητας

Όταν υπάρχει διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ δύο σημείων ενός υλικού (στερεού, υγρού ή αερίου) τότε αυτόματα η θερμότητα μεταφέρεται από τα θερμότερα σημεία προς τα ψυχρότερα. Αυτό ισχύει για όλες τις επιφάνειες. Όμως μια γυάλινη επιφάνεια παρουσιάζει την ιδιομορφία να είναι ταυτόχρονα και διαπερατή από την ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα την ελεύθερη συσσώρευση θερμότητας. Η θερμότητα εναλλάσσεται (με άλλα λόγια «χάνεται») μέσω της επιφάνειας των υλικών, με τρεις διαφορετικούς τρόπους.

Τρόποι μετάδοσης της θερμότητας 

  • Με Επαφή (Conduction). Η θερμότητα μεταφέρεται από το ένα μόριο (αφού ζεσταθεί), στο επόμενο μέσα στο ίδιο στερεό σώμα ή σε εφαπτόμενα μεταξύ τους σώματα.
  • Με Ανάμιξη (Convection). Ισχύει για την μεταφορά θερμότητας μεταξύ της επιφάνειας ενός στερεού και ενός υγρού ή αερίου σώματος. Αυτός ο τρόπος μεταφοράς θερμότητας συνεπάγεται κίνηση των μορίων μέσω κυκλοφορίας. Οι διαφορές της θερμοκρασίας μεταξύ των σημείων του υγρού ή αερίου υλικού, προκαλούν κίνηση των μορίων προς τα επάνω καθώς αυτά ζεσταίνονται, με αποτέλεσμα την βαθμιαία εξισορρόπηση της θερμοκρασίας. 
  • Με Ακτινοβολία (Radiation). Κάθε θερμό σώμα εκπέμπει ενέργεια με την μορφή της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα διασχίζουν τις ελεύθερες περιοχές (αέρα, κενό) και όταν  συναντήσουν εμπόδιο (κάποιο αντικείμενο), αφήνουν επάνω του μέρος της ενέργειάς τους. Το αντικείμενο αποκτά  θερμότητα, την οποία στην συνέχεια εκπέμπει κ.ο.κ.

Σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος, αυτή η ακτινοβολία λαμβάνει χώρα στην περιοχή της μεγάλου μήκους υπέρυθρης ακτινοβολίας (πάνω από 5.000nm).

Θερμική εκπομπή (emissivity) υαλοπινάκων 

Τα αντικείμενα ενός χώρου επανεκπέμπουν την θερμότητα που αποκτούν, με την μορφή μεγάλου μήκους  υπέρυθρης ακτινοβολίας (IR). Οι υαλοπίνακες γενικώς, δεν αφήνουν αυτού του είδους την ακτινοβολία να περάσει, την απορροφούν, θερμαίνονται και επανεκπέμπουν την θερμότητα. Έτσι, ένας κοινός υαλοπίνακας (όχι ανακλαστικός) επανεκπέμπει την θερμότητα προς την ψυχρότερη περιοχή, π.χ. προς τα έξω τον χειμώνα, με αποτέλεσμα να χάνεται ενέργεια. Η τιμή (e) της δυνατότητας εκπομπής (emissivity) ενός κοινού υαλοπίνακα είναι 0,89. Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι το 89% της ενέργειας που απορροφάται από την μάζα του γυαλιού, επανεκπέμπεται προς το περιβάλλον (προς την ψυχρότερη πλευρά του) και μόνο το 11% ανακλάται πίσω στην θερμή περιοχή.

Η ικανότητα εκπομπής ενός υαλοπίνακα, μπορεί να μεταφραστεί και σαν το επίπεδο απορρόφησης του υαλοπίνακα. Όσο μικρότερη είναι η ικανότητα εκπομπής (δηλ. η απορροφητικότητα), τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάκλαση άρα και η διατηρούμενη στον χώρο θερμότητα.

Σημαντική βελτίωση (μείωση) της τιμής δυνατότητας θερμικής εκπομπής (e) των υαλοπινάκων επέφερε η εφεύρεση της επίστρωσης της επιφάνειάς των με ένα μικροσκοπικώς λεπτό, θεωρητικώς αόρατο στρώμα μετάλλων ή μεταλλικών οξειδίων. Οι δε διαρκώς βελτιούμενες τεχνικές επιστρώσεων, έχουν επιτρέψει να γίνουν αποφασιστικά βήματα στην ποιότητα της θερμομόνωσης των υαλοστασίων. 

Η χαμηλής εκπομπής (low-e) επίστρωση είναι σχεδιασμένη να αυξάνει την ανάκλαση της απορροφούμενης από το γυαλί θερμότητας προς την πλευρά της πηγής της θερμότητας. Αυτό σημαίνει ότι, αντίθετα με τα κοινά λευκά γυαλιά, οι χαμηλής εκπομπής υαλοπίνακες εξασφαλίζουν το ότι η θερμότητα διατηρείται μέσα σ’ ένα κτίριο τον χειμώνα ή απωθείται προς τα έξω το καλοκαίρι, βελτιώνοντας την θερμική άνεση.

Η ικανότητα εκπομπής επιδρά μόνο στην μεγάλου μήκους υπέρυθρη ακτινοβολία ενώ δεν έχει ουσιαστικά επίπτωση στον έλεγχο της ηλιακής ακτινοβολίας. Προκειμένου να συνδυαστεί ο έλεγχος της θερμοπερατότητας με τον έλεγχο της ηλιακής ακτινοβολίας, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν γυαλιά με επικαλύψεις οι οποίες συνδυάζουν και τις δύο λειτουργίες.

Θερμοκρασία υαλοστασίων και άνεση 

Το να νοιώθει κάποιος άνετα σ’ ένα χώρο δεν εξαρτάται μόνο από την θερμοκρασία του αέρα εντός του χώρου, αλλά και από την ενδεχόμενη εγγύτητά του σε ψυχρές επιφάνειες. Το ανθρώπινο σώμα, όταν βρεθεί κοντά σε ψυχρές επιφάνειες όπως π.χ. ένα υαλοστάσιο με μικρή θερμομόνωση, αντιδρά σαν θερμαντικό σώμα, αποβάλλοντας θερμότητα. Η διαχεόμενη μ’ αυτόν τον τρόπο ενέργεια, έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μιας ενοχλητικής αίσθησης ψύχρας.

Συντελεστής θερμοπερατότητας UValue (ή συντελεστής Κ)

Η μεταφορά θερμότητας μέσω μιας επιφάνειας και με τους τρεις τρόπους (επαφή, ανάμειξη και ακτινοβολία), αποδίδεται από τον συντελεστή U-value (γνωστό και ως συντελεστή Κ). Πρόκειται για τον βαθμό απώλειας θερμότητας (σε Watt), μέσω επιφάνειας 1m2, για διαφορά θερμότητας 1 βαθμού Kelvin, μεταξύ του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.

Η συνολική θερμική μόνωση ενός παραθύρου εξαρτάται από την θερμική μόνωση του πλαισίου, την θερμική μόνωση του υαλοστασίου και τους αποστάτες θερμοδιακοπής και αποδίδεται από τον συντελεστή Uw, ενώ η θερμική μόνωση μόνο του υαλοστασίου αποδίδεται από τον συντελεστή Ug.

Εξέλιξη του συντελεστή θερμοπερατότητας των υαλοστασίων

Ένα υαλοστάσιο με μονό υαλοπίνακα πάχους 6mm, έχει U = 5,7W/(m2.K)

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εμφανίζονται οι πρώτοι διπλοί υαλοπίνακες, οι οποίοι συναρμολογούνταν και τοποθετούνταν επί τόπου. Αργότερα κατά την δεκαετία του 1960, τα εργοστάσια παρήγαγαν ερμητικά σφραγισμένους διπλούς υαλοπίνακες. Η ιδέα των διπλών υαλοπινάκων ήταν να δημιουργήσουν ένα διάκενο γεμισμένο με ξηρό αέρα ανάμεσα σε δύο φύλλα υαλοπινάκων, δεδομένου ότι το γυαλί έχει θερμοαγωγιμότητα 1W/(m.K) ενώ ο αέρας μόλις 0,025W/(m.K), με αποτέλεσμα να βελτιώνονται τα μονωτικά χαρακτηριστικά και να μειώνεται ο συντελεστής θερμοπερατότητας (Ug) ενός υαλοστασίου

Ένα υαλοστάσιο με διπλό υαλοπίνακα, αποτελούμενο από δύο κοινούς υαλοπίνακες 5mm με 12mm διάκενο αέρα, ανάμεσά τους, έχει U = 2,8W/(m2.K)

Αργότερα επήλθε νέα βελτίωση με την αντικατάσταση του αέρα με ευγενή αέρια (Argon, krypton) τα οποία έχουν μικρότερη θερμοαγωγιμότητα από τον αέρα ώστε να μειώνουν την μετάδοση θερμότητας με επαφή, αλλά και μεγαλύτερη πυκνότητα ώστε να περιορίζουν την μετάδοση θερμότητας με ανάμιξη (κάνουν δυσκολότερη την κίνηση). 

Όμως αποφασιστικής σημασίας βήμα στην ποιότητα της θερμικής μόνωσης των υαλοστασίων αποτέλεσε η ανάπτυξη νέων τεχνικών επίστρωσης. Εφαρμόζοντας μία μεταλλική επικάλυψη στην επιφάνεια ενός υαλοπίνακα, τον μετατρέπουμε σε Υψηλής Αποδοτικότητας (High-performance) ή όπως αλλιώς αποκαλείται  Χαμηλής θερμικής εκπομπής low-emissivity (Low-E).

Ένα υαλοστάσιο με διπλό υαλοπίνακα, αποτελούμενο από έναν κοινό υαλοπίνακα 5mm και έναν υψηλής αποδοτικότητας (high performance) υαλοπίνακα 5mm, με 14mm διάκενο, γεμισμένο με αέριο, έχει U = 1,1W/(m2.K)

Για να αντιληφθούμε καλύτερα την βαρύτητα των ανωτέρω τιμών Ug των υαλοστασίων, μπορούμε να τις συγκρίνουμε με τον συντελεστή θερμοπερατότητας ενός τοίχου χωρίς μόνωση στο εσωτερικό του, ο οποίος έχει Ug=1,5W/(m2.K) περίπου, ενώ ένας τοίχος με μόνωση, έχει Ug μικρότερο από 0,6W/(m2.K).

3ης γενιάς επιστρωμένοι (coated) υαλοπίνακες Lowe

Ενδεικτικά αναφέρεται εδώ ότι ένας κοινός υαλοπίνακας έχει μια φυσιολογική ικανότητα εκπομπής 0,89 (11%), την ώρα που επιστρωμένοι υαλοπίνακες έχουν αντίστοιχα:

  •             K-Glass           e=0,30  (70%)
  •             Sunergy         e=0,15  (85%)
  •             TOP N             e=0,10  (90%)
  •             ENERGY N   
  •             STOP RAY        e=0,02  (98%)

 

Επιλεκτικότητα

Η θερμότητα που μπαίνει σ’ ένα δωμάτιο, προέρχεται στο σύνολό της από την ηλιακή ακτινοβολία (Ορατό φως, Υπεριώδης ακτινοβολία και Υπέρυθρες ακτίνες).

Η ποσότητα της θερμότητας που μπαίνει σ’ ένα δωμάτιο, μπορεί να περιοριστεί χωρίς να μειωθεί το εισερχόμενο φως, με την χρήση υψηλής αποδοτικότητας επιστρωμένων υαλοπινάκων (high-performance coated glass), οι οποίοι αποτρέπουν την είσοδο της Υπεριώδους και Υπέρυθρης ακτινοβολίας, ενώ επιτρέπουν την είσοδο του ορατού φωτός.

Η σχέση ανάμεσα στον συντελεστή διερχόμενου φωτός (LT Light Transmission) και στον ηλιακό συντελεστή (g Solar Factor) ενός υαλοπίνακα είναι αυτό που αποκαλείται  επιλεκτικότητα (selectivity) ενός υαλοπίνακα.

    Light Transmission (LT)

            Selectivity   =  ————————————–

                                          Solar Factor (SF ή g)

Οι τιμές που μπορεί να πάρει η επιλεκτικότητα ενός υαλοπίνακα κυμαίνονται ανάμεσα στο 0 και το 2.

  • 0 έχει ένας αδιαφανής υαλοπίνακας
  • 2 είναι η καλύτερη δυνατή επιλεκτικότητα αφού το φώς αντιπροσωπεύει το 50% του ηλιακού φάσματος.

 

Όσο πλησιέστερα προς το 2 είναι η τιμή, τόσο πιο επιλεκτικός είναι ο υαλοπίνακας.

ΗΛΙΑΚΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

Ο ήλιος μπορεί να θερμάνει υπερβολικά ένα κτίριο με μεγάλα ανοίγματα. Η προερχόμενη από τον ήλιο θερμότητα, εισέρχεται μέσα στο δωμάτιο άμεσα και έμμεσα (μετά την απορρόφησή της από  το τζάμι). Όλη αυτή η ακτινοβολία διαπερνά το κτίριο και φτάνει σε τοίχους , πατώματα και έπιπλα τα οποία απορροφούν μέρος της και θερμαίνονται. Ακολούθως επιστρέφουν την θερμότητά τους με την μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας (IR) μήκους πάνω από 2.500nm. Καθώς οι υαλοπίνακες είναι αδιαπέραστοι από τέτοια μεγάλου μήκους ακτινοβολία, αυτή διαχέεται στο εσωτερικό του δωματίου, αυξάνοντας σταδιακά την θερμοκρασία. Έτσι λειτουργεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Ένας έχρωμος (tinted) υαλοπίνακας ή ένας υαλοπίνακας με επίστρωση ελέγχου της ηλιακής ακτινοβολίας (solar control), επιτρέπουν να εισέλθει λιγότερη θερμότητα στο δωμάτιο, πράγμα που σημαίνει λιγότερη αύξηση της θερμότητας.

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι επιθυμητό στα σπίτια κατά την διάρκεια των ψυχρών περιόδων του έτους, όμως είναι ανεπιθύμητο σε κοινόχρηστα κτίρια στα οποία ο μεγάλος αριθμός εργαζομένων, οι ηλεκτρικές συσκευές και τα φώτα, συντελούν στην αύξηση της εσωτερικής θερμοκρασίας. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις το φαινόμενο του θερμοκηπίου σημαίνει αυξημένες δαπάνες κλιματισμού άρα η προστασία των κτιρίων έναντι της εισερχόμενης ηλιακής ενέργειας είναι χρήσιμη.

Βέβαια η ποσότητα του εισερχόμενου ήλιου εξαρτάται από τον προσανατολισμό του παραθύρου. Στο βόρειο ημισφαίριο τα βορεινά παράθυρα αφήνουν λιγότερο ήλιο να μπεί μέσα, ενώ τα μεσημβρινά (νότια) αφήνουν πολύ ήλιο να μπεί τον χειμώνα και λιγότερο το καλοκαίρι. Τόσο τα δυτικά όσο και τα ανατολικά παράθυρα αφήνουν τον ήλιο να μπεί όλο τον χρόνο, ενώ τα δυτικά έχουν και το μειονέκτημα να δέχονται τον ήλιο στο τέλος της ημέρας, όταν το κτίριο είχε ήδη αρκετό χρόνο για να θερμανθεί. Τα ανοίγματα δυτικού προσανατολισμού, είναι τα περισσότερο κρίσιμα όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε την εισερχόμενη ηλιακή ενέργεια.

Στα κτίρια που χρησιμοποιούνται σαν κατοικίες,

  • Το καλοκαίρι είναι επιθυμητός ένας χαμηλός ηλιακός συντελεστής (solar factor ή g), σε συνδυασμό με ένα λίγο-πολύ υψηλό επίπεδο φωτοπερατότητας (Light Transmission).
  • Τον χειμώνα, είναι επιθυμητά ένας υψηλός ηλιακός συντελεστής (g) και ένα υψηλό επίπεδο φωτοπερατότητας (LT). 

 

Στα κτίρια που χρησιμοποιούνται για γραφεία, σε αντίθεση με τις κατοικίες,

  • τον χειμώνα, εφ’ όσον η προσλαμβανόμενη θερμοκρασία είναι υψηλή, θα πρέπει να αναζητηθούν λύσεις για τον περιορισμό της ηλιακής ακτινοβολίας.

Είναι γνωστό, σε όλους σχεδόν το φαινόμενο κατά το οποίο τα χρωματιστά αντικείμενα τα οποία μένουν για καιρό εκτεθειμένα στο ηλιακό φως, ξεθωριάζουν. Η συνήθης λύση, που έρχεται κατευθείαν στο μυαλό του καθένα, για την προστασία των αντικειμένων αυτών, είναι να παρεμβάλει τις κουρτίνες ή τις περσίδες ή κάποιο άλλο μέσο σκίασης. Αυτού του είδους οι λύσεις έχουν το μειονέκτημα ότι σκοτεινιάζουν τον χώρο και αποκρύπτουν την θέαση.

Αντίθετα η χρήση ειδικών  υαλοπινάκων, είναι δυνατόν να μειώσει αισθητά αυτό το φαινόμενο επιτρέποντας ταυτόχρονα  τον ανεμπόδιστο φωτισμό του χώρου.

Ο λόγος ο οποίος οδηγεί στην χρωματική αλλοίωση των αντικειμένων, είναι η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία. Καθώς η ηλιακή ακτινοβολία εισέρχεται στον χώρο, απορροφάτε από τα έγχρωμα αντικείμενα ανεβάζοντας έτσι την ίδια θερμοκρασία τους. Η συνεχής θέρμανση καταστρέφει την δομή των χρωστικών ουσιών και το φαινόμενο καταλήγει στο γνωστό μας ξεθώριασμα.

Από την  πλευρά του γυαλιού, ο στόχος είναι να επιλεγεί ένα προϊόν που να έχει όσο το δυνατόν υψηλότερη απορροφητικότητα στο υπεριώδες κομμάτι της ηλιακής ακτινοβολίας. Η ενδιάμεση μεμβράνη που χρησιμοποιείται στην συγκόλληση των υαλοπινάκων τρίπλεξ, έχει από φυσικού της ακριβώς αυτήν την ιδιότητα. Έτσι ένας κοινός υαλοπίνακας τρίπλεξ θα έχει από μόνος του μια πολύ ικανοποιητική συμπεριφορά στον τομέα αυτό. Παρόλα αυτά, επιπλέον βελτίωση μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν η μεμβράνη αντικατασταθεί με άλλη η οποία είναι ειδικά κατασκευασμένη για επιπρόσθετη κατακράτηση της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας. Το τελικό αποτέλεσμα αγγίζει το τέλειο, μια και τέτοιου είδους λύσεις μπορούν να αυξήσουν την κατακράτηση της UV ακτινοβολίας έως και το 99,99%

ΒΑΘΟΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ

Ως ένοικοι διαφόρων χώρων, χρειαζόμαστε το φυσικό φως για να λειτουργήσουμε στα πλαίσια της καθημερινής μας διαβίωσης, ενώ ταυτόχρονα θέλουμε να εξοικονομούμε ενέργεια με την χρήση όσο το δυνατό λιγότερο τεχνητού φωτισμού. Όσο περισσότερο φυσικό φωτισμό εξασφαλίζουμε σε έναν χώρο όμως, τόσο περισσότερο ηλιακή ενέργεια εισέρχεται στον χώρο μας ανεβάζοντας ανεπιθύμητα την θερμοκρασία του και δημιουργώντας ενεργειακή δαπάνη για την ψύξη του.

Το ερώτημα λοιπόν που ανακύπτει, είναι να προσδιορίσουμε την απαραίτητη, για ικανοποιητικό φυσικό φωτισμό, φωτεινή διαπερατότητα των υαλοπινάκων μας, ή αλλιώς να γνωρίζουμε για συγκεκριμένης διαπερατότητας υαλοπίνακες τι «βάθος» φωτισμού μπορούμε να περιμένουμε.

Για να μπορέσουμε να ποσοτικοποιήσουμε αυτήν την ανάγκη, καταγράφηκε σχέση μεταξύ του συντελεστής φωτεινής διαπερατότητας  (Visible Light Transmittance) Lt, και του βάθους του αναμενόμενου φωτισμού.  Σαν σημείο αναφοράς, καθορίστηκε ότι ο κοινός λευκός υαλοπίνακας 6mm με Lt=87%, παρέχει ικανοποιητικό φυσικό φωτισμό σε ένα βάθος περίπου 6 μέτρων εντός του χώρου στον οποίο είναι τοποθετημένος.

Αν τώρα θεωρήσουμε ότι υαλώνουμε τον ίδιο χώρο με έναν φιμέ υαλοπίνακα ίδιου πάχους με Lt=43%, τότε στη σχετική καμπύλη, βλέπουμε ότι το αναμενόμενο  βάθος του ικανοποιητικού φυσικού φωτισμού θα περιοριστεί στα 4,5 μέτρα. Καθώς η σχέση δεν είναι γραμμική, πρέπει να τονιστεί ότι όταν η φωτεινή διαπερατότητα πέφτει στο «μισό» δεν σημαίνει ότι ο φυσικός φωτισμός «φτάνει» στο μισό βάθος.

 

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

Ο υαλοπίνακας δύναται να «χρωματίσει» το φυσικό φως, είτε μέσω της χρωματιστής του μάζας (φιμε μπρονζέ κλπ), είτε μέσω των έγχρωμων μεμβρανών (όταν πρόκειται για τρίπλεξ), είτε μέσω διαφόρων επιστρώσεων (όταν πρόκειται για ανακλαστικούς υαλοπίνακες διαφόρων τύπων).

Μελέτες έχουν αποδείξει, ότι η ψυχολογική θεώρηση του εγκεφάλου και των ματιών επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβανόμαστε τα χρώματα…Όταν η θέα προς τα έξω γίνεται, αποκλειστικά και μόνο, δια μέσω ενός έγχρωμου υαλοπίνακα (χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αναφοράς σε φυσικό φως), το ανθρώπινο μάτι προσαρμόζεται ώστε να εξουδετερώνει την επίδραση του εγχρώμου υαλοπίνακα και αποδίδει τις χρωματικές διαφορές με τον ίδιο τρόπο που θα το έκανε και στο φυσικό φως!  Παρατηρείται λοιπόν το παράδοξο, το λευκό χιόνι να παραμένει το ίδιο λευκό ακόμα και αν κάποιος το κοιτάει μέσα από έναν γκρι ή μπλε ή πράσινο υαλοπίνακα!!  Το αξιοπερίεργο είναι πως εάν ανοίξει ένα διπλανό παράθυρο, την ίδια στιγμή το ίδιο χιόνι θα το βλέπαμε μωβ/μπλε, καθώς το μάτι μας θα προσπαθεί να εξισορροπήσει το λευκό του χιονιού με το χρώμα του τζαμιού!!!

Οι κινήσεις ενός παλλόμενου σώματος αναταράσσουν τον χώρο γύρω από αυτό. Οι αναταράξεις αυτές διαδίδονται βαθμιαία προς όλες τις κατευθύνσεις. Η ταχύτητα με την οποία διαδίδονται, εξαρτάται από τις φυσικές ιδιότητες του περιβάλλοντος χώρου (στον αέρα επί παραδείγματι αυτή η ταχύτητα είναι 340 μέτρα ανά δευτερόλεπτο). Οι αναταράξεις δεν διαδίδονται στο κενό. Υπό ορισμένες συνθήκες οι αναταράξεις αυτές μπορούν να γίνουν αντιληπτές από το αυτί, προξενώντας αυτό που αποκαλούμε «ήχο». Ο ήχος που ακούει το αυτί είναι μια διαφορά στην πίεση του τύμπανου μεταφερόμενη από κίνηση του περιβάλλοντος, κατά κανόνα του αέρα. Το τύμπανο διαχειρίζεται αυτήν την αλλαγή πίεσης και το νευροακουστικό σύστημα του αυτιού την μετατρέπει  σε αίσθηση ήχου.

Για την μέτρηση ενός ήχου, χρειάζονται δύο τιμές:

  • Το επίπεδο της πίεσης, εκφρασμένο σε Pascal, ή γενικότερα, το επίπεδο της ηχητικής πίεσης, εκφρασμένο σε ντεσιμπέλ (decibel).
  • Η συχνότητά του, η οποία εξαρτάται από την διάρκεια μίας πλήρους δόνησης. Μετράτε από τον αριθμό των δονήσεων ανά δευτερόλεπτο, εκφρασμένο σε Hertz (Hz). Όσο μεγαλύτερη είναι η συχνότητα τόσο οξύτερος είναι ο ήχος.

Υπάρχουν τρεις περιοχές συχνότητας:

  • Χαμηλές συχνότητες, κάτω από 300Hz
  • Μέσες συχνότητες, ανάμεσα 300 και 1.200Hz
  • Υψηλές συχνότητες, πάνω από 1.200Hz

Σε όρους συχνοτήτων, ένα μέσο αυτί μπορεί να ακούσει ήχους από 20Hz μέχρι 16.000 και 20.000Hz.

Η κίνηση του ήχου μέσα στον αέρα μπορεί να παρομοιαστεί με τον κυματισμό της επιφάνειας του νερού.

Ο πίνακας δείχνει την σχέση της ακουστικής πίεσης (Pa) και  επιπέδων ακουστικής πίεσης (dB), λεπτομέρειες των φυσιολογικών συνεπειών και παραδείγματα αντίστοιχων ήχων.

Δύο ήχοι με την ίδια ακουστική πίεση (π.χ. 60dB) συνδυαζόμενοι δίνουν ήχο που μετράτε 3dB υψηλότερος από κάθε συνδυαζόμενο ήχο:

Σημείωση: Έστω κι’ αν μια διαφορά 3 dB στην μόνωση δύο υλικών ισούται με 50% μείωση της έντασης του ήχου, αυτό δεν σημαίνει ότι ισχύει για ήχους που λαμβάνονται από το αυτί. Στην πραγματικότητα μια διαφορά:

  •   1dB δεν γίνεται αντιληπτή από το αυτί
  •   3dB μόλις και μετά βίας γίνεται αντιληπτή από το αυτί
  •   5dB ακούγεται καθαρά
  • 10dB είναι ίση με 50% μείωση της αίσθησης έντασης του ήχου
  • 20dB είναι ίση με 75% μείωση της αίσθησης έντασης του ήχου

Στον πίνακα φαίνονται τα ανώτατα επίπεδα ακουστικής πίεσης που αντιστοιχούν σε ορισμένους χώρους και δραστηριότητες που αναπτύσσονται μέσα σ’ αυτούς:

Προς απλοποίηση των δυσκολιών χειρισμού του φάσματος ηχητικής μόνωσης, έχουν καθιερωθεί κάποιοι δείκτες βάσει των οποίων έχει κατηγοριοποιηθεί η ακουστική λειτουργία διάφορων υλικών και έχουν καθιερωθεί σχετικά standards. Σήμερα έχουν αντικατασταθεί με τον μονοσήμαντο δείκτη, σύμφωνα με τα standards EN ISO 717-1. Στην ουσία ο δείκτης περιλαμβάνει τρεις όρους και προσδιορίζεται ως εξής:

Rw (C; Ctr

όπου  Rw  είναι ο μονοσήμαντος δείκτης γνωστός και ως σταθμισμένος δείκτης ηχομείωσης, C είναι ο συντελεστής προσαρμογής υψηλών συχνοτήτων Ctr είναι ο συντελεστής προσαρμογής χαμηλών συχνοτήτων.

Οι δύο συντελεστές προσαρμογής έχουν καθοριστεί κατά τρόπο που να λαμβάνουν υπόψη τους το τύπο του ήχου έναντι του οποίου ζητάμε την ηχομείωση. Ο πρώτος συντελεστής (C) είναι ισοδύναμος με τις βασικές υψηλές και μέσες συχνότητες, ενώ ο δεύτερος (κυκλοφοριακός θόρυβος) είναι ισοδύναμος με τις βασικές χαμηλές και μέσες συχνότητες.

Προκειμένου να κατηγοριοποιήσουμε τα επίπεδα ή να θέσουμε τις προδιαγραφές, ο μονοσήμαντος δείκτης προστίθεται στον κατάλληλο συντελεστή προσαρμογής, ο οποίος επιλέγεται ανάλογα με την πηγή του θορύβου. Ανάλογα με το σενάριο επομένως, οι απαιτούμενες τιμές για να μετρήσουν την ηχομείωση ενός  συγκεκριμένου υαλοπίνακα είναι οι (Rw+C) ή (Rw  +Ctr ).

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους συντελεστές προσαρμογής που  χρησιμοποιούνται ανάλογα με την πηγή του ήχου:

Επίδραση της συχνότητας του ήχου στην ηχητική απόσβεση

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι οι παράγοντες μείωσης ήχου που μετρήθηκαν με αυτόν τον τρόπο είναι ισοδύναμοι με τις μετρήσεις εργαστηρίου και είναι γενικά προτιμότερες από αυτές που λαμβάνονται επιτόπου για την ίδια πηγή ήχου. Στην πράξη πάντως η μείωση του ήχου είναι μικρότερη επιτόπου.

Όμως τα μεγέθη με τους μονοσήμαντους δείκτες σημαίνουν ότι οι υαλοπίνακες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ανάλογα με την πηγή του ήχου. Με άλλα λόγια, αν ένας τύπος υαλοπίνακα έχει ένα μέγεθος μεγαλύτερο από έναν άλλο, θα λειτουργεί καλύτερα και επιτόπου όταν εκτίθεται στην ίδια πηγή θορύβου.

Παράδειγμα: ένας υαλοπίνακας όπου η μόνωση του ήχου Rw (C;Ctr)

είναι 38(-2;-5) θα εμφανίσει τις αντίστοιχες τιμές:

  • για ήχο χαμηλής συχνότητας: μόνωση των  Rw  +Ctr =38-5=33 dB
  • για ήχο υψηλής συχνότητας: μόνωση των Rw+C =38-2=36 dB

 

Σημείωση: Κάποιες χώρες δεν χρησιμοποιούν το σύμβολο Rw(C;Ctr) αλλά τα αντίστοιχα RΑ και RΑ,tr όπου:

RΑ = Rw+C και RΑ,tr = Rw  +Ctr    

ΗΧΟΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΩΝ

Κάθε υαλοπίνακας που προσαρμόζεται σε ένα πλαίσιο παρέχει ηχομείωση ανάλογη με τον τύπο του.

Ακουστική συμπεριφορά κοινών μονών υαλοπινάκων: 

  • Κάθε κοινός μονός υαλοπίνακας υπακούει στους εξής ακουστικούς νόμους: τον νόμο των συχνοτήτων και τον νόμο των μαζών.
  • Ο νόμος των συχνοτήτων δηλώνει ότι για λεπτά τεμάχια οποιουδήποτε μεγέθους, η ηχομείωση αυξάνεται κατά 6 dB με τον διπλασιασμό της μέσης συχνότητας.
  • Στην πράξη, αυτός ο νόμος δεν ισχύει πάντα και υπάρχουν τρεις ζώνες σε ένα ηχητικό φάσμα:
  • Στην πρώτη, ο νόμος των συχνοτήτων ισχύει σχεδόν πάντα και η μόνωση αυξάνει με την συχνότητα.
  • Στην δεύτερη, η ηχομείωση μειώνεται λόγω της κρίσιμης συχνότητας του γυαλιού, η οποία σε θερμοκρασία περιβάλλοντος δίδεται από τον τύπο fcr =12800/e, όπου e είναι το πάχος του γυαλιού, εκφρασμένο σε mm.
  • Στην τρίτη, η μόνωση αυξάνεται απότομα με τον διπλασιασμό της συχνότητας, θεωρητικά κατά 9 dB, αλλά στην πράξη λιγότερο.

Ο νόμος των μαζών δηλώνει ότι θεωρητικά, αν η μάζα ενός τμήματος διπλασιαστεί, τότε η ηχομείωση που επιτυγχάνεται αυξάνεται κατά 6 dB σε σταθερή συχνότητα. Πρακτικά, ο νόμος ισχύει στις περισσότερες περιπτώσεις εκτός από την ζώνη σύμπτωσης.

Συμπεράσματα:

  • Σύμφωνα μα τον νόμο των συχνοτήτων, όλα τα υλικά παρέχουν καλύτερη ηχομείωση στις υψηλές συχνότητες, παρά στις χαμηλές. Βέβαια οι θόρυβοι για τους οποίους ένα κτίριο χρειάζεται ηχομείωση, περιέχουν συνήθως χαμηλές συχνότητες.
  • Η αύξηση του πάχους ενός μονού υαλοπίνακα, θεωρητικά  και της ηχομείωσής του, έχει το μειονέκτημα ότι μετατοπίζει το βάθος της κρίσιμης συχνότητας προς χαμηλότερες συχνότητες, εξασθενώντας την ηχομείωση που παρέχει έναντι των χαμηλού τόνου θορύβων.
  • Οι μονοί υαλοπίνακες παρέχουν ένα επίπεδο μόνωσης (Rw) από περίπου 29 dB για πάχος 4 mm μέχρι 35 dB για πάχος 12mm.

 

Ηχομονωτική Απόδοση μονών υαλοπινάκων

Ακουστική συμπεριφορά Πολυστρωματικών (laminated) υαλοπινάκων 

Σε όρους ηχομείωσης, υπάρχουν δύο τύποι laminated γυαλιών:

  • Laminated (τρίπλεξ) υαλοπίνακες με μεμβράνη PVB. Η βασική λειτουργία τους είναι η παροχή ασφάλειας έναντι ατυχημάτων και διαρρήξεων, όμως παρέχουν και αυξημένη ηχομείωση.
  • Laminated (τρίπλεξ) υαλοπίνακες με ακουστική μεμβράνη PVB.  Η μεμβράνη αυτή είναι πιο μαλακή από την απλή PVB και έχει δημιουργηθεί για να παρέχει ακόμα καλύτερη ηχομείωση. Φυσικά παρέχει τα ίδια επίπεδα ασφάλειας με την πρώτη.

 

Συμπεράσματα:

  • Τα πολυστρωματικά (laminated) γυαλιά έχουν επίπεδα απόδοσης Rw από περίπου 33 dB για 33,2 μέχρι 39 dB για 88,2.
  • Τα πολυστρωματικά (laminated) γυαλιά με ακουστική μεμβράνη έχουν επίπεδα απόδοσης Rw περίπου 35 dB για 33,2 μέχρι 41 dB για 88,2.

Ακουστική συμπεριφορά Συμμετρικών Διπλών υαλοπινάκων

Τα επίπεδα απόδοσης των συμμετρικών διπλών υαλοπινάκων είναι κατά κανόνα χαμηλότερα από αυτά των μονών υαλοπινάκων με το ίδιο συνολικό πάχος. Στην εικόνα παρατηρούμε χαμηλότερο επίπεδο ηχομείωσης του διπλού υαλοπίνακα στις χαμηλές συχνότητες, σε σχέση με την ηχομείωση του μονού υαλοπίνακα. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο διπλός υαλοπίνακας λειτουργεί σαν ένα «μάζα-κενό-μάζα» σύστημα, το οποίο έχει μια συχνότητα ήχους στην ζώνη των 200-300 Hz ανάλογα με τα πάχη των υαλοπινάκων. Στην ζώνη αυτή η ηχομείωση είναι σημαντικά μειωμένη.

Για την μείωση του φαινομένου, πρέπει να μεγαλώσει το διάκενο μεταξύ των τζαμιών, πλην όμως αυτή η λύση οδηγεί σε διπλούς υαλοπίνακες μεγάλου πάχους, πράγμα που σημαίνει πλαίσια επίσης μεγάλου πάχους, αλλά και αύξηση της ανάμιξης του αέρα ή του αερίου μέσα στο διάκενο, το οποίο θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψη στον τομέα της θερμομόνωσης. Γενικά η λύση δεν εφαρμόζεται πολύ στην πράξη.

Συμπεράσματα:

  • Η ακουστική λειτουργία των συμμετρικών διπλών υαλοπινάκων είναι περιορισμένη.
  • Οι συμμετρικοί διπλοί υαλοπίνακες έχουν επίπεδα απόδοσης Rw  από 29dB για 4-12-4, μέχρι 34dB για 10-12-10.

 

Ακουστική συμπεριφορά Ασσύμετρων διπλών υαλοπινάκων

Για να βελτιώσουμε το επίπεδο της ηχομείωσης που παρέχουν οι διπλοί υαλοπίνακες, το πρώτο βήμα είναι να χρησιμοποιήσουμε υαλοπίνακες με μεγάλη διαφορά πάχους μεταξύ τους. Διασφαλίζουμε έτσι ότι ο καθένας μπορεί να κρύψει τις αδυναμίες του άλλου όταν το υαλοστάσιο φτάνει στην κρίσιμη συχνότητα.

Συμπεράσματα:

  • Η χρησιμοποίηση δύο διαφορετικού πάχους υαλοπινάκων σ’ ένα διπλό υαλοπίνακα, βελτιώνει σημαντικά την ακουστική του λειτουργία σε σχέση με τους συμμετρικούς διπλούς υαλοπίνακες.
  • Οι ασύμμετροι διπλοί υαλοπίνακες έχουν επίπεδα απόδοσης Rw περίπου 34dB για 6-15-4, μεχρι 38dB για 10-15-6

 

Ακουστική συμπεριφορά Διπλών υαλοπινάκων με laminated (τρίπλεξ) γυαλιά

Οι laminated υαλοπίνακες μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης σε διπλά τζάμια.

Στην εικόνα φαίνεται η βελτίωση της απόδοσης όταν χρησιμοποιείται laminated γυαλί.

Συμπεράσματα:

  • Όταν το επίπεδο απόδοσης των ασύμμετρων διπλών υαλοπινάκων δεν είναι ικανοποιητικά, μπορούμε να τα βελτιώσουμε αντικαθιστώντας το ένα ή και τα δύο μονά τζάμια με laminated (τρίπλεξ) γυαλιά ή με laminated ακουστικά γυαλιά.
  • Οι laminated (τρίπλεξ) υαλοπίνακες επιτυγχάνουν επίπεδα απόδοσης Rw περίπου 36dB για 6-12-44.2 μέχρι 41dB για 10-12-66.2
  • Οι ακουστικοί laminated υαλοπίνακες επιτυγχάνουν επίπεδα απόδοσης Rw περίπου 40dB για 6-12-44.2 μέχρι 44dB για 10-12-66.2 και 50dB για 44.2-20-66.2

 

Οι μονοί υαλοπίνακες (float & laminated) καλύπτουν ένα εύρος ακουστικής απόδοσης (Rw), από 29dB μέχρι περίπου 43dB.

Οι διπλοί υαλοπίνακες καλύπτουν επίπεδα ακουστικής απόδοσης (Rw), από 29 dB μέχρι 50dB.

Η εικόνα δείχνει τα επίπεδα ενδεικτικής απόδοσης που επιτυγχάνονται από μονούς υαλοπίνακες, laminated και ακουστικούς laminated καθώς επίσης και από διπλούς υαλοπίνακες με δύο κοινά γυαλιά, με laminated και ακουστικούς laminated.

Καθώς η χρήση των υαλοπετασμάτων διαδόθηκε σε μεγάλη έκταση στην αρχιτεκτονική όλου του πλανήτη, το ερώτημα του πως θα υαλωθούν  τα τμήματα του πετάσματος που βρίσκονται μπροστά από τα δομικά στοιχεία έπρεπε να απαντηθεί ικανοποιώντας τόσο την αισθητική όσο και την τεχνική σκοπιά του προβλήματος.

Στις περιοχές που βρίσκονται μεταξύ του υαλοπίνακα και του δομικού στοιχείου, αναπτύσσονται θερμοκρασίες που πολλές φορές φτάνουν ή και ξεπερνούν τους 100°C ενώ ταυτόχρονα και η υγρασία λαμβάνει πολύ υψηλές τιμές. Είναι λοιπόν πολύ κρίσιμο, το προϊόν που θα επιλεγεί, να είναι θερμοκρασιακά ανθεκτικό και χημικά συμβατό με τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Υαλοπίνακες βαμμένοι με κεραμικά χρώματα και στην συνέχεια θερμοσκληρυμένοι αποτελούν μια σίγουρη λύση δοκιμασμένη πολλαπλώς στον χρόνο. Προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία χρωμάτων  δίνοντας την δυνατότητα στους αρχιτέκτονες, είτε να επιλέγουν χρώμα σχεδόν ίδιο με το χρώμα των υαλοπινάκων  του υπόλοιπου κτιρίου, είτε  κάποιο σε πλήρη αντίθεση. Προσοχή πρέπει να δοθεί ότι στην λύση αυτή, πρέπει να υπάρχει μια ελάχιστη απόσταση 50mm μεταξύ υαλοπίνακα και δομικού στοιχείου και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει φωτισμός πίσω από το γυαλί.

Γενικά για το γυαλί 

Οι περισσότερες δυσκολίες στο σχεδιασμό, στην κατασκευή και στην λειτουργία ενός εργοστασίου παραγωγής γυαλιού επίπλευσης προκύπτουν από την ιδιάζουσα φύση του γυαλιού. Σε υψηλές θερμοκρασίες, το υγρό γυαλί αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν το ιδανικό γενικό διαλυτικό: αποτελεί πρόβλημα να βρεθεί ένα χημικά ανθεκτικό δύστηκτο υλικό ικανό να το συγκρατήσει. Αλλά το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του γυαλιού είναι το ότι αλλάζει προοδευτικά από υγρό με μορφή σιροπιού στη θερμοκρασία των 1.500ο C σε συμπαγές στερεό καθώς ψύχεται στους 400 ο C, όπου και χάνει την κόκκινη λάμψη του. Κατά την διάρκεια της αλλαγής, το ιξώδες του αλλάζει κατά έξη τρισεκατομμύρια φορές.

Τα ρευστά χαρακτηριστικά του γυαλιού καθιστούν δυνατή την επεξεργασία του με πολλούς τρόπους: φυσώντας το για την κατασκευή μπουκαλιών και βάζων, με συμπίεση για την κατασκευή επιτραπέζιων σκευών, με ελκυσμό για την κατασκευή τζαμιών για παράθυρα και σωλήνων, με έλαση για την κατασκευή ανάγλυφου γυαλιού και υαλοπινάκων.

Μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι απλό να ορισθούν τα ρευστά χαρακτηριστικά με μετρήσεις του ιξώδους σε διάφορες θερμοκρασίες κατά την επεξεργασία και να ρυθμιστούν τα μηχανήματα επεξεργασίας γυαλιού σύμφωνα με τις συνήθεις αρχές της μηχανικής. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Στην επεξεργασία του γυαλιού η θερμοκρασία του γυαλιού είναι κάθε άλλο παρά στατική. Η θερμοκρασία του γυαλιού πέφτει με ρυθμό που διαφοροποιείται σημαντικά, μεταξύ άλλων, από τη παρουσία ακάθαρτων σωματιδίων και από το βαθμό οξείδωσης τους. Κάτω από τους 200ºC το γυαλί αποτελεί καλό θερμικό μονωτή, αλλά σε υψηλότερες θερμοκρασίες, η ακτινοβολία υπερισχύει στην μεταφορά θερμότητας και η διαφάνεια του γυαλιού του δίνει ένα υψηλό ποσοστό μεταφοράς θερμότητας, που εξαρτάται ως ένα βαθμό από το χρώμα του. Έτσι μικρές διαφορές στο βαθμό ψύξης, επιφέρουν μεγάλες διαφορές στα χαρακτηριστικά ρευστότητας.

Το γυαλί έχει πολλές χρήσεις εξαιτίας της διαφάνειάς του, της υψηλής αντοχής του στην έκθεση σε χημικά, της αποτελεσματικότητάς του ως κακού αγωγού του ηλεκτρισμού, και της ικανότητάς του στην διατήρηση κενού. Το γυαλί είναι ένα εύθραυστο υλικό και επιδεικνύει χαρακτηριστικά πολύ μεγαλύτερη αντοχή σε θλίψη από ότι αντοχή σε εφελκυσμό. Τεχνικές ενίσχυσης, οι περισσότερες από τις οποίες συμπεριλαμβάνουν προένταση με την εισαγωγή της συμπίεσης λειτουργίας έχουν αναπτυχθεί σε σημείο που το γυαλί μπορεί να εργαστεί σε πιο δυσχερές περιβάλλον από ότι παλαιότερα. Παράγονται περίπου 800 διαφορετικές συνθέσεις γυαλιού, ορισμένες με ειδική έμφαση σε κάποια ιδιότητα και ορισμένες με προσανατολισμό σε ένα πιο εξισορροπημένο συνδυασμό ιδιοτήτων.

Επίπεδο Γυαλί 

 Η βιομηχανία γυαλιού μπορεί να διαιρεθεί σε 3 μεγάλους τομείς: επίπεδο γυαλί, καταναλωτικό και τεχνικό γυαλί, και γυαλί συσκευασίας. Οι τομείς χωρίζονται κατά προϊόν και κατά αγορές. Σε αυτήν την κατηγοριοποίηση δεν συμπεριλαμβάνονται λάμπες, εργαστηριακός εξοπλισμός, ίνες γυαλιού και οπτικές ίνες.

Υπάρχουν βασικά 3 τύποι επίπεδου γυαλιού: τεχνολογίας sheet, τεχνολογίας plate και τεχνολογίας float. Η βασική διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους τύπους επίπεδου γυαλιού αφορά στο πως φτιάχνονται, αφού οι διαδικασίες που ακολουθούνται κατά την επεξεργασία τους είναι πολύ διαφορετικές .Οι αγορές και οι εφαρμογές όμως επικαλύπτονται. Στην παγκόσμια βιομηχανία γυαλιού σήμερα περισσότερο από 95% του διαφανούς γυαλιού που χρησιμοποιείται στα παράθυρα και του γυαλιού που χρησιμοποιείται στην αυτοκινητοβιομηχανία παράγεται μέσω της διαδικασίας float , ενώ το ποσοστό θα αυξηθεί καθώς τα εναπομένοντα εργοστάσια τεχνολογίας sheet και τεχνολογίας plate στις χώρες του τρίτου κόσμου και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης κλείνουν και αντικαθιστούνται από εργοστάσια τεχνολογίας float.

Παραγωγή Επίπεδου Γυαλιού (Flat Glass) 

 Σχεδόν όλα τα εργοστάσια παραγωγής επίπεδου γυαλιού που διοικούνται από επιχειρήσεις της Δυτικής Ευρώπης και της Ιαπωνίας χρησιμοποιούν την τεχνολογία float. Η τεχνολογία float είναι μια συνεχής διαδικασία η οποία ξεκινάει με την τήξη των ακατέργαστων υλικών στον κλίβανο στους 1.500 °C, συνεχίζεται με την μορφοποίηση στο λουτρό υγρού κασσίτερου ( η καρδιά της διαδικασίας), και τελικά με την ψύξη και την αυτόματη κοπή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του πελάτη. Η υψηλή θερμοκρασία επιτρέπει να διορθωθούν οι ανωμαλίες και να διαμορφωθούν οι επιφάνειες του γυαλιού σε επίπεδες και παράλληλες.

Πριν το 1959, όταν εφευρέθηκε η τεχνολογία float, το επίπεδο γυαλί παραγόταν με την χρήση της τεχνολογίας sheet (etire) ή της τεχνολογίας plate (Pittsburgh). Η διαδικασία με βάση την τεχνολογία sheet ήταν η πιο διαδεδομένη από τις δύο, παράγοντας γυαλί με μία σκληρή, επεξεργασμένη με φωτιά επιφάνεια, παρότι υπέφερε από οπτική παραμόρφωση – παραμόρφωση που προκαλείται από την κατακόρυφη διαδικασία ελκυσμού. Η διαδικασία με βάση την τεχνολογία twin ground plate glass παρήγαγε ένα προϊόν χωρίς παραμορφώσεις αλλά ακριβό.

Η τεχνολογία float συνδυάζει τα πλεονεκτήματα από τις δύο προαναφερθείσες διαδικασίες, έτσι το γυαλί που παράγεται: είναι απαλλαγμένο από παραμορφώσεις, έχει τελική επεξεργασία γυαλίσματος με φωτιά (fire polished finish) και είναι πιο φτηνό. Η τεχνολογία plate έχει ολοκληρωτικά ξεπεραστεί και η τεχνολογία sheet glass αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό της παγκόσμιας κατανάλωσης επίπεδου γυαλιού, αλλά χρησιμοποιείται ακόμη σε κάποιες χώρες της ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας

Διαδικασία Παραγωγής Γυαλιού με Επίπλευση (Float Glass) 

 Στην τεχνολογία float τα ακατέργαστα υλικά, αναμεμιγμένα με μεγάλη ακρίβεια, λιώνουν σε πολύ μεγάλους κλιβάνους πλευρικών καυστήρων και το λιωμένο γυαλί που προκύπτει ρέει οριζόντια πάνω από λουτρό υγρού κασσίτερου με διαστάσεις περίπου 60 μέτρα μήκος και 7,5 μέτρα πλάτος. Κατά την διάρκεια της διέλευσης πάνω από τον υγρό κασσίτερο, το ζεστό γυαλί προσλαμβάνει τέλεια επιπεδότητα από την επιφάνεια του κασσίτερου και αναπτύσσει εξαιρετική ομοιομορφία πάχους. Μια συνεχής ταινία γυαλιού έλκεται από αυτήν την απλωμένη μάζα. Η διαδικασία αυτή έχει το πλεονέκτημα να σπρώχνει το δύστηκτο ρυπασμένο γυαλί στην εξωτερική πλευρά της ταινίας και αργότερα απομακρύνεται από την σκληρυμένη κορδέλα και ανακυκλώνεται ως υαλόθραυσμα (cullet).

Το παρακάτω σχήμα από το The Handbook of Glass Manufacture δίνει μια σχηματική απεικόνιση της διαδικασίας παραγωγής γυαλιού με τεχνολογία float.

Μια μονάδα παραγωγής γυαλιού, με την μέθοδο float, σχεδιάζεται για να λειτουργεί συνεχώς (24 ώρες ημερησίως – 365 ημέρες τον χρόνο ) μέχρι να σταματήσει για συντήρηση μετά 11-15 έτη. Για τον λόγο αυτό προβλέπονται πέντε βάρδιες προσωπικού εργασίας και σειρά άλλων εξασφαλίσεων όπως διπλή τροφοδοσία καυσίμου, διπλές ηλεκτρολογικές γραμμές κ.λπ.

Ένα τυπικό Βιομηχανικό Συγκρότημα παραγωγής υαλοπινάκων Float, συνήθως περιλαμβάνει:

  • Συγκρότημα αποθήκευσης και προετοιμασίας πρώτων υλών
  • Συγκρότημα φούρνου τήξης γυαλιού
  • Συγκρότημα επίπλευσης
  • Συγκρότημα ανόπτησης
  • Συγκρότημα κοπής και αποθήκευσης
  • Ειδικές Εγκαταστάσεις (ηλεκτρολογικές -αερίων – νερού ..)
  • Βοηθητικές εγκαταστάσεις

 

Η διαδικασία παραγωγής περιλαμβάνει τις φάσεις :

  • Προετοιμασία του ακριβούς μείγματος των απαιτουμένων Α’ υλών και τροφοδοσία του φούρνου τήξης.
  • Τήξη των Α’ υλών στο φούρνο και ομογενοποίηση του τηγμένου υλικού.
  • Προώθηση του τηγμένου προϊόντος στο Λουτρό Επίπλευσης (Tin Bath) ;όπου το τηγμένο προϊόν έρχεται σε επαφή χωρίς ανάμειξη με την επιφάνεια υγρού κασσιτέρου , σχηματίζοντας μια τέλεια οριζόντια επιφάνεια στο σημείο της επαφής με τον κασσίτερο.
  • Η σχηματισμένη ταινία υπέρθερμου γυαλιού προωθείται στο φούρνο ανόπτησης , όπου ψύχεται ομαλά.
  • Πέρασμα της ταινίας υπέρθερμου γυαλιού στο τμήμα κοπής, όπου θα απομακρυνθούν οι δύο ακραίες λωρίδες της ταινίας και θα γίνει η κοπή στις τελικές διαστάσεις του προϊόντος .

Πρώτες ύλες

Η παραγωγή γυαλιού απαιτεί τη χρήση Α’ υλών, οι οποίες αποτελούν πρωτογενή φυσικά υλικά που προέρχονται από πλουτοπαραγωγικά κοιτάσματα. Το σύνολο των πρώτων υλών που απαιτούνται για την παραγωγή γυαλιού και η αντίστοιχη ποσοτική συμμετοχή τους, είναι οι ακόλουθες:

Πρώτη Ύλη

Χημικός Τύπος

% Ποσοτική Συμμετοχή

Χαλαζιακή Άμμος (silica sand)

SiO2

59,42%

Ασβεστόλιθος (limestone)

CaO

5,06%

Δολομίτης (dolomite)

MgO

13,90%

Άστριος (feld spar)

2,09%

Σόδα (soda carbonate)

Na2O

18,42%

Θειικό άλας (soda sulphate)

1,11%

Τα παραπάνω αναφερόμενα φυσικά υλικά, για να οδηγηθούν στο πρώτο στάδιο της παραγωγής γυαλιού, απαιτείται να αναμιχθούν με υαλοθραύσματα, θραύσματα δηλαδή έτοιμου μορφοποιημένου γυαλιού. Τα υαλοθραύσματα συμμετέχουν στην ανάμιξη των πρώτων υλών κατά ποσοστό 20%, έτσι ώστε η τελική σύσταση των πρώτων υλών για την παραγωγή γυαλιού float να διαμορφώνεται ως ακολούθως:

Πρώτη Ύλη

% Ποσοτική Συμμετοχή

Χαλαζιακή Άμμος

47,54%

Ασβεστόλιθος

4,05%

Δολομίτης

11,12 %

Άστριος

1,67%

Σόδα

14,74%

Θειικό άλας

0,88%

Υαλοθραύσματα

20.00%

ΣΥΝΟΛΟ

100%

 

Χημικά και φυσικά χαρακτηριστικά Α’ υλών

 

  • Ασβεστόλιθος

Ο ασβεστόλιθος είναι μονόμεικτο πέτρωμα αποτελούμενο κυρίως από ασβεστίτη. Η απόθεση του ανθρακικού ασβεστίου μπορεί να είναι είτε χημική (κορεσμός λόγω εξάτμισης ή αύξησης συγκέντρωσης ή αλλαγής φυσικοχημικών σταθερών) είτε βιογενής από συσσώρευση και συμπαγοποίηση των σκελετικών στοιχείων διαφόρων ζωικών ή φυτικών οργανισμών μετά το θάνατό τους. Είναι πολύ διαδεδομένο πέτρωμα και υπάρχει άφθονο στη χώρα μας ιδιαίτερα στη δυτική Ελλάδα. Ο ασβεστόλιθος είναι ένα ευρέως διαδεδομένο υλικό, με πολλές χρήσεις στην βιομηχανία δομικών υλικών και βέβαια στην παραγωγή των ξηρών κονιαμάτων, όπου χρησιμοποιείται ως αδρανές υλικό

  • Δολομίτης

Ο δολομίτης είναι πέτρωμα μονόμεικτο, το οποίο αποτελείται κυρίως από δολομίτη. Σχηματίζεται όταν ένα μέρος του ασβεστίου του CaCO3 του ασβεστόλιθου αντικατασταθεί από μαγνήσιο (δολομιτίωση). Μπορεί να υπάρχουν όλα τα ενδιάμεσα σε σύσταση πετρώματα μεταξύ ασβεστόλιθου και δολομίτη. Για να είναι κατάλληλος ο ασβεστόλιθος ή ο δολομίτης στην παραγωγή, πρέπει να ελεγχθεί η σύσταση του πετρώματος από το οποίο προέρχεται, η σκληρότητά του, η απορροφητικότητα σε νερό το χρώμα του. Επί πλέον πρέπει να είναι καθαρός και απαλλαγμένος από ξένα σώματα και προσμίξεις. Ο Ασβεστόλιθος και ο δολομίτης εξορύσσονται στα αντίστοιχα λατομεία. Εκεί γίνεται ένας σταδιακός υποβιβασμός της κοκκοετρίας των μεγάλων όγκων, μέχρις να καταλήξουμε στο επιθυμητό μέγεθος, στη συνέχεια το προϊόν προϊόν διαχωρίζεται σε πολλές κοκκομετρίες με τις οποίες γίνεται η σύνθεση του μίγματος ανάλογα με την συνταγή.

  •  Άστριος

Ο άστριος είναι ορυκτό με βάση το διπλό πυριτικό άλας αργιλίου, καλίου, νατρίου ή ασβεστίου. Οι άστριοι παρουσιάζονται σε μεγάλη αφθονία στα πετρώματα του φλοιού της Γης. Ο χημικός τους τύπος είναι πολύπλοκος. Γενικά είναι αργιλοπυριτικά άλατα του καλίου, του νατρίου, του ασβεστίου και του βαρίου.

Διακρίνονται σε 4 κύριες σειρές:

  • Καλιούχοι άστριοι (ορθόκλαστο, μικροκλινής ΚΑΙSi3Ο8).
  • Νατριούχοι άστριοι (αλβίτης NaAlSi3O8)
  • Ασβεστούχοι άστριοι (αστρίτης CaAl2Si3O8)
  • Βαριούχοι άστριοι (κελσίτης BaAl2Si3O8)

 

Τα χημικά συστατικά του άστριου παρουσιάζονται παρακάτω με την αντίστοιχη ποσοστιαία ποσοτική συμμετοχή τους:

Al2O3

ελάχιστο  19.00

Fe2O3

μέγιστο   0.45

TiO2

μέγιστο   0.45

Na2O + K2O

ελάχιστο  9.50

SiO2

μέγιστο   70.00

CaO + MgO     

μέγιστο   3.00

LOI

μέγιστο   0.50

 

  • Χαλαζιακή Άμμος

Διαδεδομένο ορυκτό, το μόριο του οποίου σε καθαρή κατάσταση αποτελείται από ένα άτομο πυριτίου και δύο άτομα οξυγόνου. Ο χαλαζίας βρίσκεται στη φύση αυτοφυής σε φλέβες, ως συστατικό πετρωμάτων και σε διαβρωμένη κατάσταση με τη μορφή άμμου. Αποτελεί συστατικό των μαγματογενών πετρωμάτων και κυρίως των ψαμμιτών και των χαλαζιτών. Γενικά βρίσκεται σε αφθονία στη φύση. Στην Ελλάδα υπάρχει κυρίως στις Κυκλάδες, στη Μάνη και στη Λέσβο. Εμφανίζεται σε διάφορες παραλλαγές, κρυσταλλικές ή κρυπτοκρυσταλλικές. Ο καθαρός χαλαζίας είναι άχρωμος, αλλά οι διάφορες προσμείξεις δημιουργούν αποχρώσεις (κίτρινες, πράσινες, μαύρες και κόκκινες). Ο χαλαζίας έχει σκληρότητα 7 και ειδικό βάρος 2,6. Ο μοριακός του τύπος είναι SiO2. Λιώνει σε εξαιρετικά ψηλή θερμοκρασία. Η χαλαζιακή άμμος καθώς και οι χαλαζίτες χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη της υαλουργίας σε τεράστιες ποσότητες. Η σκόνη του χαλαζία χρησιμοποιείται στις βιομηχανίες πορσελάνης και απορρυπαντικών. Η μεγάλη σκληρότητά του τον κάνει κατάλληλη πρώτη ύλη για την κατασκευή εργαλείων κατεργασίας λίθων, ξύλου και δεμάτων.

Η Χημική ανάλυση της χαλαζιακής άμμου παρουσιάζεται παρακάτω. Η άμμος χρησιμοποιείται στην παραγωγή με μέγιστη υγρασία 6%.

SiO2

95.0 ± 1.0

Al2O3

2.0 ± 0.5

Fe2O3

0.12 ± 0.03

 

  • Σόδα

Κοινή ονομασία του ανθρακικού νατρίου (Na2CO3). Η άνυδρη (μη κρυσταλλική) σόδα έχει τη μορφή λευκής σκόνης, ευδιάλυτης, με σημείο τήξης 853 °C και ειδικό βάρος 2,5 γραμ./κυβ.εκ. Δεν έχει οσμή και η γεύση της μοιάζει με του σαπουνιού. Δε διασπάται με θέρμανση και αντιδρά με τα οξέα δίνοντας διοξείδιο του άνθρακα. Είναι συστατικό της στάχτης διαφόρων θαλάσσιων φυτών, κυρίως των φυκών, από τα οποία εξαγόταν παλαιότερα. Παρασκευάζεται με τρεις χημικές μεθόδους: τη μέθοδο Leblanc, τη μέθοδο Solvay και την ηλεκτρολυτική μέθοδο. Η σόδα χρησιμοποιείται στη υαλουργία και τη σαπωνοποιία. Επίσης χρησιμοποιείται για την αποσκλήρυνση του νερού, την εξουδετέρωση των οξέων, την παρασκευή υδροξειδίου του νατρίου κ.ά.

  • Θειικό νάτριο (άλας)

Το θειικό νάτριο (Na2SO4) είναι ένα βασικό συστατικό του νατρίου. Έχει μορφή άχρωμων ρομβοειδών κρυστάλλων ευδιάλυτων στο κρύο νερό. Γύρω στο 50% της παγκόσμιας παραγωγής του προέρχεται από τη φυσική ορυκτή μορφή του (sal mirabilis ή Glauber’s salt), ενώ το υπόλοιπο από υποπροϊόντα χημικής διαδικασίας, το σπουδαιότερο εκ των οποίων είναι το υδροχλωρικό οξύ από χλωριούχο νάτριο και θειικό οξύ. Το θειικό νάτριο είναι χημικά ιδιαίτερα σταθερό και δεν αντιδρά με οξειδωτικά ή αναγωγικά μέσα σε κανονικές θερμοκρασίες. Χρησιμοποιείται κυρίως στη χαρτοβιομηχανία και στην υαλουργία. Στη βιομηχανία γυαλιού το θειικό νάτριο χρησιμοποιείται ως διαυγαστικό γυαλιού για την απομάκρυνση μικρών φυσαλίδων αέρα από λειωμένο γυαλί. Επίσης διευκολύνει τη συγκόλληση και εμποδίζει τον σχηματισμό αφρού από το λιωμένο γυαλί κατά τη διάρκεια της διαύγασης.

Το επίπεδο γυαλί χρησιμοποιείται κυρίως στην αρχιτεκτονική και στην αυτοκινητοβιομηχανία. Οι απαιτήσεις στη αυτοκινητοβιομηχανία για καμπυλωτά παράθυρα ικανοποιούνται με την επικάλυψη λεπτών στρώσεων επιπέδου γυαλιού με πλαστικά υλικά και το καλούπιασμα στην απαιτούμενη μορφή και μέγεθος. Ξεχωριστή ποιότητα επίπεδου γυαλιού χρησιμοποιείται σε καθρέφτες, εικόνες, βιτρίνες, έπιπλα και πολλές άλλες χρήσεις.

Η κατασκευαστική αγορά έχει πολλές απαιτήσεις από το πολλαπλών στρώσεων ενισχυμένου πλέγματος γυαλί μέχρι το απλό γυαλί για παράθυρα πάχους 4 mm. Καθώς οι παραγωγοί γυαλιού προσανατολίζονται περισσότερο προς τις ανάγκες της αγοράς, νέα προϊόντα εμφανίζονται προσθέτοντας ξεχωριστή προστιθέμενη αξία στο τομέα του διαφανούς γυαλιού.

Η εξέλιξη ξεκίνησε με το ελαφρώς χρωματισμένο διάφανο γυαλί για παράθυρα και έχει τώρα εξελιχθεί σε ειδικό γυαλί διέλευσης φάσματος του φωτός που μπορεί να έχει επίσης ανακλαστική επίστρωση. Και βέβαια ανάλογα με το σε ποιο μέρος του κόσμου το τελικό προϊόν θα χρησιμοποιηθεί, οι απαιτήσεις μπορεί να αφορούν στον περιορισμό της απώλειας θερμότητας στην ατμόσφαιρα έξω από το δωμάτιο ώστε να εξοικονομείται ενέργεια από την θέρμανση του δωματίου, ή στον περιορισμό της θερμότητας που εκπέμπεται από το εξωτερικό περιβάλλον στο δωμάτιο εξοικονομώντας ενέργεια από την χρήση κλιματισμού. Οι καθρέφτες αποτελούν επίσης μεγάλο τμήμα της κατανάλωσης γυαλιού. Η νέα τεχνολογία για την εφαρμογή αντανακλαστικών υλικών δημιουργεί πιο φιλικές προς το περιβάλλον διαδικασίες επεξεργασίας του καθρέφτη ενώ παράλληλα σημειώνεται βελτίωση και στην ποιότητα. Οι εφαρμογές στα έπιπλα εξελίσσονται επίσης σε μεγάλη αγορά για το επίπεδο γυαλί καθώς οι σχεδιαστές αρχίζουν να καταλαβαίνουν την βελτίωση στην ασφάλεια των επικαλυμμένων επίπεδων γυαλιών στις πόρτες των ερμαρίων.

Στην παρακάτω σχηματική παράσταση περιγράφονται οι χρήσεις του γυαλιού:

Φλοατ / float υαλοπίνακες

Accordion Content

Οι διάφανοι / λευκοί υαλοπίνακες αποτελούνται από :

  • Πυρίτιο, την πρώτη ύλη σε μορφή άμμου (70 to 72 %)
  • Ανθρακικό Νάτριο, την ρευστότητα, ως ανθρακικά, θειικά και νιτρικά άλατα (περίπου 14 %)
  • Οξείδιο του ασβεστίου, ως σταθεροποιητής, σε μορφή ασβεστόλιθου (περίπου 10 %)
  • Διάφορα άλλα οξείδια όπως αλουμίνας και μαγγανίου, για βελτίωση των φυσικών ιδιοτήτων του γυαλιού, συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στους ατμοσφαιρικούς μολυντές
  • Για χρωματιστής μάζας γυαλιά, μεταλλικά οξείδια μπορούν επίσης να ενσωματωθούν

 

Οι ιδιότητες των διάφανων / λευκών υαλοπινάκων είναι :

  • Η πυκνότητα του γυαλιού είναι 2,5, η οποία δίνει μάζα 2.5 Kg/ m²
  • Η αντοχή συμπίεσης του γυαλιού είναι εξαιρετικά υψηλή: 1000 N/mm²
  • Η αντοχή στην θραύση κατά την κάμψη είναι της τάξης των 40 N/mm²
  • Ο συντελεστής Young’s (E) είναι ίσος με 70 GPa
  • Ο συντελεστής της γραμμικής διαστολής του γυαλιού είναι 9×10^ -6 m/m°Κ

Είναι γυαλί φλόατ του οποίου η μάζα έχει χρωματισθεί κατά την διάρκεια της παραγωγής του, με την προσθήκη μικρών ποσοτήτων μεταλλικών οξειδίων στην συνήθη σύνθεση του λευκού υαλοπίνακα. Η προσθήκη του χρώματος, δεν επηρεάζει τις βασικές φυσικές ιδιότητες του υαλοπίνακα, εκτός της μικρής μείωσης της φωτεινής ανάκλασης. Σημαντικό είναι επίσης να προσέξει κανείς ότι ο χρωματισμός θα σκουραίνει όσο αυξάνει το πάχος του υαλοπίνακα με αντίστοιχη μείωση της φωτεινής διαπερατότητας.

Οι έγχρωμοι υαλοπίνακες μειώνουν της συνολική ηλιακή ενεργειακή διαπερατότητα διότι έχουν αυξημένη ενεργειακή απορροφητικότητα. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την χρήση τους, διότι εάν υφίστανται επιβαρυντικοί περιαυτολογικοί παράγοντες, τότε καθίσταται αναγκαία η περιμετρική λείανση (ή ακόμα και η θερμική κατεργασία) προκειμένου να αποφευχθούν ανεπιθύμητα φαινόμενα αυτόθραυσης.

Δύναται να χρησιμοποιηθεί είτε σαν μονός υαλοπίνακας για διακοσμητικούς/αισθητικούς λόγους στην επιπλοβιομηχανία και στην αρχιτεκτονική (εσωτερικά διακοσμητικά, χωρίσματα κ.λ.π.), είτε σαν συστατικό κάποιας διπλής υάλωσης για ένα πρώτο επίπεδο ελέγχου της ηλιακής ακτινοβολίας

Τέλος αποτελεί πρώτη ύλη για την κατασκευή  άλλων υψηλής αποδόσεως υαλοπινάκων όπως για παράδειγμα το Stop Ray Indigo ή το Super Silver grey.

Το κοινό διάφανο γυαλί έχει μια ελαφριά απόχρωση πράσινου χρώματος. Αυτή η απόχρωση είναι περισσότερο εμφανής όταν βλέπουμε διαμέσου πολλών υαλοπινάκων στη σειρά (πολυστρωματικούς) ή ακόμα περισσότερο όταν κοιτάμε κάποιον υαλοπίνακα από το πλάι. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητα της άμμου (πρώτης ύλης παραγωγής του γυαλιού) σε σίδηρο. Το γεγονός ότι αυτή η φυσική απόχρωση του γυαλιού σε πολλές περιπτώσεις είναι ανεπιθύμητη, οδήγησε την τεχνολογία του γυαλιού στην εξεύρεση τρόπων ώστε, να δημιουργηθεί ένα νέο είδος υπέρλευκου υαλοπίνακα.

Είναι διάφανο γυαλί όπου με τεχνητό τρόπο έχει μειωθεί η αρχική περιεκτικότητα οξείδιο του σιδήρου της άμμου από την οποία παράγεται έως και 90%… Το αποτέλεσμα είναι ένας υαλοπίνακας απαλαγμένος από συνήθη πράσινη απόχρωση του κοινού, ο οποίος επιπλέον εμφανίζει εξαιρετικά αυξημένη φωτεινή και ενεργειακή διαπερατότητα

Χαρακτηριστικά – Ιδιότητες

Πάχος

Οπτική διαπερατότητα %

3

91

4

91

5

91

6

91

8

91

10

91

12

91

15

90

16

90

Τα ακουστικά και μηχανικά χαρακτηριστικά του είναι πανομοιότυπα με αυτά του κοινού γυαλιού.

Securit ή θερμικά επεξεργασμένοι υαλοπίνακες ασφαλέιας

Accordion Content

Η πρώτη ιστορική αναφορά για θερμοενισχυμένο γυαλί γίνεται στον 9ο μχ αιώνα όπου περιγράφεται σαν «αυθραυστο γυαλί». Σε αυτό το πρώιμο στάδιο έγινε κατανοητό ότι είναι δυνατόν να αυξηθεί η σκληρότητα του γυαλιού εάν, ενόσω ήταν ακόμα ζεστό το βύθιζε μεσα σε ένα δοχείο με λάδι. Παρόμοια δημιουργήθηκαν οι περιβόητες “σταγόνες του πρίγκιπα Rupert” όταν τον 12ο αιώνα  έριξαν σταγονόμορφα κομμάτια καυτής υαλόμαζας μέσα σε ψυχρό νερό. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κομμάτι γυαλιού σε σχήμα σταγόνας του οποίου η κεφαλή ήταν αρκετά σκληρή ώστε να αντέχει σε αλλεπάλληλα χτυπήματα σφυριού. Εντούτοις εάν κάποιος πετύχαινε να αφαιρέσει την λεπτή «ουρά» της σταγόνας , τότε με μιάς ολόκληρο το καμμάτι γυαλιού έσκαγε απελευθερώνοντας εντυπωσιακα ποσά ενέργειας. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ότι το εξωτερικό περίβλημα της γυάλινης  σταγόνας στερεοποιείται άμεσα με την επαφή του με το νερό και συστέλλεται ακαριαία, ενώ ο ακόμη θερμός πυρήνας παραμένει για κάποιο επιπλέον διάστημα σε ημίρευστη μορφή καθότι ψύχεται με βραδύτερο ρυθμό. Συνεπώς μετά την πλήρη ψύξη, το κέντρο υπόκειται σε μια διαρκή τάση και τραβά προς τα μέσα το εξωτερικό περίβλημα το οποίο τελεί υπό συμπίεση ( θλίψη). Όταν κανείς σπάσει την ουρά, τότε απελευθερώνεται η τάση η οποία διαλύει την συμπιεσμένη εξωτερική επιφάνεια.

Το 1879 η μέθοδος βελτιώθηκε όταν ο De La Bastie χρησιμοποίησε για την ελεγχόμενη ταχεία ψύξη μίγμα από ξύγκι και λινέλαιο όπου το τελικό αποτέλεσμα ήταν πλησιέστερο στο σημερινό “θερμοενισχυμένο (heat strengthened)” παρά στο “σκληρυμένο (toughened)” γυαλί. Η μέθοδος αυτή βέβαια, παρουσίαζε και σοβαρά προβλήματα σκεύρωσης του τελικού προϊόντος, τα οποία επιχείρησε να εξαλείψει η Siemens ψύχοντας το γυαλί μεταξύ 2 επίπεδων μεταλλικών επιφανειών.

Τελικά το 1928 ο Reunies des Glaces ανακάλυψε τον κατακόρυφο ηλεκτρικό φούρνο σκλήρυνσης υαλοπινάκων, όπου μεγάλα τεμάχια γυαλιού μπορούσαν να σκληρυνθούν με ελάχιστο σκεύρωμα.

Η εταιρία Pilkington ακολούθησε πολύ γρήγορα με την μέθοδο της ψύξης φυσώντας μεγάλες ποσότητες ψυχρού αέρα ταυτόχρονα και από τις 2 πλευρές του τζαμιού, μέθοδος που εν γένει χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

Όταν ο υαλοπίνακας λάβει την τελική μορφή που θα έχει κατά την εφαρμογή του, οδηγείται στην είσοδο του φούρνου θερμικής κατεργασίας. Εκεί εισέρχεται στο θάλαμο θέρμανσης όπου παραμένει σε θερμοκρασίες μεταξύ των 640 και 720°C παλιδρομώντας πάνω σε ειδικά κεραμικά ρολά για χρόνο ανάλογο του πάχους του (για τους λευκούς υαλοπίνακες ο χρόνος αυτός είναι περίπου  40sec για κάθε χιλιοστό πάχους), ώστε να φτάσει στο σημείο τήξης.

Αμέσως μετά, το τζάμι οδηγείται στον χώρο ψύξης, όπου ταχέως αλλά απολύτως ελεγχόμενα, ψύχεται και από τις δύο πλευρές της επιφάνειάς του. Κατά την διαδικασία αυτή οι εξωτερικές πλευρές συστέλλονται από την ψύξη ταχύτερα από ότι τα εσωτερικά τμήματα του τζαμιού τα οποία τελούν ακόμα σε παχύρευστη κατάσταση, με αποτέλεσμα να  αποθηκεύεται τάση στην μάζα του υαλοπίνακα. Ενώ λοιπόν οι φυσικές ιδιότητες του υαλοπίνακα μετά την κατεργασία παραμένουν οι ίδιες, η επιπλέον τάση που αποθηκεύεται στην μάζα του αυξάνει την μηχανική αντοχή του υαλοπίνακα κατά 4 έως και 5 φορές περισσότερο σε σχέση με αυτήν ενός ίσου πάχους απλού τζαμιού.

Οι ιδιότητες των θερμικά σκληρυμένων τζαμιών τους καθιστούν ιδανικούς σε πολλές κατηγορίες εφαρμογών, κυριότερες από τις οποίες είναι: 

Εφαρμογές ασφαλείας Θερμικά Σκληρυμένων Τζαμιών

Οπουδήποτε υπάρχει θέμα ασφαλείας είτε προσώπων, είτε εμπορευμάτων είτε περιουσιών όπως: 

  • Μεταφορικά μέσα (παμπριζ αυτοκινήτων αεροπλάνων, τραίνων, παράθυρα πλοίων, υποβρυχίων, διαστημοπλοίων, ελικοπτέρων κλπ).
  • Γεωπροωθητές καθώς και Γεωργικά και ανυψωτικά μηχανήματα.
  • Δάπεδα και σκάλες υπερυψωμένα.
  • Βιτρίνες καταστημάτων.
  • Αίθρια.
  • Στέγαστρα.
  • Ντουζιέρες άνευ πλαισίων.
  • Υαλοπετάσματα σημειακης στήριξης.
  • Πτυσσόμενες πόρτες (φυσαρμόνικες)
  • Πορτάκια άνευ πλαισίων για  έπιπλα .
  • Μπαλκόνια, στηθαία (πάντα σε συνδυασμό με επιπλέον κατεργασία τρίπλεξ εφόσον δεν υπάρχει πλαίσιο στήριξης).

Εφαρμογές θερμοκρασιακής αντοχής

  • Οικιακές και επαγγελματικές συσκευές (φούρνοι, μικροκύματα, τηλεοράσεις, ψησταριές, ψυγεία, καταψύκτες κλπ).
  • Θερμαντικές συσκευές, όπως σόμπες τζάκια κλπ.
  • Υαλοπετάσματα υαλοπινάκων υψηλής ενεργειακής απορρόφησης.
  • Υαλώσεις οι οποίες καλύπτονται από σκούρες περσίδες κουρτίνες ή αυτοκόλλητα.

 

Εφαρμογές υψηλής μηχανικής αντοχής

  • Θερμοκήπια.
  • Ηλιακοί θερμοσυσσωρευτές.
  • Φωτοβολταικά.
  • Πόρτες άνευ πλαισίων.
  • Οποιαδήποτε εφαρμογή απαιτεί σημειακή στήριξη του υαλοπίνακα.
  • Προθήκες έργων τέχνης.

 

Εφαρμογές Θερμοενισχυμένων Υαλοπινάκων

Οι θερμοενισχυμένοι υαλοπίνακες σε αντίθεση με τους θερμικά σκληρημένους δεν έχουν καμία διαβάθμιση ασφαλείας και έτσι οι εφαρμογές τους είναι πιο περιορισμένες. Η πιο συνήθης εφαρμογή είναι σε υαλοπετάσματα ιδιαίτερα υψηλών κτιρίων όταν δεν υπάρχουν μπαλκόνια. Αυτό συμβαίνει για 2 λόγους:

  • Έχει αυξημένη μηχανική αντοχή και σπάει πολύ πιο δύσκολα από το κοινό τζάμι είτε από κρούση είτε από θερμικό σοκ.
  • Σε περίπτωση θράυσης, το μοτίβο θράυσης εξασφαλίζει ότι τα κομμάτια θα παμείνουν στη θέση τους συγκρατούμενα από την κόλλα περιμετρικής σφράγισης.

 

Μια δεύτερη σημαντική εφαρμογή είναι στα στηθαία και στα μπαλκόνια όταν δεν υπάρχει πλαίσιο στήριξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ασφαλέστερη των λύσεων είναι να χρησιμοποιηθεί ένας υαλοπίνακς τρίπλεξ αποτελούμενος από 2 υαλοπίνακες ο ένας εκ των οποίων είναι security και ο άλλος Heat Stregthened. Αυτό γίνεται γιατί σε περίπτωση θραύσης το μοτίβο θράυσης του θερμοενισχυμένου υαλοπίνακα θα εμποδίσει την αναδίπλωση  του συνολικού υαλοπίνακα, δίνοντας τον χρόνο στο παραβρισκόμενο άτομο να απομακρυνθεί σε ασφαλή τοποθεσία.

Εξαιτίας των αυξημένων τάσεων που αποθηκεύονται, εξ’ορισμού, στους ψημένους υαλοπίνακες υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί που οφείλονται στην αντοχή του υαλοπίνακα κατά την διαδικασία εναποθήκευσης των απαραίτητων τάσεων στη μάζα του. Κάποιοι από αυτούς είναι οι παρακάτω :

ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ

  • Η διάμετρος των τρυπών πρέπει να είναι μικρότερη του 33% της ελάχιστης απόστασης του κέντρου από την πλησιέστερη ακμή.
  • Η απόσταση της περιμέτρου 2 διαδοχικών τρυπών πρέπει να είναι τουλαχιστον 4πλάσια του πάχους του εκάστοτε υαλοπίνακα.
  • Η απόσταση μιας γωνιακής τρύπας  πρέπει να είναι τουλάχιστον το 4πλάσιο του πάχους του υαλοπίνακα και από τις 2 πλευρές.
  • Η απόσταση μιας τρύπας από την πλησιέστερη ακμή δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 1,5-2 φορές το πάχος του εκάστοτε υαλοπίνακα.
  • Το φάρδος ενός υαλοπίνακα ο οποίος φέρει τρύπες θα πρέπει κατ’ελάχιστον να είναι 8πλάσιο του πάχους του υαλοπίνακα.
  • Η ελάχιστη επιτρεπτή διάμετρος τρύπας είναι τα 5mm αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από το πάχος του εκάστοτε υαλοπίνακα.

 

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΓΚΟΠΕΣ

  • Και ο δύο διαστάσεις (φάρδος/μήκος)   των εγκοπών πρέπει να είναι μικρότερες από το 33% από τις αντίστοιχες (φάρδος/μήκος) διαστάσεις του υαλοπίνακα.
  • Ελάχιστη επιτρεπτή ακτίνα ημικυκλικών τομέων 19mm
  • Το εσωτερικό φάρδος και μήκος της εγκοπής πρέπει να είναι μεγαλύτερο ή ίσο του πάχους του υαλοπίνακα.
  • Οι εσωτερικές γωνίες των εγκοπών πρέπει να στρογγυλεύονται με ελάχιστη ακτίνα καμπυλότητας (r) ίση ή μεγαλύτερη από το πάχος του γυαλιού.

 

Λόγω της τάσης η οποία αποθηκεύεται μέσα στο θερμικά κατεργασμένο υαλοπίνακα, δεν είναι δυνατή καμία επιπλέον κατεργασία η οποία μεταβάλει την επιφανειακή του δομή.

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι ο υαλοπίνακας θα πρέπει να έχει έρθει στις τελικές διαστάσεις, να έχει υποστεί οποιαδήποτε πιθανή κατεργασία άκρων (ροντέ, μπιζουτέ κλπ), να έχει αποπερατωθεί οποιαδήποτε κατεργασία διάτρησης ή διάνοιξης εγκοπών κλπ, πριν γίνει η θερμική του κατεργασία.

Επίσης, λόγο του δεδομένου ότι κατά την θερμική του κατεργασία ο υαλοπίνακας θα φτάσει στο σημείο τήξεως (ημίρρευστη κατάσταση) είναι πολύ πιθανό να εμφανίσει «νερά» (κυματώσεις της επιφανείας του) εγκάρσιες στην φορά κίνησής του και παράλληλες των κεραμικών ρολών πάνω στα οποία κινείται. Το φαινόμενο καθίσταται ενοχλητικότερο, όσο πιο έντονα ανακλαστικός είναι ο υαλοπίνακας, μια και ο συντελεστής ανακλαστικότητας ενεργεί πολλαπλασιαστικά στο φαινόμενο κυμάτωσης. Για τον λόγο αυτό καλό είναι κατά την είσοδο των υαλοπινάκων στον φούρνο να τοποθετούνται όλοι κατά την ίδια φορά ώστε κατά την τοποθέτησή τους οι υαλοπίνακες να εμφανίζουν το φαινόμενο ομοιόμορφα. Αν τώρα κάποιος θέλει να αποφύγει το φαινόμενο, η λύση βρίσκεται στο να κατορθώσει να ελέγξει απόλυτα την φάση θέρμανσης των υαλοπινάκων, έτσι ώστε αυτοί να φτάσουν οριακά το σημείο τήξης τους, χωρίς όμως ποτέ να το ξεπεράσουν.

Οι θερμικά σκληρυμένοι υαλοπίνακες ασφαλείας (τους οποίους για χάριν συντομίας θα αποκαλούμε ψημένους) εμφανίζουν κάποιες ιδιαίτερες ιδιότητες επιπλέον αυτών που εμφανίζουν τα κοινά τζάμια :

  • Εμφανίζουν 4 με 5 φορές αυξημένη μηχανική αντοχή, σε σχέση με τους αντίστοιχου πάχους απλούς υαλοπίνακες.
  • Σε περίπτωση που ξεπεραστεί το όριο θραύσης, τότε θρυματίζονται σε μικρά, ακίνδυνα για την σωματική ακεραιότητα, κομματάκια.
  • Εμφανίζουν πολύ μεγάλη αντοχή σε θερμοκρασιακές μεταβολές (μέχρι και 290°C), γεγονός που τους καθιστά απρόσβλητους σε θερμικά σοκ (προερχόμενα από μη τεχνητά μέσα).

 

Οι θερμοενισχυμένοι υαλοπίνακες εμφανίζουν περίπου (αλλά όχι ίδιες) ιδιότητες :

  • Εμφανίζουν 2 φορές αυξημένη μηχανική αντοχή, σε σχέση με τους αντίστοιχου πάχους απλούς υαλοπίνακες.
  • Σε περίπτωση που ξεπεραστεί το όριο θραύσης, τότε σπάνε σε μεγάλα κομάτια τα οποία τις περισσότερες φορές καταλήγουν  στη περίμετρο όπου συνήθως υπάρχει συγκολλητικό υλικό με αποτέλεσμα τα κομμάτια να συγκρατούνται στην θέση τους
  • Δεν έχουν διαβάθμιση ασφαλείας (δεν θεωρούνται τζάμια ασφαλείας)
  • Εμφανίζουν σαφώς μεγαλύτερη αντοχή σε θερμοκρασιακές μεταβολές (μέχρι και 200°C), γεγονός που τους καθιστά απρόσβλητους σε θερμικά σοκ (προερχόμενα από μη τεχνιτά μέσα).

Όταν κάποιος αναζητήσει τζάμια ασφαλείας θα έρθει αντιμέτωπος με το δίλλημα ποιον από τους 2 τύπους διαθέσιμους στην αγορά  τύπους να χρησιμοποιήσει : την τεχνολογία ΤΡΙΠΛΕΞ, ή την τεχνολογία SECURIT (θερμικά ενισχυμένων)?

Η τελική επιλογή γίνεται με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν οι 2 αυτές κατηγορίες υαλοπινάκων ασφαλείας και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει καλύτερο τον έναν ή τον άλλο τύπο. Επίσης, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι όσον αφορά την ασφάλεια των ανθρώπων είναι και οι 2 λύσεις το ίδιο ασφαλείς με την έννοια ότι, κατά την θραύση του υαλοπίνακα κανένας από τους 2 τύπους υαλοπίνακα δεν θα τραυματίσει τους παρευρισκόμενους.

Το πρόβλημα είναι παρόμοιο με αυτό που αντιμετωπίζει κάποιος όταν αγοράζει κάποιο αυτοκίνητο και καλείται να επιλέξει μεταξύ κάποιου εξοπλισμού ασφαλείας. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν επενδύσει με διαφορετική φιλοσοφία πάνω στον τομέα «ασφάλεια», όπου η πρόοδος είναι μεγάλη και έχει να κάνει με πολλά και διάφορα αξεσουάρ. Κάποια από αυτά όπως οι ζώνες ασφαλείας, οι αερόσακοι, οι ελεγχόμενες ζώνες παραμόρφωσης και οι προφυλακτήρες εστιάζουν στο τι θα συμβεί ΜΕΤΑ το τρακάρισμα. Κάποια άλλα όμως, όπως το ABS, τα αεριζόμενα δισκόφρενα, οι αεραναρτήσεις, τα συστήματα ενίσχυσης πέδησης και τα συστήματα αυτόματου/προληπτικού φρεναρίσματος εστιάζουν στο να ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ το τρακάρισμα…..

Αν ρωτούσαν κάποιον από εμάς που  θα προτιμούσε να επενδύσει τα χρήματά του η αυθόρμητη απάντηση θα ήταν «και στα δύο»!! Αν όμως καλούνταν να επιλέξει τότε οι περισσότεροι θα επέλεγαν να επενδύσουν τα χρήματά τους στο να ΜΗΝ τρακάρουν…

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους υαλοπίνακες ασφαλείας…..

Οι θερμικά ενισχυμένοι υαλοπίνακες (SECURIT) εστιάζουν στην τεράστια αντοχή ενάντια στην θραύση (400% ανθεκτικότεροι από τους κοινούς), προσφέροντας με αυτόν τον τρόπο «ενεργητική» ασφάλεια…. Προσπαθούν δηλαδή,  να αποτρέψουν τελείως τις δυσάρεστες συνέπειες από την αστοχία (θραύση) ενός υαλοπίνακα. Φανταστείτε για παράδειγμα τις συνέπειες της θραύσης  του υαλοπίνακα στις παρακάτω περιπτώσεις :

  • Μάσκες καταδύσεων,
  • Υαλοπίνακες αεροσκαφών
  • Υαλοπίνακες υποβρυχίων
  • Ενυδρεία
  • Σκάλες
  • Δάπεδα σε απόσταση από το έδαφος
  • Τζάμια κουφωμάτων εν μέσω θύελλας
  • Υαλοπίνακες πεταμάτων υψηλών κτιρίων άνευ μπαλκονιών ή προβόλων
  • Κλπ

 

Σε όλες αυτές (και σε αναρίθμητες άλλες) τις περιπτώσεις είναι προφανές, ότι η χρήση του υαλοπίνακα ασφαλείας securit είναι η ενδεδειγμένη.

Όλες οι χημικές ιδιότητες καθώς και τα περισσότερα φυσικά χαρακτηριστικά του τζαμιού παραμένουν αμετάβλητα μετά την θερμική του κατεργασία. Έτσι, η θερμική αγωγιμότητα, η φωτεινή ανάκλαση/διαπερατότητα, η ενεργειακή απορρόφηση/ανάκλαση/διαπερατότητα, η επιφανειακή διαστολή, ο δείκτης ελαστικότητας, η ηχομόνωση και το βάρος παραμένουν τα ίδια.

Εντούτοις κάποια άλλα χαρακτηριστικά μεταβάλλονται δραματικά προς το καλύτερο όπως για παράδειγμα :

  • Αντοχή σε κρούση παραμορφώσιμων αντικειμένων (ανθρώπινο σώμα) (+400%)
  • Αντοχή σε εφελκυσμό (+300% από το κοινό γυαλί)
  • Αντοχή σε θερμοκρασιακές διαφορές (+500% από το κοινό γυαλί)

Ένα από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του γυαλιού είναι ότι κατά την διάρκεια της παραγωγής του, κατά την έκχυση των πρώτων υλών στον φούρνο τήξης υπεισέρχονται ελαχιστότατες ποσότητες κρυστάλλων θειικού νικελίου. Οι χημικές αυτές προσμίξεις δεν έχουν το παραμικρό αποτέλεσμα  στα απλά τζάμια, ούτε η παρουσία τους μπορεί ποτέ να γίνει αντιληπτή.

Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν οι υαλοπίνακες  υποστούν την καταπόνηση της θερμικής κατεργασίας. Εξαιτίας της πολύ ταχείας και βίαιης ψύξης που υπόκεινται αναγκαστικά οι υαλοπίνακες, ως μέρος της διαδικασίας της θερμικής τους ενίσχυσης, οι χημικές προσμίξεις του NiS (θειικού νικελίου) “παγώνουν»  σε διαμόρφωση κρυστάλλων υψηλής θερμοκρασίας. Αυτοί οι κρύσταλλοι όταν κάποια στιγμή στο μέλλον θερμανθούν, για οποιονδήποτε λόγο, διαστέλλονται και σε περίπτωση που η διαστολή τους αυτή ξεπεράσει μια κρίσιμη τιμή, τότε απελευθερώνεται η αποθηκευμένη στον security υαλοπίνακα τάση διαλύοντας τον υαλοπίνακα σε αμέτρητα μικρά κομματάκια, χωρίς προειδοποίηση και χωρίς κάποια άλλη εμφανή αιτία.

Η συχνότητα με την οποία συμβαίνει αυτό το φαινόμενο είναι μικρή και σε καμιά περίπτωση δεν ξεπερνά το 1%. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ότι όταν από την ακεραιότητα του υαλοπίνακα διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές (πχ : παρμπρίζ αεροπλάνου), είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί η απουσία αστοχιών στους υαλοπίνακες 100%.

Η εξασφάλιση αυτή επιτυγχάνεται με μια πρόσθετη κατεργασία γνωστή ως «heat soak test». Αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια τεχνητή γήρανση που εφαρμόζεται στους υαλοπίνακες μέσω μιας επαναλαμβανόμενης διαδικασίας ελεγχόμενης θέρμανσης-ψύξης σε θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 300°C .

Κατά την διάρκεια του τεστ αυτού, όσα γυαλιά περιέχουν προσμίξεις θειικού νικελίου σπάνε. Το αποτέλεσμα είναι , ότι όσα γυαλιά περάσουν ακεραία το τεστ αυτό, δεν κινδυνεύουν από αυτόθραυση ποτέ στο μέλλον και έτσι μπορεί κανείς να είναι ήσυχος για την ασφάλεια των ανθρώπων. 

Λόγο του τρόπου παραγωγής των θερμικά κατεργασμένων τζαμιών υπάρχουν διάφοροι περιορισμοί ως προς τις μέγιστες δυνατές διαστάσεις.

Για τον Ελλαδικό χώρο η μέγιστη δυνατή διάσταση είναι :

  • 3mm               : 2000mm x 3000mm
  • 4mm               : 2400mm x 3210mm
  • 5mm – 19mm  : 2400mm x 5300mm

 

Η ελάχιστη δυνατή διάσταση σε όλα τα πάχη είναι 200mm x 300mm. Σε περίπτωση που καταστεί απαραίτητη η χρήση μικρότερων διαστάσεων σε οποιοδήποτε πάχος, υπάρχει η εναλλακτική της κατακόρυφης θερμικής κατεργασίας η οποία όμως αφήνει κάποια αισθητικά ψεγάδια.

Για τεχνικούς λόγους η παραγωγή σκληρυμένων υαλοπινάκων σε πάχη μικρότερα από 3mm ή περισσότερα από 19mm, είναι αδύνατη. Εντούτοις όμως, εάν είναι απαραίτητη η χρήση τέτοιων τζαμιών υπάρχει η εναλλακτική της χημικής σκλήρυνσης τζαμιών που προσδίδει την μισή μηχανική αντοχή από αυτή της θερμικής σκλήρυνσης όμως δεν υπόκειται σε κανέναν άλλον περιορισμό. 

Οι σύγχρονες τάσεις στον αρχιτεκτονικό και βιομηχανικό σχεδιασμό επιβάλουν την χρήση καμπύλων επιφανειών, αποσκοπώντας στην αισθητική αλλά και λειτουργική αναβάθμιση των κατασκευών. Οι υαλοπίνακες, όντας πλέον από τα κυρίαρχα δομικά υλικά, τόσο των κτιρίων όσο και των βιομηχανικών προϊόντων, δεν θα μπορούσαν παρά να συνταχθούν με τις σύγχρονες σχεδιαστικές απαιτήσεις. Έτσι, η ζήτηση για υαλοπίνακες οι οποίοι μορφοποιούνται σε μη επίπεδες επιφάνειες είναι διαρκώς αυξανόμενη.

Μέθοδοι Παραγωγής

Υπάρχουν δύο βασικές μέθοδοι παραγωγής καμπύλων τζαμιών με ειδοποιώ διαφορά την χρήση ή μη καλουπιού.

Με την χρήση καλουπιού παράγονται συνήθως σύνθετα ή ακανόνιστα σχήματα, με υψηλή ακρίβεια σχεδίου αλλά χαμηλή παραγωγικότητα. Απαιτείται υψηλή τεχνική για την δημιουργία του καλουπιού, το κόστος του οποίου επιμερίζεται στο κόστος των παραγόμενων τεμαχίων. Κάθε παραγωγικός κύκλος διαρκεί 10-12 ώρες περίπου. Η μέγιστη διάσταση καμπύλου υαλοπίνακα που μπορεί να παραχθεί με αυτή την μέθοδο είναι 1,5 x 2,5m.

Η δεύτερη και πιο σύγχρονη μέθοδος παραγωγής καμπύλων τζαμιών δεν απαιτεί την χρήση καλουπιών και εφαρμόζεται σε υψηλού κόστους τεχνολογικό εξοπλισμό. Κατά την διαδικασία παραγωγής εισάγονται στον υπολογιστή τα στοιχεία του απαιτούμενου σχήματος και στη συνέχεια ο θάλαμος μορφοποίησης προσαρμόζεται αυτόματα, δίνοντας στον ήδη προ θερμασμένο υαλοπίνακα το  καμπύλο σχήμα. Με την μέθοδο αυτή παράγονται μόνο κυλινδρικοί κουρμπαριστοί υαλοπίνακες, με καμπύλωση σε ένα άξονα και με μέγιστη διάσταση 2,44 x 3,66m. Επίσης με αυτή την μέθοδο κατασκευάζονται κουρμπαριστοί θερμοσκληρυμένοι υαλοπίνακες  (Bent Tempered Glass). Η μέθοδος παραγωγής διαφοροποιείται ανάλογα με τις απαιτήσεις επιπέδου παρεχόμενης ασφαλείας και την πολυπλοκότητα του σχήματος. Και στις δύο μεθόδους οι υαλοπίνακες θερμαίνονται σε υψηλή θερμοκρασία, ώστε να μαλακώσουν και να μπορούν να μορφοποιηθούν, με ή χωρίς την χρήση καλουπιού και στη συνέχεια ψύχονται με αργό ή βίαιο τρόπο, ανάλογα με τις ιδιότητες που θέλουμε να τους προσδώσουμε.

Ποιοι υαλοπίνακες μπορούν να καμπυλωθούν

Γενικώς όλοι οι υαλοπίνακες που δεν έχουν κάποιου είδους επίστρωση στην επιφάνεια τους, ανεξάρτητα από την απόχρωσή τους, μπορούν να υποστούν την θερμική κατεργασία της καμπύλωσης.

Από τα τζάμια που έχουν κάποια επίστρωση στην επιφάνεια τους, μπορούν να κουρμπαριστούν μόνο αυτά των οπoίων η επίστρωση είναι Πυρολιτική (Hard Pyrolitic Coating) και δεν κινδυνεύει από την υψηλή θερμοκρασία.

 Σχήματα καμπύλων / κουρμπαριστών τζαμιών

 Η βασική διαφοροποίηση στην μορφοποίηση καμπύλων υαλοπινάκων προέρχεται από τον αριθμό των αξόνων στον οποίο γίνεται η καμπύλωση.

Καμπύλωση σε έναν άξονα σημαίνει ότι μία από τις διαστάσεις (Χ,Υ) ενός υαλοπίνακα παραμένει ευθεία, ενώ η δεύτερη καμπυλώνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα καμπύλων υαλοπινάκων σε ένα άξονα είναι οι υαλοπίνακες του γυάλινο στηθαίου μια περιστρεφόμενης σκάλας. 

Σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν οι εξής περιπτώσεις πιθανών σχημάτων

  • Κυλινδρικό σχήμα, όπου ο υαλοπίνακας καμπυλώνεται με μία συγκεκριμένη ακτίνα (η καμπύλη πλευρά αποτελεί μέρος της περιφέρειας ενός κύκλου). Προκειμένου να διευκρινιστεί το συγκεκριμένο σχήμα απαιτείται η ακτίνα καμπυλότητας ή το μήκος της χορδής και το βάθος καμπυλότητας.
  • J-Bent, όπου η καμπύλη πλευρά του υαλοπίνακα χωρίζεται σε δύο τμήματα, εκ των οποίων το ένα είναι επίπεδο και το δεύτερο καμπύλο με κάποια συγκεκριμένη ακτίνα καμπυλότητας.  Προκειμένου να διευκρινιστεί το συγκεκριμένο σχήμα απαιτείται το μήκος του επίπεδου τμήματος καθώς και η ακτίνα καμπυλότητας για το καμπύλο τμήμα. Για την παραγωγή του συγκεκριμένου σχήματος απαιτείται η χρήση καλουπιού.
  • Ακανόνιστο σχήμα, όπου η καμπύλη πλευρά του υαλοπίνακα μπορεί να καμπυλώνεται τμηματικά σε διαφορετικές ακτίνες ή ακόμα και να περιέχει επίπεδα τμήματα.  Προκειμένου να διευκρινιστεί το συγκεκριμένο σχήμα απαιτείται αποτύπωμα (πατρόν). Για την παραγωγή του συγκεκριμένου σχήματος απαιτείται η χρήση καλουπιού.

Καμπύλωση σε δύο άξονες σημαίνει ότι και οι δύο διαστάσεις (Χ,Υ) ενός υαλοπίνακα καμπυλώνονται, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του σχεδίου. Στην περίπτωση αυτή ο υαλοπίνακας μπορεί να αποτελεί τμήμα ενός τρισδιάστατου σφαιρικού σχήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα καμπύλων υαλοπινάκων σε δύο άξονες είναι οι υαλοπίνακες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή γυάλινων τρούλων ή οι ανεμοθώρακες (παρμπρίζ) των σύγχρονων αυτοκινήτων.  

Προκειμένου να διευκρινιστεί το συγκεκριμένο σχήμα απαιτείται αποτύπωμα (πατρόν) και συνήθως μια τρισδιάστατη μεταλλική κατασκευή που προσομοιάζει το σχήμα της επιφάνειας του γυαλιού. Για την παραγωγή του συγκεκριμένου σχήματος απαιτείται η χρήση καλουπιού.

Triplex ή πολυστρωματικοί υαλοπίνακες

Accordion Content

Το 1903 ένας Γάλος χημικός εντελώς τυχαία έσπασε ένα μπουκάλι οξικής κυτταρίνης στο εργαστήριό του. Αμέσως παρατήρησε, ότι η κυτταρίνη κατά την στερεοποίησή της συγκρατούσε τα θραύσματα του σπασμένου γυαλιού. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του συγκολλημένου πολυστρωματικού υαλοπίνακα, του γνωστού με την ονομασία «ΤΡΙΠΛΕΞ». Το 1910 κατατέθηκε από την Saint Gobain η σχετική πατέντα της μεθόδου παραγωγής. Παραπέρα εξέλιξη της τεχνολογίας πραγματοποιήθηκε από την Dupont η οποία μετά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου πρωτοεφάρμοσε το τρίπλεξ γυαλί στα αυτοκίνητα.

Με την πάροδο των χρόνων η κυτταρίνη επειδή κιτρίνιζε, αντικαταστάθηκε σταδιακά  από το πολυβινυβουτυρέλιο (PVB) το οποίο μέχρι και σήμερα είναι το επικρατέστερο συγκολλητικό υλικό. Οι υαλοπίνακες ΤΡΙΠΛΕΞ , λοιπόν σήμερα είναι ελασματοποιημένοι υαλοπίνακες ασφαλείας  που κατασκευάζονται σύμφωνα με τα στάνταρ EN 12543. Αποτελούνται από δύο ή περισσότερα γυαλιά κολλημένα μεταξύ τους με ένα ή περισσότερα διαστρώματα μεμβρανών πολυβυνιλοβουτιρέλιου (PVB).

Αφού  τοποθετηθεί το PVB ανάμεσα στα φύλλα γυαλιού, όλα μαζί υπόκεινται σε θερμότητα και πίεση μέσα σε αυτόκλειστο κλίβανο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την στέρεα προσκόλληση των διαστρωμάτων PVB με τα γυαλιά. Σε περίπτωση θραύσης, τα θραύσματα παραμένουν κολλημένα στην μεμβράνη  PVB και έτσι αποφεύγονται οι πιθανοί τραυματισμοί από την τυχαία πτώση των υαλοθραυσμάτων. Σε πλήρως πλαισιωμένη εγκατάσταση τα θραύσματα γυαλιού  συγκρατούνται από το PVB και το γυαλί εξακολουθεί να διατηρεί μια παραμένουσα αντοχή έως ότου αντικατασταθεί.

Στο σημείο αυτό πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως, σε αντίθεση με ότι γενικά πιστεύει ο κόσμος, το ΤΡΙΠΛΕΞ έχει χαμηλότερο όριο αντοχής στη θραύση από ένα απλό γυαλί ίσου πάχους. Αυτό με λίγα λόγια σημαίνει, πως το ΤΡΙΠΛΕΞ γυαλί θα σπάσει ευκολότερα από ένα ίσου πάχους απλό γυαλί. Ο λόγος ο οποίος το καθιστά ελκυστική επιλογή δεν είναι η αντοχή του στη θραύση αλλά η συμπεριφορά του αφού ξεπεραστούν τα όρια αντοχής του. Το γεγονός δηλαδή, ότι αφου θα σπάσει

  • δεν θα καταρρεύσει ανεξέλεγκτα ώστε να μας τραυματίσει
  • θα παραμείνει στη θέση του προφυλάσσοντας τον χώρο (σπίτι, βιτρίνα, αυτοκίνητο, αεροπλάνο κλπ) μέχρι να αντικατασταθεί

 

Το πάχος και ο αριθμός των γυαλιών μπορεί να μεταβληθεί ώστε να δημιουργηθεί TRIPLEX γυαλί με διαφορετικά χαρακτηριστικά ώστε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις ασφαλείας της κάθε τύπου εφαρμογής. Όλα τα είδη γυαλιού μπορούν να ενσωματωθούν σε εφαρμογές με TRIPLEX. Για παράδειγμα, ένας υαλοπίνακα τρίπλεξ, μπορεί να αποτελείται από κοινό λευκό γυαλί ή πυρολυτικής επίστρωσης ή μαλακής επίστρωσης ή έγχρωμο γυαλί κτλ. Η χρήση υπέρλευκου γυαλιού για την δημιουργία κάποιας σύνθεσης  TRIPLEX παρέχει υψηλά επίπεδα διαφάνειας κι εξαιρετική οπτική διαπέραση, χωρίς να θυσιάζεται τίποτα από τα χαρακτηριστικά ασφαλείας. Αυτό είναι κυρίως απαραίτητο σε εφαρμογές που απαιτούν χονδρές και συμπαγείς κατασκευές όπως αλεξίσφαιρα, δάπεδα, γυαλιά ενυδρείων κτλ..

Οι PVB μεμβράνες μπορεί να είναι είτε διαφανείς, είτε ημιδιαφανείς, είτε για ορισμένες εφαρμογές έγχρωμες. Σε εσωτερικές εφαρμογές είναι επίσης δυνατόν να συνδυαστούν τα διακοσμητικά εφέ.

Στη διεθνή ονοματολογία έχει επικρατήσει να ονομάζεται ο κάθε υαλοπίνακας τρίπλεξ
με έναν κώδικα της μορφής ΧΧΧ.ΥΥ όπου τα διαδοχικά «Χ» εκφράζουν τα πάχη των υαλοπινάκων από τους οποίους αποτελείται το ΤΡΙΠΛΕΞ και τα Υ εκφράζουν τον αριθμό των μεμβρανών PVB (πάχους 0,38mm έκαστη) που παρεμβάλλονται σε κάθε ενδιάμεση κόλληση. Για παράδειγμα, το TRIPLEX 33.1 αποτελείται από δύο φύλλα  υαλοπινάκων των 3mm έκαστο και μία 0.38 mm PVB μεμβράνη των 0.38 mm.

Αντίστοιχα ο υαλοπίνακα 8108.28 είναι ένα ΤΡΙΠΛΕΞ  που αποτελείται από έναν υαλοπίνακα 8mm, 2 μεμβράνες των 0,38mm, έναν υαλοπίνακα 10mm, 8μεμβράνες των 0,38mm και τέλος έναν ακόμη υαλοπίνακα πάχους 8mm.

Η διαδικασία παραγωγής του ΤΡΙΠΛΕΞ ξεκινά με το προσεκτικό πλύσιμο των υαλοπινάκων οι οποίοι πρόκειται να συγκολληθούν. Στη συνέχεια οι υαλοπίνακες εισέρχονται σε έναν χώρο ελεγχόμενων κλιματολογικών συνθηκών (θερμοκρασίας, υγρασίας κλπ), τον λεγόμενο «ΛΕΥΚΟ ΘΑΛΑΜΟ» (clean room), όπου κάθε ίχνος σκόνης υγρασίας και θρύμματος οποιασδήποτε μορφής έχει αφαιρεθεί. Εκεί οι εργαζόμενοι φορούν ειδικά ρούχα και σκούφους ενώ η θερμοκρασία παραμένει σταθερή νύχτα μέρα καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου. Στον χώρο αυτό τοποθετείται το αρχικώς αδιάφανο φιλμ PVB ανάμεσα στους υαλοπίνακες. Στη συνέχεια το σύνολο περνά διαδοχικά μέσα από μια πρέσα, φούρνο θέρμανσης και ξανά πρέσα. Με την διαδικασία αυτή αφαιρείται ο αέρας που είχε παγιδευτεί μεταξύ του PVB και των υαλοπινάκων, ενώ ταυτόχρονα το pvb μαλακώνει και γίνεται μια προ-συγκόλληση. Στη συνέχεια ο υαλοπίνακας εισέρχεται σε αυτόκλειστο κλίβανο μέσα στον οποίο αυξάνει η πίεση σε 8 έως 12 BAR εν θερμώ. Εκεί λαμβάνει χώρα η οριστική συγκόλληση καθώς και η τελική διαύγαση του υαλοπίνακα.

Ο υαλοπίνακας αφού βγει από τον κλίβανο έχει αποκτήσει τα τελικά φυσικά και μηχανικά χαρακτηριστικά του τα οποία θα τον συνοδεύουν σε όλη την υπόλοιπη «ζωή» του.

Βεβαίως υπάρχει και μία εναλλακτική μέθοδος παραγωγής ΤΡΙΠΛΕΞ με ενδιάμεση συγκολητική μεμβράνη τύπου EVA (και όχι PVB). Αυτή η μέθοδος παραγωγής είναι πολύ πιο ευέλικτη δίνοντας την δυνατότητα εγκλοβισμού μεταξύ των συγκολούμενων υαλοπινακών διαφόρων διακοσμητικών στοιχείων, όπως υφάσματα, χάρτινες επιφάνειες, λουλούδια, κλπ πράγμα που είναι αδύνατο στην τεχνολογία PVB. Επίσης τα ΤΡΙΠΛΕΞ EVA πλεονεκτούν στα χαρακτηριστικά ηχομόνωσης και υπεριώδους κατακράτησης, ενώ υστερούν στις διαστάσεις και στην συγκριτική ικανότητα.

Από το σημείο αυτό και μετά η παραπέρα επεξεργασία του υαλοπίνακα είναι εφικτή εφόσον δεν περιλαμβάνει υποβολή σε θερμότητα.

Μπορεί δηλαδή να κοπεί, τρυπηθεί, τροχισθεί, χαραχθεί, αμμοβοληθει κλπ, χωρίς όμως να μπορεί να κουρμπαρισθεί ή να θερμοενισχυθεί. Τέτοιου είδους κατεργασίες θα πρέπει να προηγηθούν της οριστικής συγκόλληση στον κλίβανο.

Οι υαλοπίνακες TRIPLEX προσφέρουν βελτιωμένη ασφάλεια σε περίπτωση θραύσης τους, με τα θραύσματα να παραμένουν στη θέση τους εξ’αιτίας του ενδιάμεσου φίλμ πολυβινυβουτυρελίου (PVB) ή (EVA) ελαχιστοποιώντας, έτσι, τον κίνδυνο τραυματισμού. Επιπλέον, εν αντιθέσει με ορισμένα πλαστικά φιλμ ασφαλείας που κολλάνε εκ των υστέρων  επάνω σε ήδη τοποθετημένους υαλοπίνακες, παραμένει στην θέση του σε περίπτωση θραύσης προστατεύοντας έτσι το εσωτερικό οικιών, καταστημάτων κλπ στα οποία έχει τοποθετηθεί.
Eίναι σημαντικό, επίσης το ότι τα γυαλιά TRIPLEX απορροφούν ηχητικές δονήσεις σε ευρύ φάσμα συχνοτήτων παρέχοντας έτσι κατά πολύ καλύτερη ηχομόνωση από ότι ένα συνηθισμένο γυαλί του ιδίου πάχους.

Τέλος δεν πρέπει να υποτιμηθεί  το γεγονός ότι οι υαλοπίνακες TRIPLEX παρέχουν υψηλά επίπεδα προστασίας από την υπεριώδη  (UV) ακτίνοβολία. Έτσι έχουν εκπληκτικά καλά αποτελέσματα στο να  βοηθάνε στην προστασία κατά του ξεθωριάσματος που προκαλείται από τον ήλιο εξαλείφοντας έως και το 99% της UV ακτινοβολίας. Αυτό είναι ευνοϊκό σε εφαρμογές όπως προσόψεις καταστημάτων και βιτρίνες. Τα TRIPLEX και TRIPLEX tempered είναι εξαιρετικά ανθεκτικά στο χρόνο και σταθερά στην UV ακτινοβολία, ακόμα και σε παρατεταμένη απ’ ευθείας έκθεση σε ηλιακή ακτινοβολία.
Οι διάφοροι οπτικοί και ενεργειακής απόδοσης συντελεστές για την διαπέρατότητα, ανάκλαση και απορρόφηση εξαρτώνται από τον τύπο του γυαλιού και το χρώμα των PVB μεμβρανών.
.
Η συμπεριφορά των PVB μεμβρανών στα TRIPLEX ή TRIPLEX tempered γυαλιά μεταβάλλεται ανάλογα με την θερμοκρασία στην οποία υποβάλλονται. Σε τέτοιες συνθέσεις είναι μηχανικά σταθερές σε θερμοκρασίες από -10ºC έως +45ºC μέσα στην υάλωση. Η θερμική διαπερατότητα  είναι παρόμοια με αυτή του μονολιθικού γυαλιού του ιδίου πάχους. Για παράδειγμα, το U-value των TRIPLEX tempered 33.2 ή 6.8mm γυαλί είναι 5.7 W /(m² ºK).Εντούτοις, είναι δυνατό να  ενισχυθούν σημαντικά τα επίπεδα  θερμικής μόνωσης εφόσον χρησιμοποιηθούν στην σύνθεση παραγωγής των TRIPLEX ενεργειακοί υαλοπίνακες.

Η ραγδαία επέκταση στη  χρήση του υαλοπίνακα ΤΡΙΠΛΕΞ δεν είναι τυχαία, αλλά οφείλεται σε μια σειρά πλεονεκτημάτων σε διαφορετικούς μεταξύ τους τομείς, που έχει η χρήση αυτού του είδους υαλοπίνακα σε σχέση με τον κοινό.

ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Στον τομέα της ασφάλειας ο υαλοπίνακας ΤΡΙΠΛΕΞ προσφέρει εξαιρετική «παθητική» ασφάλεια σε σχέση με τον κοινό. Με τον όρο «παθητική» νοείται το γεγονός ότι ο υαλοπίνακας ΤΡΙΠΛΕΞ, σε αντίθεση με ό,τι είναι λαθεμένα διαδεδομένο, σπάει εξίσου εύκολα (αν όχι ευκολότερα) με έναν κοινό υαλοπίνακα. Τα χαρακτηριστικά ασφαλείας που του προσδίδονται οφείλονται, όμως, στην συμπεριφορά του αφού ξεπεραστούν τα όρια θραύσης του και μετά. Τα θραύσματα που προκαλούνται από την θραύση και μετά,  μένουν σταθερά προσκολλημένα πάνω στην  συγκολλητική μεμβράνη PVB. Με αυτόν τον τρόπο καθίστανται ακίνδυνα και ανίκανα να προκαλέσουν σοβαρό τραυματισμό. Το ιδιαίτερο αυτό χαρακτηριστικό, είναι που κάνει τον υαλοπίνακα ΤΡΙΠΛΕΞ να προκρίνεται σαν πρώτης κατηγορίας γυαλί ασφαλείας.  

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Ο υαλοπίνακας ΤΡΙΠΛΕΞ  προσφέρει επίσης αυξημένη προστασία περιουσίας και ανθρώπων προσφέροντας ένα φραγμό μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου ακόμα και αφού έχει σπάσει. Παρόλο του ότι θα σπάσει (σχετικά εύκολα) εάν χτυπηθεί με σφυρί, πέτρα ή κάτι τέτοιο, το ενδιάμεσο φιλμ του PVB θα εμποδίσει την διείσδυση, εξασφαλίζοντας ότι κάθε απόπειρα βίαιης παραβίασης θα είναι αργή και θορυβώδης. Το επίπεδο αντίστασης στην εισβολή εξαρτάται από την κατηγοριοποίηση του κάθε υαλοπίνακα (όσο περισσότερη η μάζα του γυαλιού και όσες περισσότερες οι περιεχόμενες μεμβράνες, τόσο υψηλότερη η κατηγορία ασφαλείας του υαλοπίνακα).

Τέλος, μετά την θραύση του και εφόσον είναι τοποθετημένος σε σταθερό πλαίσιο τότε παραμένει στη θέση του, έστω και σπαζμένος, δίνοντας τον χρόνο στον ενδιαφερόμενο να τον αντικαταστήσει όποτε το επιθυμεί χωρίς να παραμένει εκτεθειμένη η ιδιοκτησία του (σπίτι, κατάστημα, αυτοκίνητο κλπ).  Τέλος η παραμονή του υαλοπίνακα στη θέση του, εξασφαλίζει και την περιουσία (εμπορεύματα, επίπλωση κλπ)  τόσο από ζημιές από την τυχαία κατάρρευση όσο και από κλοπές ή και καιρικά φαινόμενα.

ΗΧΟΜΟΝΩΣΗ

Ο υαλοπίνακας ΤΡΙΠΛΕΞ εξαιτίας του γεγονότος της ύπαρξης της συγκολλητικής μεμβράνης PVB, η οποία είναι εκ φύσεως ελαστική, παρουσιάζει εξαιρετικές ηχοαποροφητικές ικανότητες. Έχει την έχοντας την ικανότητα να αποσβένει τα φαινόμενα συντονισμού, εξαλείφει το φαινόμενο του «ακουστικού παραθύρου» (βλ. ενότητα ………) στις μεσαίες και υψηλές συχνότητες (1000-2.000 Hz). Έτσι σε πολλές περιπτώσεις η χρήση του υαλοπίνακα ΤΡΙΠΛΕΞ  προσφέρει μια άριστη και φθηνή λύση στο πρόβλημα της ηχομόνωσης μια και οι πιο ενοχλητικοί συστηματικοί θόρυβοι, αυτοί της κίνησης αυτοκινήτων αεροπλάνων και τρένων, περιέχουν σημαντικότατα ποσά ηχητικής ενέργειας στο εν λόγω εύρος συχνοτήτων.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΠΕΡΙΩΔΟΥΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ

Μια επιπλέον ιδιότητα της ενδιάμεσης μεμβράνης PVB, είναι ότι εμφανίζει υψηλότατη κατακράτηση της επιβλαβούς υπεριώδους ακτινοβολίας.

Η ιδιότητα αυτή κάνει τον υαλοπίνακα ΤΡΙΠΛΕΞ να αποτελεί άριστο αντίδοτο στο ενοχλητικό φαινόμενο του ξεθωριάσματος των χρωμάτων (εμπορευμάτων, επίπλων, χαλιών, δαπέδων κλπ). Επιπλέον δεν πρέπει να υποτιμά κανείς το επίσης ευεργετικό αποτέλεσμα της προστασίας του  δέρματος από τα ηλιακά εγκαύματα ή απλά από το μαύρισμα.

Oι εφαρμογές είναι ποικίλες. Γενικά  μπορεί κανείς  να τις κατηγοριοποιήσει με βάση τις ανάγκες των καταναλωτών τις οποίες μπορούν να καλύψουν.

Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε σαν γενικές κατηγορίες εφαρμογών τις εξής :

  • Στέγαστρα, αίθρια και υαλώσεις σε αυξημένα ύψη
  • Σχολεία, γυμναστήρια, κολυμβητήρια, νοσοκομεία και γενικότερα δημόσιοι χώροι με αυξημένη κινητικότητα προσώπων.
  • Υαλοπετάσματα
  • Βιτρίνες καταστημάτων
  • Προθήκες έργων τέχνης
  • Ενυδρεία, ζωολογικοί κήποι
  • Ξενοδοχεία
  • Κατοικίες σε πολύβοα περιβάλλοντα
  • Φυλακές, πρεσβείες, τράπεζες και οχήματα ασφαλείας προσώπων
  • Αστυνομικά κτήρια
  • Στηθαία, κιγκλιδώματα
  • Ντουζιέρες
  • Αυτοκινητοβιομηχανία
  • Διακόσμηση

 

Φυσικά οι εφαρμογές δεν περιορίζονται σε αυτές που αναφέρουμε αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή χρειάζεται κάποιος οποιαδήποτε από τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτής της οικογένειας προϊόντων υαλοπινάκων.

Ένα χαρακτηριστικό φαινόμενο των πολυστωματικών υαλοπινάκων είναι η λεγόμενη «αποσυγκόλληση» ( delamination ).

To φαινόμενο αυτό, είναι ένα εγγενές πρόβλημα, το οποίο εμφανίζεται κυρίως στις ακμές του υαλοπίνακα. Είναι πιο έντονο όταν οι ακμές είναι εκτεθειμένες εκτός κάποιου πλαισίου. Το φαινόμενο οφείλεται στην λύση των δεσμών συγκόλλησης μεταξύ του γυαλιού και της ενδιάμεσης συγκολλητικής μεμβράνης PVB.  Η έκταση του φαινομένου, εξαρτάται από την εκάστοτε εφαρμογή και τοποθεσία, αλλά γενικά δεν συνηθίζεται να λαμβάνει έκταση πέρα των 10cm από την ακμή.

Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι το φαινόμενο αυτό, πέρα της αισθητικής ενόχλησης,  δεν εξασθενεί ουδόλως την μηχανική αντοχή ή/και τις επιδόσεις του υαλοπίνακα.

ΑΝΟΧΕΣ ΠΑΧΟΥΣ 

Ως πάχος πολυστρωματικού υαλοπίνακα ορίζεται το άθροισμα των παχών των υαλοπινάκων και των ενδιάμεσων συγκολλητικών μεμβρανών

Ανοχές διακύμανσης πάχους λαμιναρισμένων προΐόντων

Το μέγιστο επιτρεπτό όριο διακύμανσης πάχους των προϊόντων ΤΡΙΠΛΕΞ δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το άθροισμα των επιτρεπτών διακυμάνσεων των προϊόντων υάλου από τα οποία αποτελείται όπως αυτά ορίζονται από τις Ευρωπαϊκές νόρμες EN 572-2 έως EN 572-6, EN 1748-1 και EN 1748-2. Δεν υπολογίζεται καμία επιτρεπτή ανοχή για το πάχος της ενδιάμεσης μεμβράνης, εφόσον αυτή δεν υπερβαίνει τα 2mm σε πάχος. Αν το συνολικό πάχος των ενδιάμεσων μεμβρανών είναι μεγαλύτερο από 2mm, τότε καθίσταται επιτρεπτή πρόσθετη απόκλιση πάχους τελικού προϊόντος ±0,2mm.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: Αν ένας υαλοπίνακας ΤΡΙΠΛΕΞ αποτελείται από 2 υαλοπίνακες 3mm (με απόκλιση ±0,2 όπως ορίζεται από  το EN572-2) έκαστος και έχει συγκροτηθεί με ενδιάμεση μεμβράνη 0,5mm , τότε το ονομαστικό πάχος του υαλοπίνακα θα είναι 6,5mm και η μέγιστη επιτρεπτή συνολική ανοχή πάχους θα είναι ±0,4mm.

Όρια των αποκλίσεων του πάχους των αποτελούμενων τοποθετημένων υλικών

Τα όρια των αποκλίσεων του πάχους των αποτελούμενων τοποθετημένων υλικών δεν πρέπει να ξεπερνούν το σύνολο των ορίων των αποκλίσεων για τους υαλοπίνακες που τον αποτελούν, όπως προσδιορίζεται στα βασικά προϊοντικά πρότυπα, π.χ. EN 572-2 έως EN 572-6, και το όριο των αποκλίσεων του πάχους των τοποθετούμενων μεμβρανών.

Για τους συνθετικούς υαλοπίνακες τα όρια των αποκλίσεων θα πρέπει να θεωρείται  το ίδιο όπως ο επίπεδος υαλοπίνακας του ιδίου πάχους (βλ. EN 572-2).

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:  Αν τα υλικά των συνθετικών υαλοπινάκων καλύπτονται από την Ευρωπαϊκή Τεχνική σύμβαση, τότε το πραγματικό όριο των αποκλίσεων του πάχους δύναται να χρησιμοποιηθεί.

Το επιτρεπτό όριο των αποκλίσεων του πάχους στις τοποθετούμενες μεμβράνες δίνεται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1:  Όρια αποκλίσεων του πάχους των μεμβρανών.

Πάχος μεμβράνης

Όριο αποκλίσεων

<1mm

±0,4mm

≥1mm to <2mm

±0,5mm

≥2mm to <3mm

±0,6mm

≥3mm

±0,7mm

 

Μέτρηση του πάχους 

Το πάχος των υαλοπινάκων θα πρέπει να υπολογίζεται ως ο μέσος όρος των μετρήσεων που πραγματοποιούνται στα κέντρα των τεσσάρων πλευρών.  Οι μετρήσεις πρέπει να λαμβάνονται με ακρίβεια 0,01mm και η μέση τιμή στη συνέχεια στρογγυλοποιείται στο πλησιέστερο 0,1mm.

Οι επιμέρους μετρήσεις μετά τη στρογγυλοποίηση στο πλησιέστερο 0,1mm, θα πρέπει επίσης να είναι εντός των ορίων των αποκλίσεων.

ΑΝΟΧΕΣ ΔΙΑΣΤΆΣΕΩΝ

 Οι ανοχές διαστάσεων για τους πολυστρωματικούς υαλοπίνακες (ΤΡΙΠΛΕΞ)  περιγράφονται από τις ευρωπαϊκές νόρμες      ΕΝ ISO 12453 και EN 1096 – 1.

 Πλάτος B και μήκος H.

Όταν αναζητούνται οι διαστάσεις των πολυστρωματικών υαλοπινάκων για παραλληλόγραμμες επιφάνειες, η πρώτη διάσταση θα πρέπει να είναι το πλάτος B και η δεύτερη διάσταση το ύψος H όπως φαίνεται στο Σχήμα 1:

Σχήμα 1:  Πλάτος και μήκος σε σχέση με το σχήμα της επιφάνειας

Οι διαστάσεις θα πρέπει να δίνονται σε χιλιοστά.  Κάθε διάσταση θα πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στα όρια των αποκλίσεων που έχουν ορισθεί.

Μέθοδοι μέτρησης των διαστάσεων και της καθετότητας

Για τις ονομαστικές διαστάσεις για το πλάτος B το μήκος H που δίνονται, η επιφάνεια δεν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το προκαθορισμένο ορθογώνιο που προκύπτει από τις ονομαστικές διαστάσεις αυξημένες από το ανώτατο όριο των αποκλίσεων t ή μικρότερες από το προκαθορισμένο ορθογώνιο που προκύπτει από τις ονομαστικές διαστάσεις μειούμενες από το ελάχιστο όριο των αποκλίσεων t.  Οι πλευρές του προκαθορισμένου ορθογωνίου είναι παράλληλες μεταξύ τους και αυτά τα ορθογώνια έχουν ένα κοινό κέντρο.  Τα όρια της καθετότητας θα πρέπει να καθορίζονται από αυτά τα ορθογώνια .

Όρια των αποκλίσεων στο πλάτος B και στο μήκος H 

Τα όρια των αποκλίσεων στο πλάτος B και στο μήκος H δίνονται στον Πίνακα 3 για τους υαλοπίνακες στις τελικές τους διαστάσεις και στον Πίνακα 4 για τους υαλοπίνακες στις διαστάσεις αποθήκευσης. Οποιαδήποτε μετατόπιση (βλ. 3.2.3) θα πρέπει να περιλαμβάνεται μέσα σε αυτά τα όρια των αποκλίσεων.

Πίνακας 3:  Όρια των αποκλίσεων για τελικές διαστάσεις.

Όρια των αποκλίσεων t στο πλάτος B ή στο μήκος H 

mm

Ονομαστική Διάσταση

B ή H

mm

Ονομαστικό

Πάχος

< 8mm

Ονομαστικός Πάχος >8mm

Κάθε υαλοπίνακας

<10mm

Ονομαστικό Πάχος

Τουλάχιστον ένας υαλοπίνακας  ≥10mm

Ονομαστικό Πάχος

<1100

+2,0

-2,0

+2,5

-2,0

+3,5

-2,5

<1500

+3,0

-2,0

+3,5

-2,0

+4,5

-3,0

<2000

+3,0

-2,0

+3,0

-2,0

+5,0

-3,5

<2500

+4,5

-2,5

+5,0

-3,0

+6,0

-4,0

>2500

+5,0

-3,0

+5,5

-3,5

+6,5

-4,5

 

Πίνακας 4:  Limit deviations for stock sizes.

Limit deviations t on width or length H

mm

Ονομαστική Διάσταση

B ή H

mm

Ονομαστικό

Πάχος

& le;8mm

Ονομαστικός Πάχος >8mm

Κάθε υαλοπίνακας

<10mm

Ονομαστικό Πάχος

Τουλάχιστον ένας υαλοπίνακας  ≥10mm

Ονομαστικό Πάχος

μέχρι 6000 x 3210

+5,0

-3,0

+6,0

-4,0

+8,0

-6,0

 

Τα όρια των αποκλίσεων που δίνονται στους Πίνακες 3 και 4, δεν έχουν ισχύ για τους πυράντοχους πολυστρωματικούς υαλοπίνακες και για τους πολυστρωματικούς υαλοπίνακες πυρασφαλείας.  Στην περίπτωση αυτή ο εκάστοτε κατασκευαστής θα ορίζει τα όρια των αποκλίσεων.

ΑΝΟΧΗ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗΣ

Η μετατόπιση d (βλ. Σχέδιο 3) είναι η κακή ευθυγράμμιση  οποιασδήποτε ακμής οποιουδήποτε από τους υαλοπίνακες (γυάλινη επιφάνεια, ή  πλαστική) που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του πολυστρωματικού υαλοπίνακα.

BH ±t 

Η μέγιστη επιτρεπτή μετατόπιση d θα πρέπει να είναι όπως ορίζεται στον Πίνακα 5.  Η μετατόπιση ως προς το πλάτος B και μήκος το H θα πρέπει να υπολογίζονται χωριστά και όχι αθροιστικά.

Table 5:  Μέγιστη επιτρεπτή μετατόπιση

Ονομαστικές διαστάσεις B ή H

mm

Μέγιστο επιτρεπτό εκτόπισμα d

mm

B, H < 1000

1000 < B, H < 2000

2000 < B, H< 4000

 B, H > 4000

2,0

3,0

4,0

6,0

 

ΑΝΟΧΗ ΕΠΙΠΕΔΟΤΗΤΑΣ / ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Η μέγιστη επιτρεπτή διακύμανση επιπεδότητας για τους πολυστρωματικούς υαλοπίνακες ώστε να είναι αποδεκτοί, δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα ±3mm/m μήκους ακμής

Οι ανοχές για τοπική οπτική παραμόρφωση παραμένουν εν ισχύει , όπως και στους κοινούς υαλοπίνακες.

ΑΝΟΧΕΣ ΟΠΤΙΚΩΝ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΩΝ

Για τους σκοπούς του παρόντος προτύπου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί, μαζί με εκείνες του προτύπου EN ISO 12543-1, ισχύουν:

  • Ελαττώματα κηλίδων:  Αυτό το είδος ελαττώματος περιλαμβάνει αδιαφανείς κηλίδες, φυσαλίδες και ξένα σώματα.
  • Γραμμικά ελαττώματα:  Αυτό το είδος της ελαττώματος περιλαμβάνει ξένα σώματα και γρατσουνιές, ή αμυχές.
  • Άλλα ελαττώματα:  Ελαττώματα του υαλοπίνακα όπως αυλακώσεις και ελαττώματα της μεμβράνης, όπως τσακίσεις, συρρικνώσεις και ραβδώσεις.
  • Θολές κηλίδες:  Ορατά ελαττώματα στους πολυστρωματικούς υαλοπίνακες (π.χ. – γκρι στίγματα, ενσωματωμένα στο γυαλί ή στη μεμβράνη).
  • Φυσαλίδες:  Συνήθως φυσαλίδες αέρα, οι οποίες μπορούν να είναι στο γυαλί ή στη μεμβράνη.
  • Ξένα σώματα:  Κάθε ανεπιθύμητο αντικείμενο που εισάγεται στον πολυστρωματικό υαλοπίνακα κατά τη διάρκεια της κατασκευής.
  • Γρατσουνιές ή αμυχές:  Γραμμική βλάβη στην εξωτερική επιφάνεια του πολυστρωματικού υαλοπίνακα.
  • Αυλακώσεις:  Αιχμηρές εξοχές, εσοχές, ή ρωγμές στον υαλοπίνακα που αρχίζουν από τις άκρες.
  • Τσακίσεις:  Στρεβλώσεις που υπάρχουν μέσα στη μεμβράνη από πτυχώσεις που είναι ορατές μετά την κατασκευή.
  • Ραβδώσεις εξαιτίας της ανομοιογένειας της μεμβράνης:  Στρεβλώσεις της μεμβράνης, που προκαλούνται από την ελαττωματική της κατασκευή, οι οποίες είναι ορατές μετά την κατασκευή.

 

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

 Σημειακά ελαττώματα στην οπτική περιοχή

 Όταν οι υαλοπίνακες επιθεωρηθούν σύμφωνα με την μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 9, η αποδοχή ή όχι των σημειακών ελαττωμάτων τα οποία αυτοί ενδεχόμενα θα εμφανίσουν εξαρτάται από τα παρακάτω :

  • Διάσταση ελαττώματων
  • Συχνότητα με την οπόια αυτά εμφανίζονται
  • Διάσταση του επιθεωρούμενου υαλοπίνακα
  • Αριθμό απλών υαλοπινάκων από τους οποίους αποτελείται ο  υπό εξέταση υαλοπίνακας

 

Οποιοδήποτε ελάττωμα μικρότερο των 0,5mm δεν λαμβάνεται υπόψιν στους υπολογισμούς. Οποιαδήποτε ελάττωμα μεγαλύτερο από 3mm καθιστά τον υαλοπίνακα απορριπτέο.

Σημείωση : Η αποδοχή των σημειακών ελαττωματων είναι ανεξάρτητη  από το εκάστοτε πάχος του   υαλοπίνακα.

Πίνακας 1: Επιτρεπτά σημειακά ελαττώματα στην οπτική περιοχή

Διάσταση ελαττώματος d (mm)

Αριθμός συστατικών υαλοπινάκων

0,5< d <1,0

1,0 < d < 3,0

 
 

Εμβαδό υαλοπίνακα Α σε (m²)

 

Για όλα τα εμβαδά

Α < 1

1 < Α < 2

2< Α < 8

Α > 8

 

 

 

Αριθμός επιτρεπτών ελατωμάτων

2 υαλοπίνακες

Κανένας περιορισμός. Δεν επιτρέπεται συσσώρευση ελαττωμάτων

1

2

1,0/m²

1,2/m²

 

3 υαλοπίνακες

2

3

1,5/m²

1,8/m²

 

4 υαλοπίνακες

3

4

2,0/m²

2,4/m²

 

≥ 5 υαλοπίνακες

4

5

2,5/m²

3,0/m²

 

 

Ο αριθμός όλων των ελαττωμάτων που αναφέρονται στον πίνακα 1, αυξάνεται κατά 1 επιπλέον ελάττωμα για κάθε 1 επιπλέον μεμβράνη συγκόλλησης παχύτερη των 2mm.

Σημείωση : Συσσώρευση ελατωμάτων συνίσταται όταν 4 ή και περισσότερα ελαττώματα βρίσκονται σε αποστάσεις μικρότερες των 200mm το ένα από το άλλο. Αυτή η απόσταση μειώνεται στα 180mm για πολυστρωματικούς υαλοπίνακες που αποτελούνται από 3 απλούς, στα 150mm για πολυστρωματικούς υαλοπίνακες που αποτελούνται από 4 απλούς και στα 100mm εάν αποτελούνται από 5.

Γραμμικά ελαττώματα

Κατά τον έλεγχο σύμφωνα με τη μέθοδο δοκιμής που αναφέρονται στη παράγραφο 9 τα γραμμικά ελαττώματα επιτρέπονται όπως αναφέρεται στον Πίνακα 2.

Πίνακας 2:  Αριθμός επιτρεπόμενων ελαττωμάτων στην ορατή επιφάνεια 

Επιφάνεια του υαλοπίνακα

Αριθμός επιτρεπόμενων ελαττωμάτων ≥30mm στο μήκος

< 5m²

δεν επιτρέπονται

5 to 8 m²

1

>8m²

2

 

  1. Γραμμικά ελαττώματα μικρότερα από 30mm στο μήκος δεν επιτρέπονται.
  2. 8.       5. Ελαττώματα στις ακραίες πλαισιωμένες περιοχές
  3. Κατά την επιθεώρηση, σύμφωνα με τη μέθοδο δοκιμής που αναφέρεται στην παράγραφο 9, οι ατέλειες, οι οποίες δεν ξεπερνούν τα 5mm σε διάμετρο, επιτρέπονται στις ακραίες περιοχές.  Για τους υαλοπίνακες μεγέθους & le;5m² το πλάτος της ακραίας περιοχής είναι 15mm.  Το πλάτος της ακραίας περιοχής αυξάνεται σε 20mm για υαλοπίνακες εμβαδού >5m².  Εάν υπάρχουν φυσαλίδες, η περιοχή των φυσαλίδων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5% ακραίας περιοχής.
  4. 10.   6. Αυλακώσεις
  5. Οι αυλακώσεις δεν επιτρέπονται.
  6. 12.   7. Πτυχώσεις και ραβδώσεις
  7. Αυτές δεν επιτρέπονται στην ορατή περιοχή.
  8. 14.   8. Ελαττώματα στις άκρες που δεν πλαισιώνονται
  9. Οι πολυστρωματικοί υαλοπίνακες συνήθως εγκατεστημένοι σε πλαίσια. Όταν δεν βρίσκονται σε πλαίσια οι άκρες τους μπορεί να είναι:
  10. -Ανώμαλες,
  11. – Γυαλισμένες,
  12. -Λοξές,
  13. Σύμφωνα με το πρότυπο EN ISO 12543-5.
  14. Υπό αυτές τις συνθήκες φλοίδες, φυσαλίδες, ελαττώματα στις μεμβράνες και ανακλήσεις είναι επιτρεπτές, αν δεν γίνονται εμφανή όταν υποβάλλονται στη μέθοδο δοκιμής (βλέπε παράγραφο 9).
  15. 21.   9. Μέθοδος δοκιμής

22.  Οι πολυστρωματικοί υαλοπίνακες πρέπει να εξετάζονται σε κατακόρυφη θέση, μπροστά και παράλληλα από μια ματ γκρι επιφάνεια, που φωτίζεται από διάχυτο φυσικό φως ή ισοδύναμό του.

23.  Ο παρατηρητής θα είναι σε απόσταση 2 μέτρων από την επιφάνεια του υαλοπίνακα παρατηρώντας την κάθετα (η ματ γκρι επιφάνεια θα βρίσκεται στην άλλη πλευρά του υαλοπίνακα).
Τα ελαττώματα που δεν είναι αποδεκτά θα πρέπει να σημειώνονται.

Η παραγωγική διαδικασία της κατασκευής πολυστρωματικών τζαμιών (triplex) γενικά επιτρέπει μεγάλη ευελιξία. Εντούτοις υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες οι οποίοι χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής όπως :

  • Οι συγκολλούμενοι υαλοπίνακες  επιβάλλεται να είναι απόλυτα επίπεδοι. Έτσι υαλοπίνακες που είτε εκ φύσεως (διαμαντέ , αρμέ κλπ), είτε τεχνητά (προσθήκη αυτοκόλλητων, βαφών, εγχαράξεων κλπ) έχουν απολέσει την επιπεδότητά τους στην τελική φάση κατεργασίας θα αστοχήσουν.
  • Σε περίπτωση που η κατεργασία γίνει σε υαλοπίνακες από την πλευρά  όπου υπάρχει ομοιόμορφη (επίπεδη) επίστρωση βαφών (λακαριστά, emalit κλπ), επαργύρωσης (καθρέπτες) κλπ, τότε ενδέχεται παρόλη την αρχική (φαινομενικά) επιτυχή ολοκλήρωση της κατεργασίας triplex, σε σύντομο χρονικό διάστημα οι υαλοπίνακες να υποστούν αποκόλληση (delamination).
  • Επίσης, λόγω των ιδιοτήτων της μεμβράνης συγκόλλησης, πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι να γνωρίζουν ότι σε περίπτωση που συγκολληθούν ενεργειακοί (low -e) υαλοπίνακες από την πλευρά της επίστρωσης, τότε αυτοί θα απολέσουν σχεδόν το ήμισυ των ενεργειακών τους ιδιοτήτων.
  • Η συγκόλληση υαλοπινάκων τύπου αμμοβολής ή σατινέ θα πρέπει πάντα να γίνεται από την γυαλιστερή πλευρά. Σε αντίθετη περίπτωση η συγκολλητική μεμβράνη θα επικαλύψει τις μικροσκοπικές αμυχές της επιφάνειας των υαλοπινάκων μετατρέποντας τους από αδιάφανους ξανά σε κοινούς διάφανους!!
  • Τέλος σε περίπτωση που τα συγκολλούμενα τζάμια έχουν υποστεί επιφανειακές κακώσεις είτε μηχανικές (γρατζουνιές), είτε χημικές (οξειδώσεις) τότε το πιθανότερο είναι ότι κατά την συγκόλληση, εφόσον φροντίσουμε οι επηρεασμένες πλευρές να έρθουν σε επαφή με την μεμβράνη, οι κακώσεις είτε θα εξαφανιστούν, είτε θα αμβλυνθούν  σημαντικά.

Πρόκειται για σειρά ειδικών υαλοπινάκων με την χρήση των οποίων ικανοποιούνται οι  ανάγκες  ασφάλειας και προστασίας των χώρων στους οποίους για τους γνωστούς λόγους επιβάλλεται ή επιλέγεται η χρήση γυαλιού (Τράπεζες, Δημόσια κτίρια, Μουσεία, Γραφεία  κλπ). Τα κριτήρια τα οποία πρέπει να πληρούν οι υαλοπίνακες ασφαλείας και οι κατηγορίες στις οποίες ταξινομούνται ανάλογα με το επίπεδο προστασίας που παρέχουν, ελέγχονται  και μετρούνται με συγκεκριμένη μεθοδολογία όπως αυτή αναλυτικά περιγράφεται στα ισχύοντα εθνικά ή διεθνή πρότυπα (standards). Τα ισχύοντα σήμερα στις Ευρωπαϊκές χώρες πρότυπα, είναι για τους αντιβανδαλιστικούς υαλοπίνακες η νόρμα ΕΝ 356. Αυτό που είναι σημαντικό να τονισθεί. Είναι ότι η κατάταξη των υαλοπινάκων σε κατηγορίες παρεχόμενης  ασφάλειας, με βάση τα Ευρωπαϊκά standards, είναι ανεξάρτητη της σύνθεσής τους και εξαρτώμενη αποκλειστικά από τις επιδόσεις αντοχής κατά την διάρκεια των απαιτούμενων δοκιμασιών (tests).

Καθώς οι μέθοδοι παραγωγής αλλά και η τεχνολογία υλικών εξελίσσονται, οι εταιρίες παραγωγής προϊόντων γυαλιού παράγουν και λανσάρουν νέα βελτιωμένα προϊόντα τα οποία με συνθέσεις μικρότερου πάχους και βάρους, παρέχουν βελτιωμένες επιδόσεις, πιστοποιούμενα έτσι σε υψηλότερες βαθμίδες ασφαλείας. Είναι άλλωστε στόχος και επιδίωξη της παγκόσμιας βιομηχανίας γυαλιού η παραγωγή νέων τύπων υαλοπινάκων οι οποίοι με μικρότερο πάχος άρα και βάρος, ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα σε συνθήκες μηχανικής καταπόνησης.

 Η εταιρεία μας, η οποία παρακολουθεί την εξέλιξη στον χώρο του γυαλιού και μεριμνά για την άμεση εισαγωγή και διάθεση των νέων και καινοτόμων προϊόντων, διαθέτει πλήρη γκάμα υαλοπινάκων ασφαλείας, παραγωγής των μεγαλύτερων Ευρωπαϊκών εργοστασίων οι οποίοι πληρούν τα απαιτούμενα κατά περίπτωση κριτήρια και συνοδεύονται από αντίστοιχα πιστοποιητικά εξουσιοδοτημένων εργαστηρίων δοκιμών.

Πρόκειται για σειρά ειδικών υαλοπινάκων με την χρήση των οποίων ικανοποιούνται οι  ανάγκες  ασφάλειας και προστασίας των χώρων στους οποίους για τους γνωστούς λόγους επιβάλλεται ή επιλέγεται η χρήση γυαλιού (Τράπεζες, Δημόσια κτίρια, Μουσεία, Γραφεία  κλπ). Τα κριτήρια τα οποία πρέπει να πληρούν οι υαλοπίνακες ασφαλείας και οι κατηγορίες στις οποίες ταξινομούνται ανάλογα με το επίπεδο προστασίας που παρέχουν, ελέγχονται  και μετρούνται με συγκεκριμένη μεθοδολογία όπως αυτή αναλυτικά περιγράφεται στα ισχύοντα εθνικά ή διεθνή πρότυπα (standards). Τα ισχύοντα σήμερα στις Ευρωπαϊκές χώρες πρότυπα, είναι για τους αντιβανδαλιστικούς υαλοπίνακες η νόρμα ΕΝ 356 και για τους αλεξίσφαιρους η νόρμα ΕΝ 1063.

Πίνακας με τους αντιβανδαλιστικούς υαλοπίνακες όπως κατατάσσονται βάσει των  επιδόσεών τους στις δοκιμασίες (tests) κατά ΕΝ 356

Κατηγορία αντοχής

Είδος δοκιμασίας

Αριθμός χτυπημάτων

Πρότυπο μέτρησης

Ρ1Α

Ρίψη βάρους 4kg από  1500mm

3 ρίψεις σε τριγωνικό σχήμα

EN 356 1999

Ρ2Α

Ρίψη βάρους 4kg από  3000mm

3 ρίψεις σε τριγωνικό σχήμα

EN 356 1999

Ρ3Α

Ρίψη βάρους 4kg από  6000mm

3 ρίψεις σε τριγωνικό σχήμα

EN 356 1999

Ρ4Α

Ρίψη βάρους 4kg από  9000mm

3 ρίψεις σε τριγωνικό σχήμα

EN 356 1999

Ρ5Α

Ρίψη βάρους 4kg από  9000mm

3×3 ρίψεις σε τριγωνικό σχήμα

EN 356 1999

Ρ6Β

Τσεκούρι

30 έως 50 φορές

EN 356 1999

Ρ7Β

Τσεκούρι

51 έως 70 φορές

EN 356 1999

Ρ8Β

Τσεκούρι

Περισσότερες από 70

EN 356 1999

Όπως γίνεται αντιληπτό η κατάταξη των υαλοπινάκων σε κατηγορίες παρεχόμενης  ασφάλειας, με βάση τα Ευρωπαϊκά standards, είναι ανεξάρτητη της σύνθεσής των εξαρτώμενη αποκλειστικά από τις επιδόσεις αντοχής κατά την διάρκεια των απαιτούμενων δοκιμασιών (tests).

Καθώς οι μέθοδοι παραγωγής αλλά και η τεχνολογία υλικών εξελίσσονται, οι εταιρίες παραγωγής προϊόντων γυαλιού παράγουν και λανσάρουν νέα βελτιωμένα προϊόντα τα οποία με συνθέσεις μικρότερου πάχους και βάρους, παρέχουν βελτιωμένες επιδόσεις, πιστοποιούμενα έτσι σε υψηλότερες βαθμίδες ασφαλείας. Είναι άλλωστε στόχος και επιδίωξη της παγκόσμιας βιομηχανίας γυαλιού η παραγωγή νέων τύπων υαλοπινάκων οι οποίοι με μικρότερο πάχος άρα και βάρος, ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα σε συνθήκες μηχανικής καταπόνησης.

Η εταιρεία μας, η οποία ως γνωστόν παρακολουθεί την εξέλιξη στον χώρο του γυαλιού και μεριμνά για την άμεση εισαγωγή και διάθεση των νέων και καινοτόμων προϊόντων, διαθέτει πλήρη γκάμα υαλοπινάκων ασφαλείας, παραγωγής των μεγαλύτερων Ευρωπαϊκών εργοστασίων (Saint Gobain, Pilkington, Manfredonia Vetro,  AGC κλπ) οι οποίοι πληρούν τα απαιτούμενα κατά περίπτωση κριτήρια και συνοδεύονται από αντίστοιχα πιστοποιητικά εξουσιοδοτημένων εργαστηρίων δοκιμών.

Πρόκειται για προϊόντα σχεδιασμένα να μπορούν να απορροφήσουν μεγάλα ποσά ορμής πρόσκρουσης, χωρίς να διαρυγνύονται ολοσχερώς. Η όψη τους δεν διαφέρει από τους κοινούς υαλοπίνακες (τζάμια)(αντίστοιχου πάχους) και έτσι χωρίς τον παραμικρό αισθητικό συμβιβασμό προσφέρουν έναν διάφανο    φραγμό ασφαλείας  ενάντια στις περισσότερες κακόβουλες ενέργειες.

Κάθε γυαλί TRIPLEX που αποτελείται από περισσότερους από δύο υαλοπίνακες και περισσότερα από δύο πλαστικά διαστρώματα, μπορεί να συμπεριληφθεί σε αυτήν την κατηγορία.

Επεξεργασία

Τα αλεξίσφαιρα τζάμια παράγονται με την διαδικασία του λαμιναρίσματος, όπου πολλαπλά φύλλα γυαλιού με ενδιάμεσες μεμβράνες πολυβυνιβουτυρελίου υπόκεινται σε υψηλότατη πίεση και θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να συσσωματόνονται σε ένα συμπαγές σύνολο.

Τα συστατικά (υαλοπίνακες ) που συγκολλώνται μεταξύ τους μπορούν να είναι είτε διάφανοι, είτε χρωματιστοί είτε υπέρλευκοι, είτε ακόμα και ενεργειακοί, ώστε το τελικό αποτέλεσμα εκτός της αλεξίσφαιρης συμπεριφοράς  να έχει και άλλα χαρακτηριστικά (διακοσμητικά, θερμομονωτικά κλπ).

Τρύπες και εγκοπές είναι εφικτές εφόσον δεν ξεπερνούν κάποια φυσιολογικά όρια τα οποία άλλωστε ισχύουν και για το απλό γυαλί.

Τέλος είναι επίσης δυνατή η κατασκευή κουρμπαριστών αλεξίσφαιρων υαλοπινάκων, με περιορισμένη δυνατότητα ακτίνας καμπυλότητας.

Ιδιότητες

Το Ευρωπαϊκό Στάνταρ EN 1063 κατηγοριοποιεί τις αλεξίσφαιρες υαλώσεις ανάλογα με την αντίσταση τους σε διάφορα όπλα και είδη πυρομαχικών. Ορίζει ως υάλωση ανθεκτική σε σφαίρες, την υάλωση που αντέχει σε καθορισμένη καταπόνηση ενάντια σε πυροβολισμό από συγκεκριμένα όπλα και πυρομαχικά.

 Βασίζεται σε κοινά όπλα και πυρομαχικά καθώς η ποικιλία των όπλων δεν επιτρέπει να ληφθούν όλα υπ όψιν. Η πρωταρχική λειτουργία των αλεξίσφαιρων είναι η προφύλαξη από διαπέραση σφαίρας ή τμημάτων σφαίρας στην προστατευόμενη περιοχή. Εντούτοις σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό μπορεί να μην είναι αρκετό και να απαιτείται επιπλέον μετά την κρούση το τελευταίο συνθετικό να παραμείνει αθραυστο, ώστε να μην πέσουν σκλήθρες σπασμένου γυαλιού στον υπο προστασία χώρο. Τούτο είναι εφικτό εφόσον προστεθούν περισσότερα φύλλα γυαλιού και μεμβρανών ώστε να προφυλαχτεί το προσωπικό (ή ευαίσθητα και μεγάλης αξίας υλικό) από τραυματισμό από τα θραύσματα του γυαλιού που μπορούν να πεταχτούν από την πίσω πλευρά της υάλωσης. Αυτή η ποιοτική διαφοροποίηση ελέγχεται κατά την διάρκεια δοκιμασίας μέσω ενός ‘ελάσματος-μάρτυρα’ αποτελούμενο από ένα αλουμινένιο έλασμα τοποθετημένο πίσω από το υπό δοκιμασία προϊόν. Το έλασμα δεν πρέπει να τρυπηθεί από θραύσματα γυαλιού κατά την δοκιμή ώστε το προϊόν να εξασφαλίσει τον χαρακτηρισμό NS (NON SPALLING). Σε διαφορετική περίπτωση παίρνει τον χαρακτηρισμό S (SPALLING).

Η προστασία που παρέχεται από την αλεξίσφαιρη υάλωση εξαρτάται αφ’ ενός από το σχεδιασμό της, τον τρόπο τοποθέτησης της και την διατήρηση της όλης εγκατάστασης , αφ’ ετέρου από το ίδιο το τζάμι. Συμβουλές για την εγκατάσταση των αλεξίσφαιρων υαλοπινάκων παρέχεται από το BS 5357:1995 Κώδικας Πρακτικής για την Εγκατάσταση υαλώσεων ασφαλείας. Οι απαιτήσεις και κατηγοριοποιήσεις των αλεξίσφαιρων για παράθυρα, πόρτες και στόρια , ορίζονται στο EN 1522: 1998 σύμφωνα με τις διαδικασίες δοκιμών όπως ορίζονται στο EN1523: 1998. 
Τα επι μέρους συνθετικά (υαλοπίνακες και μεμβράνες) τα οποία χρησιμοποιούνται, εξασφαλίζουν την διαφάνεια και την αισθητική ουδετερότητα του τελικού προϊόντος. Εντούτοις επειδή το αυξημένο πάχος το οποίο είναι αναγκαίο κακό για έναν αλεξίσφαιρο υαλοπίνακα επιφέρει μια πράσινη απόχρωση, πολλές φορές οι επι μέρους υαλοπίνακες επιλέγονται να είναι υπερλευκης ποιότητας ώστε το τελικό προϊόν να είναι χρωματικά ουδέτερο.

Το συνολικό πάχος, βάρος καθώς και η σύνθεση  του τελικού προϊόντος, ποικίλει και εξαρτάται αποκλειστικά από το ονομαστικό διαμέτρημα της σφαίρας την οποία επιθυμούμε εγγυημένα να κατακρατήσει ο υαλοπίνακας. Η ανθεκτικότητα, η εμφάνιση και τα λοιπά τεχνικά χαρακτηριστικά του αλεξίσφαιρου υαλοπίνακα παραμένουν αναλλοίωτα από την έκθεση στον ήλιο. Παρόλα αυτά σε περίπτωση που έχουν χρησιμοποιηθεί έγχρωμα ή/και θερμοαπωθητικά συστατικά, δεν πρέπει να υποτιμηθεί η πιθανότητα θερμικής αυτόθραυσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις συνίσταται περιμετρική λείανση και προστασία των ακμών από πιθανή καταπόνηση.

Μία άλλη ιδιογενής ιδιότητα που συνοδεύει όλους τους αλεξίσφαιρους υαλοπίνακες, είναι η εξαιρετική ηχομόνωση η οποία είναι  αυτονόητη όταν μιλάμε για υαλοπίνακες μεγάλης μάζας με αλλεπάλληλες ενδιάμεσες ελαστομερείς μεμβράνες, όπως οι αλεξίσφαιροι. Επίσης οι αλεξίσφαιροι υαλοπίνακες, εξ ’ορισμού παρέχουν άριστη προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία (UV).

Α ΛΕΞΙΣΦΑΙΡΗ ΥΑΛΩΣΗ: BS 5051

Αυτό το στάνταρ ορίζει απαιτήσεις απόδοσης και μεθόδους δοκιμών για έξι Τάξεις αλεξίσφαιρων υαλώσεων σε εσωτερικούς χώρους, σχεδιασμένα να ανθίστανται επίθεση από περίστροφα, τουφέκια και καραμπίνες.

Κατηγορίες αλεξίσφαιρών υαλοπινάκων

Η  κατηγοριοποίηση των τύπων ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΩΝ υαλοπινάκων  ασφαλείας ακολουθεί μια ονοματολογία η οποία αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες επιδόσεις οι οποίες ελέγχονται / μετρούνται σύμφωνα με συγκεκριμένη μεθοδολογία την οποία περιγράφει το Ευρωπαϊκό πρότυπο EN 356.

Οι εν λόγω κατηγορίες κατάταξης έγιναν με βάση τις παρακάτω επιδόσεις :

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΙΑΜΕΤΡΗΜΑ

ΟΠΛΟ

ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΟΛΩΝ

BR1

0,22 Long rifle

Long rifle

360m/s

3

BR2

9mm parabellum

Luger, Uzi

400 m/s

3

BR3

0,357 magnum

Magnum

430 m/s

3

BR4

0,44 magnum

Magnum

440 m/s

3

BR5

5,56x45mm

M16

950 m/s

3

BR6

7,62x51mm soft core

FAL / Winchester

820 m/s

3

BR7

7,62x51mm hard core

FAL

830 m/s

3

 

 

 

 

 

SG1

 12/70

Riotgun

420m/s

1

SG2

 12/70

Riotgun

420 m/s

3

Από τον παραπάνω πίνακα γίνεται ολοφάνερο, ότι σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά στάνταρ η κατηγοριοποίηση ασφαλείας ενός υαλοπίνακα, είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ της συνθέσεώς του και εξαρτάται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από την επίδοση ανθεκτικότητάς του κατά την διαδικασία του τεστ. Είναι λογικό και επόμενο η τεχνολογία των υλικών , με την πάροδο του χρόνου, να δίνει νέα προϊόντα τα οποία με μικρότερο βάρος να επιτυγχάνουν καλλίτερες επιδόσεις και συνεπώς να «παίρνουν» υψηλότερα πιστοποιητικά ασφαλείας. Αποτελεί τεχνολογικό επίτευγμα και στόχο της παγκόσμιας βιομηχανίας γυαλιού να λανσάρει στην  αγορά νέα γυαλιά τα οποία με μικρότερο πάχος και μικρότερο βάρος να ανταποκρίνονται καλύτερα σε συνθήκες μηχανικής  καταπόνησης.

ΑΝΤΙΚΥΚΛΩΝΙΚΟ

Μια ειδική εφαρμογή των πολυστρωματικών υαλοπινάκων ασφαλείας είναι η αντικυκλωνική τους δράση.

Ειδικά σε περιοχές όπου πλήττονται από κυκλώνες ή και από γενικότερα έντονα καιρικά φαινόμενα, υπάρχει η ανάγκη τζαμιών που να εξασφαλίζουν την ακαιρεότητα της περιουσίας όχι μόνο από την σφοδρότητα των ανέμων , αλλά και από τα αντικείμενα τα οποία ακουσίως ίπτανται ένεκα των φαινομένων αυτών.

Η τεχνολογία του γυαλιού έδωσε την λύση κατασκευάζοντας πολυστωματικούς υαλοπίνακες με αυξημένο πάχος ενδιαμέσων μεμβρανών ασφαλείας.

Οι υαλοπίνακες αυτοί έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να εμφανίζουν  αυξημένη αντοχή σε τυχαίες προσκρούσεις τέτοιων ιπτάμενων αντικειμένων με σκοπό την αποφυγή της εισχώρησής τους στους εσωτερικούς χώρους. Η όψη των υαλοπινάκων αυτών είναι τελείως ουδέτερη και δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτή των κοινών υαλοπινάκων. Βεβαίως, είναι σημαντικό να προσέξει κανείς ότι τα τζάμια αυτά για να λειτουργήσουν θα πρέπει να είναι τοποθετημένοι σε αντιστοίχως ανθεκτικά πλαίσια.

Το όριο ασφαλείας πάνω από το οποίο ένας υαλοπίνακας μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ΑΝΤΙΚΥΚΛΩΝΙΚΟΣ, έχει ορισθεί σε κρούση αντικειμένου με ορμή 450j. Αυτό σε απλά Ελληνικά σημαίνει ότι αντέχει σε κρούση ενός  αντικειμένου βάρους 4Kgr, διαστάσεων 50mmX100mm το οποίο κινείται με ταχύτητα 60Κm/h.

Υαλοπίνακες ασφαλέιας

Accordion Content

Όταν κάποιος αγοράζει κάποιο αυτοκίνητο, καλείται να επιλέξει μεταξύ κάποιου  εξοπλισμού ασφαλείας. Η κάθε αυτοκινητοβιομηχανία έχει επενδύσει με διαφορετική φιλοσοφία πάνω στον τομέα «ασφάλεια» όπου η πρόοδος είναι μεγάλη και έχει να κάνει με πολλά και διάφορα αξεσουάρ. Κάποια από αυτά όπως οι ζώνες ασφαλείας, οι αερόσακοι, οι ελεγχόμενες ζώνες παραμόρφωσης και οι προφυλακτήρες εστιάζουν στο τι θα συμβεί ΜΕΤΑ το τρακάρισμα. Κάποια άλλα όμως, όπως το ABS, τα αεριζόμενα δισκόφρενα, οι αεραναρτήσεις, τα συστήματα ενίσχυσης πέδησης και τα συστήματα αυτόματου/προληπτικού φρεναρίσματος εστιάζουν στο να ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ το τρακάρισμα…..

Αν ρωτούσαν κάποιον από εμάς που  θα προτιμούσε να επενδύσει τα χρήματά του η αυθόρμητη απάντηση θα ήταν «και στα δύο»!! Αυτήν ακριβώς την «αυθόρμητη» επιθυμία/επιλογή έρχεται να καλύψει η σύγχρονη βιομηχανία υάλου με ένα σύνθετο προϊόν που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο συνδυασμός των πλεονεκτημάτων της τεχνολογίας ΤΡΙΠΛΕΞ με αυτά των πλεονεκτημάτων της τεχνολογίας SECURIT σε ένα και μόνο ποιον. ΤΟΥΣ ΠΟΛΥΣΤΡΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΣΚΛΥΡΗΝΜΕΝΟΥΣ ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΕΣ.

Όπως ς συμβαίνει και με την τεχνολογία στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, έτσι ακριβώς και στους υαλοπίνακες υπάρχει η «παθητική» ασφάλεια που παρέχουν οι υαλοπίνακες ΤΡΙΠΛΕΞ και η «ενεργητική» που παρέχουν οι υαλοπίνακες SECURIT. Με λίγα λόγια οι υαλοπίνακες ασφαλείας SECURIT με την εξαιρετικά αυξημένη τους μηχανική αντοχή (+400% σε σχέση με ίσου πάχους απλούς) εστιάζουν στο ΝΑ ΜΗΝ ΣΠΑΣΟΥΝ με τις συνηθισμένες ή και ασυνήθιστες μηχανικές καταπονήσεις προσφέροντας ενεργητική ασφάλεια. Από την άλλη μεριά οι υαλοπίνακες ΤΡΙΠΛΕΧ (με μειωμένη αντοχή στην μηχανική καταπόνηση -20% σε σχέση με ίσου πάχους απλούς) είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα σπάσουν αν καταπονηθούν λίγο παραπάνω, αλλά θα παραμείνουν στη θέση τους περιμένοντας υπομονετικά πότε θα έρθει η κατάλληλη στιγμή για την αντικατάστασή τους προσφέροντας έτσι παθητική ασφάλεια στον χώρο μας.

Τι καλλίτερο λοιπόν, από ένα νέο προϊόν, το οποίο θα σπάει 400% δυσκολότερα από ίσου πάχους απλό υαλοπίνακα, αλλά ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που το εξαιρετικά υψηλό όριο της μηχανικής του αντοχής τελικά ξεπεραστεί και σπάσει, τότε θα παραμείνει στη θέση του παρέχοντας μια ελάχιστη προστασία στον χώρο μας μέχρι την στιγμή της αποκατάστασής του.

Αυτό ακριβώς κάνει η οικογένεια αυτών των προϊόντων!

Η επεξεργασία των προϊόντων αυτών είναι η τομή των επί μέρους περιορισμών και δυνατοτήτων των επεξεργασιών ΤΡΙΠΛΕΞ και SECURIT. Αυτό που γίνεται δηλαδή, είναι να ετοιμάσουμε τους υαλοπίνακες  SECURIT ακριβώς όπως θα κάναμε εάν δεν υπάρχει περαιτέρω στάδιο επεξεργασίας.

Στη συνέχεια παίρνουμε τους υαλοπίνακες αυτούς οι οποίοι θα αποτελέσουν τα συστατικά του σύνθετου SECURIT-ΤΡΙΠΛΕΞ υαλοπίνακα και τα συγκολλούμε ακριβώς με την ίδια διαδικασία ΤΡΙΠΛΕΞ  που θα ακολουθούσαμε και στην περίπτωση που οι υαλοπίνακες αυτοί ΔΕΝ ήταν SECURIT.

Σύμφωνα με τις επικρατούσες νομοθεσίες στα διάφορα κράτη, τόσο τα νέα όσο και τα ήδη υπάρχοντα κτίρια, είναι υποχρεωτικό να παρέχουν ικανοποιητική πυρασφάλεια στους ενοίκους.

Τα κοινά τζάμια τα οποία ευρέως είναι σε χρήση στις αρχιτεκτονικές εφαρμογές, ουδόλως ικανοποιούν αυτήν την απαίτηση. Οι υαλοπίνακες αυτοί σπάζουν όταν στην επιφάνειά τους αναπτυχθούν θερμοκρασιακές διαφορές άνω των 40°C. Επίσης το συνηθισμένο γυαλί ασφαλείας τύπου triplex  έχει παρόμοια συμπεριφορά και δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλές σε περίπτωση πυρκαγιάς. Τέλος,  οι υαλοπίνακες ασφαλείας τύπου securit, αν και είναι σημαντικά πιο ανθεκτικοί στις θερμοκρασιακές μεταβολές (αντέχουν σε θερμοκρασίες μέχρι 350°C),  εντούτοις είναι ανεπαρκείς σε συνθήκες φωτιάς όπου οι θερμοκρασίες αγγίζουν τους 1000°C. Την ζήτηση αυτή, την καλύπτουν τα τζάμια πυρασφαλείας τα οποία αντέχουν για προκαθορισμένο χρόνο σε θερμοκρασίες τις τάξης των 1000°C, ώστε να εξασφαλίσουν επαρκή χρόνο διαφυγής στους ενοίκους σε περίπτωση φωτιάς.

Οι υαλοπίνακες αυτοί είναι διαφόρων τύπων όπως απλοί με οπλισμό, μονολιθικοί, πολυστρωματικοί με ενδιάμεσο θερμικά ενεργοποιούμενο διογκωτικό υλικό. Ανάλογα με την συμπεριφορά και την απόδοσή τους, αυτά τα τζάμια χωρίζονται ώστε να ικανοποιούν τις απαιτήσεις πυρασφαλείας όλων των κατηγοριών :

  • Ακεραιότητας (Integrity class E ) : Οι υαλοπίνακες πρέπει να παραμένουν αδιαπέραστοι από τις φλόγες, τον καπνό και τις αναθυμιάσεις. Δεν επιτρέπεται η εμφάνιση φλόγας στην ασφαλισμένη πλευρά για συγκεκριμένο προεπιλεγμένο χρόνο.
  • Μόνωσης  (Insulation, class I) : Οι υαλοπίνακες αυτής της κατηγορίας εμποδίζουν την αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από τους 140°C κατά μέσο όρο στην ασφαλισμένη πλευρά και σε καμία περίπτωση η θερμοκρασία δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 180°C σε οποιοδήποτε σημείο για προκαθορισμένο χρόνο.
  •  Ακτινοβολίας (Radiation, class W): Οι υαλοπίνακες της κατηγορίας αυτής, μειώνουν την πιθανότητα μετάδοσης της φωτιάς ως αποτέλεσμα ακτινοβολούμενης θερμότητας, είτε δια μέσου του ίδιου του υαλοπίνακα, είτε από την μη εκτεθειμένη του επιφάνεια σε παρακείμενα αντικείμενα της ασφαλιζόμενης πλευράς.

Τα αρμέ τζάμια αποτέλεσαν την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια της βιομηχανίας υάλου να δώσει στην αγορά ένα προϊόν ασφαλείας. Η ιδέα είναι πολύ απλή και στηρίχθηκε σε αυτήν της κατασκευής του γνωστού σε όλους μας «μπετόν αρμέ». Το μπετό σαν υλικό είναι πολύ διαφορετικό από το γυαλί, έχει όμως μια μεγάλη ομοιότητα! Ενώ είναι πολύ ανθεκτικό υλικό σε δυνάμεις θλίψης, είναι εξαιρετικά ευαίσθητο σε δυνάμεις εφελκυσμού. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο γυαλί.

Εφόσον λοιπόν στην βιομηχανία τσιμέντου η λύση στο πρόβλημα βρέθηκε με το να εισαγάγουν ράβδους (ή και πλέγμα) σιδήρου μέσα στο τσιμέντο όταν ακόμα αυτό έχει υγρή μορφή, ακριβώς η ίδια λύση προκρίθηκε και στην βιομηχανία υάλου. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του υαλοπίνακα αρμέ. Η κατασκευή του ως προς την σύνθεση και την τήξη είναι ακριβώς η ίδια με αυτή του κοινού γυαλιού. Η διαφοροποίηση βρίσκεται στο στάδιο όπου ο υαλοπίνακας βρίσκεται ακόμα σε υγρή μορφή και εισέρχεται στην φάση της πήξης. Σε εκείνη την χρονική στιγμή εισάγεται μέσα στο υγρό μίγμα ένα ανοξείδωτο μεταλλικό πλέγμα το οποίο μετά την ψύξη του υαλοπίνακα παραμένει εγκλωβισμένο μέσα στην μάζα του.

 ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Τα αρμέ τζάμια, λόγο του μεταλλικού πλέγματος το οποίο φέρουν μέσα στην μάζα τους έχουν κάποιες επιπλέον ιδιότητες σε σχέση με τα απλά τζάμια.

  • Διαθέτουν μεγαλύτερη μηχανική αντοχή ως προς τον εφελκυσμό και συνεπώς εμφανίζουν αυξημένη ελαστικότητα.
  • Σε περίπτωση θραύσης το μεταλλικό πλέγμα συγκρατεί τα σπαζμένα κομμάτια, αποφεύγοντας έτσι τις ανεπιθύμητες συνέπειες μια τυχαίας θραύσης
  • Λόγο του μεταλλικού πλέγματος επίσης, οι υαλοπίνακες αυτοί αποτελούν μια εύκολη λύση στο πρόβλημα της πυρασφάλειας, μια και συγκρατούν τις φλόγες ακόμα και μετά την θραύση τους, δίνοντας τον χρόνο στο προσωπικό να διαφύγει.
  • Συνήθως στην επιφάνεια των υαλοπινάκων αυτόν αποτυπώνονται διάφορα διακοσμητικά σχέδια, τα οποία έχουν διακοσμητική χρήση.

Στην  Ελληνική αγορά υπάρχουν διαθέσιμα  αρμέ τζάμια  στα 6mm πάχος και σε τρεις χρωματισμούς :

  • Λευκοί
  • Φιμέ
  • Μπρονζέ

Υπάρχουν επίσης  σε μια ποικιλία διαστάσεων όπως για παράδειγμα :

  • 200χ200
  • 200χ160
  • 200χ250
  • 180χ220

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Τα φυσικά χαρακτηριστικά είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά των αντίστοιχων (χρωματικά) κοινών υαλοπινάκων. Έτσι παραμένουν ακριβώς οι ίδιοι οι βασικοί συντελεστές όπως :

  • U    : συντελεστής Θερμικής διαπερατότητας
  • E    : συντελεστής εκπομπής
  • ΕΑ  : Συντελεστής ενεργειακής απορροφητικότητας
  • LR  : Συντελεστής φωτεινής ανάκλασης
  • UV : Συντελεστής υπεριώδους διαπερατότητας
  • Rw  : Συντελεστής ηχητικής απομείωσης
  • S   : Συντελεστής επιλέκτικότητας

Ενώ ελαφρώς μειωμένοι, λόγω της παρουσίας του μεταλλικού πλέγματος εμφανίζονται οι :

  • SC : Συντελεστής ολικής ενεργειακής διαπερατότητας
  • LT : Συντελεστής φωτεινής διαπερατότητας

Ενεργειακοί υαλοπίνακες

Accordion Content

Επειδή κατά καιρούς γίνονται πολλές συζητήσεις για το πότε κάποια ελαττώματα καθιστούν κάποιο προϊόν απορριπτέο ή αποδεκτό, είναι σκόπιμο να αναφερθούμε στο τι είναι δίκαιο και για τις δύο πλευρές, που συνήθως εμπλέκονται σε τέτοιου είδους αντιδικίες. Επειδή πρέπει να προστατευτεί τόσο ο καταναλωτής από ασυνείδητους προμηθευτές, όσο και παραγωγός/μεταποιητής τζαμιών από κακόβουλους πελάτες, θεσπίστηκαν κάποιοι γενικοί κανόνες με τους οποίους αποδίδεται το δίκιο στην μία ή στην άλλη πλευρά. Η ισχύουσα, σήμερα, Ευρωπαϊκή νόρμα που διέπει την ποιοτική εξέταση των επιστρωμένων υαλοπινάκων είναι η  EN 1096-1, -2, -3, -4.

Ταξινόμηση των επιστρωμένων τζαμιών

Οι επιστρωμένοι υαλοπίνακες μπορούν να ταξινομηθούν σε μία από τις ακόλουθες πέντε κατηγορίες:

  • Κατηγορία A:    Η επιστρωμένη επιφάνεια του γυαλιού μπορεί να τοποθετηθεί στην εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά του κτιρίου.
  • Κατηγορία B:    Ο επιστρωμένος υαλοπίνακας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μονή υάλωση, αλλά η επιστρωμένη επιφάνεια πρέπει να βρίσκεται στην εσωτερική πλευρά του κτιρίου.
  • Κατηγορία C:    Ο επιστρωμένος υαλοπίνακας πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε πολλαπλή υάλωση και η επιστρωμένη επιφάνεια πρέπει να είναι στραμμένη στο εσωτερικό της σύνθεσης του πολλαπλού υαλοπίνακα.
  • Κατηγορία D:    Ο επιστρωμένος υαλοπίνακας πρέπει να ενσωματώνεται σε σφραγισμένες πολλαπλές υαλώσεις, με την επίστρωση να είναι στραμμένη στο εσωτερικό της σύνθεσης του πολλαπλού υαλοπίνακα.  Δεν είναι διαθέσιμοι σε μονές υαλώσεις.
  • Κατηγορία S:     Η επιστρωμένη επιφάνεια του υαλοπίνακα μπορεί να τοποθετηθεί στην εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά του κτιρίου, αλλά αυτοί οι τύποι των επιστρωμένων υαλοπινάκων μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο σε επακριβώς καθορισμένες εφαρμογές π.χ. βιτρίνες καταστημάτων.

 

Οι επιστρωμένοι υαλοπίνακες πρέπει να πληρούν τις κατάλληλες απαιτήσεις αντοχής που αναφέρονται στο prEN 1096-2 και στο prEN 1096-3.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1:  Για την κατηγορία C, θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η ιδιαίτερη φροντίδα των επιστρώσεων κατά τη μεταφορά, το χειρισμό, την κατεργασία και την αποθήκευση των μονολιθικών φύλλων.  Σε ορισμένες περιπτώσεις η επίστρωση μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθεί στην περιοχή της περιφερειακής σφράγισης, να αποξεστεί στις άκρες, για να εξασφαλίσει τα κατάλληλα επίπεδα της πρόσφυσης της σφράγισης πάνω στο υπόστρωμα του υαλοπίνακα (βλ. prEN 1279-4).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2:  Για τις επιστρώσεις της κατηγορίας D, η περιφερειακή σφράγιση θα πρέπει να γίνεται στο υπόστρωμα του υαλοπίνακα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 3:  Για τις επιστρώσεις της κατηγορίας S, το προσδόκιμο ζωής της επίστρωσης είναι χαμηλότερο από το προσδόκιμο ζωής των επιστρωμένων υαλοπινάκων που χρησιμοποιούνται σε συνήθεις κτιριακές εφαρμογές.

Η απόφαση για το ποια από τις παραπάνω κατηγορίες είναι κατάλληλη για ένα προϊόν, είναι στην ευθύνη του παραγωγού.

Εμφάνιση επιστρωμένων τζαμιών.

Τα ελαττώματα που επηρεάζουν την εμφάνιση είναι τα εξής:

  • Αυτά που αφορούν το υπόστρωμα του υαλοπίνακα (βλ. σχετικό πρότυπο που αναφέρεται στην παράγραφο 4).
  • Αυτά που αφορούν την επίστρωση.

Εάν ένα ελάττωμα που εντοπίζεται στο υπόστρωμα του υαλοπίνακα, είναι πιο ορατό λόγω της ύπαρξης επίστρωσης, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ελάττωμα της επίστρωσης.

Ανίχνευση ελαττωμάτων

Τα ελαττώματα εντοπίζονται οπτικά κατόπιν παρατήρησης του επιστρωμένου υαλοπίνακα στην εκπομπή (παρατήρηση υαλοπίνακα ενώ αυτός παρεμβάλλεται μεταξύ του παρατηρητή και της φωτεινής πηγής), στην ανάκλαση (παρατήρηση του υαλοπίνακα από την πλευρά που προέρχεται ο φωτισμός) ή και στα δύο μαζί.  Ένας τεχνητός φωτισμός ή το φως της ημέρας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή φωτισμού.

Τεχνητός φωτισμός

Ο τεχνητός φωτισμός είναι μία εκπομπή διάχυτου φωτός, με  ομοιόμορφη φωτεινότητα και ένα γενικό δείκτη χρωματισμού Ra υψηλότερη από 70(λευκό φως) (βλ. N.13.3 CIE). Παράγεται με τη χρήση μιας φωτεινής πηγής της οποίας η σχετική  θερμοκρασία χρώματος κυμαίνεται μεταξύ 4.000K και 6.000K.  Μπροστά από τη συσκευή φωτισμού, τοποθετείται ένας πίνακας διάχυσης του φωτός, χωρίς φασματική επιλεκτικότητα (ουδέτερου χρώματος).  Το επίπεδο φωτισμού, στην επιφάνεια του υαλοπίνακα πρέπει να είναι μεταξύ 400ix και 20.000ix.

Ημερήσιος φωτισμός

Ο φυσικός ημερήσιος φωτισμός αποτελείται από ένα ενιαία νεφελώδη ουρανό, χωρίς την ύπαρξη του άμεσου ηλιακού φωτός.

Συνθήκες εξέτασης

Ο επιστρωμένος υαλοπίνακας μπορεί να εξετάζεται είτε σε διαστάσεις άκοπων φύλλων αποθήκευσης, είτε σε τεμάχια τελικών  διαστάσεων.  Η εξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στο χώρο αποθήκευσης/κατεργασίας/παραγωγής, είτε στο σημείο όπου τοποθετήθηκαν.

  • Ο εξεταζόμενος  επιστρωμένος υαλοπίνακας , παρατηρείται από ελάχιστη απόσταση 3 μέτρων.  Η απόσταση θα πρέπει να εξαρτάται από το ελάττωμα που εξετάζεται και ποια πηγή φωτισμού χρησιμοποιείται.
  •  Η εξέταση των επιστρωμένων υαλοπινάκων στην ανάκλαση, γίνεται υποχρεωτικά από την πλευρά που προέρχεται ο φωτισμός και παρατηρώντας  την πλευρά που θα βρίσκεται εξωτερικά κατά την τελική τοποθέτηση.
  • Η εξέταση των επιστρωμένων υαλοπινάκων στην διαπερατότητα, γίνεται υποχρεωτικά παρατηρώντας την πλευρά που θα βρίσκεται στο εσωτερικό της  υάλωσης κατά την τελική τοποθέτηση. Ο παρατηρητής πρέπει να στέκεται στην αντίθετη πλευρά του υαλοπίνακα από αυτήν που βρίσκεται ο φωτισμός.
  •   Κατά την εξέταση, η γωνία παρατήρησης,  μεταξύ της εξεταζόμενης επιφάνειας του επιστρωμένου υαλοπίνακα και της φωτεινής δέσμης που προσπίπτει στα μάτια του παρατηρητή, (είτε ανακλώμενη, είτε διαπερνούσα), δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 30° (βλ. εικόνα 1).
  • Κάθε εξέταση δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 20 δευτερόλεπτα


Σχήμα 1:  Διάγραμμα των διαδικασιών εξέτασης των επιστρωμένων υαλοπινάκων.

Όταν οι υπό εξέταση υαλοπίνακες βρίσκονται στις τελικές διαστάσεις τοποθέτησης, θα πρέπει να εξετάζονται τόσο η κύρια περιοχή, όσο και η περιμετρική περιοχή τους (βλ. σχήμα 2). Ως περιμετρική χαρακτηρίζεται το τμήμα εκείνο της συνολικής επιφάνειας του υπό εξέταση υαλοπίνακα, το οποίο περιλαμβάνει περιμετρικά του υαλοπίνακα μία ζώνη φάρδους ίσου με το 5% του ύψους του υαλοπίνακα κατά μήκος των οριζοντίων πλευρών και 5% του μήκους του υαλοπίνακα κατά μήκος των κατακόρυφων πλευρών του.

Ελαττώματα ομοιογένειας και λεκέδες

Εξετάζοντας τους υαλοπίνακες με τον τρόπο  που αναφέρθηκε στην παράγραφο 2.3, παρατηρούμε για τυχόν  διαφοροποιήσεις στην επίστρωση, οι οποίες είναι οπτικά ενοχλητικές, είτε μέσα στον ίδιο υαλοπίνακα ή μεταξύ γειτονικών υαλοπινάκων  .

Σύμπλεγμα ελαττωμάτων

Σύμφωνα με τους όρους της εξέτασης, που αναφέρθηκαν στην παράγραφο 2.3, σημειώνουμε κηλίδες, ακίδες ή γρατσουνιές, οι οποίες είναι οπτικά ενοχλητικές. Για κηλίδες ή ακίδες, μετρούμε το μέγεθος και σημειώνουμε τον αριθμό σε σχέση με το μέγεθος του παραθύρου.  Αν υπάρχουν συστάδες ελαττωμάτων, πρέπει να προσδιοριστεί η θέση τους πάνω στην επιφάνεια θεώρησης.

Για γρατσουνιές, πρέπει να προσδιοριστεί  εάν αυτές βρίσκονται  στην κύρια ή την περιμετρική περιοχή.   Μετρούμε το μήκος της κάθε γρατσουνιάς που παρατηρείται.  Για γρατσουνιές > 75mm καθορίζουμε την απόσταση μεταξύ των γειτονικών γρατσουνιών.  Για γρατσουνιές & le; 75mm σημειώνουμε οποιαδήποτε περιοχή όπου η πυκνότητα τους δημιουργεί οπτική ενόχληση.

Τα κριτήρια αποδοχής των ελαττωμάτων των επιστρωμένων υαλοπινάκων.

Τα κριτήρια αποδοχής των ελαττωμάτων στους επιστρωμένους υαλοπίνακες, που εξετάζονται στην παράγραφο 2.3, παρατίθενται στον πίνακα 1.

Πίνακας 1:  Κριτήρια αποδοχής/απόρριψης των ελαττωμάτων των επιστρωμένων υαλοπινάκων.

ΤΥΠΟΙ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΩΝ

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΠΟΔΟΧΗΣ

 

ΜΕΤΑΞΥ 2 ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΩΝ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΑΣ

ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΙΑ / ΛΕΚΕΣ

Επιτρέπονται εφ’ όσον δεν ενοχλούν οπτικά

Επιτρέπονται εφ’ όσον δεν ενοχλούν οπτικά

 

 

ΚΥΡΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΤΥΠΙΚΑ:

Κηλίδες / Ακίδες:

> 3mm

 

> 2mm and & le; 3mm

 

 

Συσσωματώσεις:

 

 

 

Γρατζουνιές> 75mm

 

 

 

< 75mm

 

Δεν υφίστανται

 

 

 

 

 

Δεν υφίστανται

 

 

Δεν επιτρέπονται

 

Επιτρέπονται αν δεν είναι μεγαλύτερα από 1/m²

Δεν επιτρέπονται

 

 

 

Δεν επιτρέπονται

 

 

 

Επιτρέπονται  εφ’ όσον η πυκνότητά τους δεν είναι οπτικά ενοχλητική

 

 

Δεν επιτρέπονται

 

Επιτρέπονται αν δεν είναι μεγαλύτερα από 1/m²

Επιτρέπονται εφ’ όσον δεν βρίσκονται στο πεδίο όρασης

 

 

Επιτρέπονται εφ’ όσον διαχωρίζονται μεταξύ τους περισσότερο από 50mm

 

Επιτρέπονται  εφ’ όσον η πυκνότητά τους δεν είναι οπτικά ενοχλητική

Ο όρος «Ενεργειακοί Υαλοπίνακες» χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια ως ελεύθερη  μετάφραση του όρου “Energy efficient glass” για να προσδιορίσει την κατηγορία εκείνη των υαλοπινάκων, οι οποίοι έχουν χαρακτηριστικά τα οποία δυσχεραίνουν την μεταφορά της θερμότητας από την μία πλευρά στην άλλη, συντελώντας έτσι στην εξοικονόμηση ενέργειας. Οι υαλοπίνακες αυτοί αποτέλεσαν επανάσταση στην τεχνολογία των μονωτικών υλικών γιατί παρουσιάζουν εκπληκτικά μεγαλύτερες επιδόσεις θερμομόνωσης σε σχέση με όλους τους μέχρι τότε γνωστούς τύπους υαλοπινάκων. 220% βελτίωση θερμομόνωσης σε σχέση με τους κοινούς διπλούς υαλοπίνακες και 400% σε σχέση με τους απλούς (μονούς) υαλοπίνακες!

Για δύο χιλιάδες χρόνια (από την παραγωγή των πρώτων ημιδιάφανων υαλοπινάκων, μέχρι σήμερα) ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το «τζάμι» στα ανοίγματα των κτιρίων (παράθυρα κλπ) ώστε και το φως της ημέρας να μπαίνει μέσα και να προστατεύονται οι ένοικοί τους από καιρικά φαινόμενα (αέρα, βροχή, ζέστη, κρύο), σκόνη, θόρυβο κλπ. Η βασική αρχή παρέμενε η ίδια, παρά την θεαματική βελτίωση της ποιότητας των υαλοπινάκων, ιδιαίτερα τα τελευταία 100 χρόνια. Δεν είναι άλλωστε λίγα, ακόμα και σήμερα, τα κτίρια (σπίτια, μαγαζιά κλπ), ιδίως σε μικρές πόλεις και χωριά, που έχουν στα ανοίγματά τους απλά μονά τζάμια.

Επανάσταση στην θερμομονωτική απόδοση των υαλοπινάκων αποτέλεσε η εφεύρεση των «διπλών» υαλοπινάκων η οποία άρχισε να διαδίδεται από τις αρχές της δεκαετίας του ’70. Στην Ελλάδα η ουσιαστική ευρεία χρήση τους αρχίζει από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Συναντούμε έτσι αρκετά κτίρια (κυρίως διαμερίσματα) τα οποία κατασκευάστηκαν τότε να έχουν «διπλά τζάμια» δηλαδή δύο τζάμια κολλημένα μεταξύ τους περιμετρικά, με διάκενο ανάμεσά τους, έτσι ώστε να σχηματίζουν έναν «αεροθάλαμο». Η επίδοση των «διπλών» εκείνων υαλοπινάκων σε όρους θερμομόνωσης, συγκρινόμενη με την επίδοση των μέχρι τότε τοποθετούμενων μονών υαλοπινάκων, ήταν βελτιωμένη κατά 200%.     

Από την ίδια περίπου εποχή, οι εταιρίες παραγωγής υαλοπινάκων άρχισαν να διαθέτουν στην αγορά τους υαλοπίνακες χαμηλής εκπομπής (Low-emissivity ή Low-E), με ιδιαίτερα αυξημένες δυνατότητες παρεμπόδισης μεταφοράς της θερμότητας από την μία πλευρά τους στην άλλη, χάρις σε μικροσκοπικώς λεπτότατες επιστρώσεις μεταλλικών στοιχείων (οξειδίων Αργύρου κλπ) τα οποία εναπέθεταν στην επιφάνεια των υαλοπινάκων. Επρόκειτο για την 1η γενιά Ενεργειακών Υαλοπινάκων ή Υαλοπινάκων Low-E.

Σήμερα οι εταιρίες παράγουν πλέον και διαθέτουν Ενεργειακούς Υαλοπίνακες 3η γενιάς με ακόμη  πιο βελτιωμένες θερμομονωτικές δυνατότητες (πέραν του 400% σε σχέση με τους απλούς μονούς υαλοπίνακες και του 200% σε σχέση με τους απλούς διπλούς υαλοπίνακες).

Ανάλογη του τύπου των υαλοπινάκων που έχουμε τοποθετημένους στο σπίτι μας, είναι και η διαφορά της θερμομονωτικής ικανότητάς των, σε σύγκριση με αυτήν των  σύγχρονων «Ενεργειακών Υαλοπινάκων» LowE 3ης γενιάς.

Αυτό είναι μια από τις μεγαλύτερες πραπληροφορήσεις της αγοράς…. Η πραγματικότητα είναι ότι οι πραγματικά ενεργειακοί υαλοπίνακες έχουν εντυπωσιακά καλύτερες θερμομονωτικές επιδόσεις σε σχέση με τους κοινούς διπλούς υαλοπίνακες. Η διαφορά μπορεί να φτάσει ή και να ξεπεράσει το 220%. Για να το καταλάβει κανείς καλύτερα, αρκεί να πούμε ότι όση ακριβώς βελτίωση θερμομόνωσης προσφέρει ο κοινός διπλός υαλοπίνακας από τον μονό , άλλη τόση (και λίγο παραπάνω) είναι η βελτίωση στην θερμομόνωση μεταξύ του κοινού διπλού και του πραγματικά ενεργειακού υαλοπίνακα 3ης γενεάς. 

Τα ενεργειακά τζάμια δεν μπορούν να ανιχνευθούν με γυμνό μάτι. Εντούτοις υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει εάν οι τοποθετημένοι στα κουφώματά του υαλοπίνακες είναι ενεργειακοί ή όχι.

Ο πιο σίγουρος τρόπος είναι να εφαρμόσει μια συσκευή ανίχνευσης ενεργειακών επιστρώσεων πάνω στην επιφάνεια του εξεταζόμενου υαλοπίνακα . Η συσκευή αυτή είναι μια απλή, ευρέως διαδεδομένη συσκευή την οποία διαθέτουν οι περισσότεροι κατασκευαστές / τοποθετητές ενεργειακών γυαλιών και το τεστ δεν διαρκεί περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα.

Ο δεύτερος τρόπος είναι να προμηθευτεί κανείς μια πηγή έντονης θερμότητας (όπως για παράδειγμα έναν ισχυρό προβολέα, ή μια (κόκκινη) λάμπα υπέρυθρης ακτινοβολίας). Στη συνέχεια δεν έχει παρά να παρεμβάλει μεταξύ της πηγής θερμότητας και του εαυτού του τον υπό εξέταση υαλοπίνακα. Ο απλός διπλός υαλοπίνακας δεν θα ελαττώσει επαρκώς την ροή θερμότητας σε αντίθεση με τον ενεργειακό ο οποίος θα περικόψει δραστικότατα την αίσθηση της ζέστης.

Ένας τρίτος τρόπος, είναι να βρούμε μια ηλιόλουστη μέρα και να μισοανοίξουμε το υπό εξέταση παράθυρο. Στη συνέχεια θα πρέπει να τοποθετήσουμε τον γυμνό βραχίονα του χεριού μας πίσω από το μισάνοιχτο παράθυρο, με τρόπο τέτοιο, ώστε ο μισός βραχίονας να είναι εκτεθειμένος απ’ ευθείας στον ήλιο, ενώ  ο υπόλοιπος να βρίσκεται στην «σκιά» του υπο εξέταση ενεργειακού υαλοπίνακα. Εάν ο υαλοπίνακας είναι πραγματικά ενεργειακός, τότε μετά την πάροδο ενός με δύο λεπτών θα αισθανθούμε το μισό μας χέρι να παραμένει δροσερό (αυτό που καλύπτεται από τον υαλοπίνακα), ενώ το άλλο μισό (αυτό που είναι εκτεθειμένο ανεμπόδιστα στον ήλιο) θα αρχίσει να «καίγεται»……

Οι «Ενεργειακοί Υαλοπίνακες» έχουν κατ’ αρχήν την «ικανότητα» να δυσχεραίνουν την εκπομπή της θερμότητας από την θερμότερη προς την ψυχρότερη πλευρά (γι’ αυτό αποκαλούνται υαλοπίνακες χαμηλής εκπομπής (Low-E). Η ικανότητά τους αυτή μας βοηθά να «κρατούμε» την θερμότητα του σπιτιού μας τον χειμώνα μέσα και το καλοκαίρι την ζέστη του εξωτερικού περιβάλλοντος έξω, εξοικονομώντας ενέργεια (για την θέρμανση ή τον κλιματισμό του χώρου, αντίστοιχα). Η ιδιότητα αυτή των «Ενεργειακών Υαλοπινάκων» λειτουργεί με όλες τις καιρικές συνθήκες (συννεφιά ή λιακάδα), όλες τις ώρες (ημέρα και νύκτα), όλες τις ημέρες του χρόνου (χειμώνα – καλοκαίρι), εφόσον δεν εκτίθενται απ’ ευθείας στην ηλιακή ακτινοβολία.

Από την στιγμή την οποία οι υαλοπίνακες εκτεθούν στην ηλιακή ακτινοβολία τα πράγματα αλλάζουν. Οι απλοί Ενεργειακοί Υαλοπίνακες δεν έχουν σχεδιαστεί για να «φράξουν» την είσοδο της φωτεινής ηλιακής ενέργειας  η οποία διαπερνά ένα τζάμι όταν το «βαράει» ο ήλιος. Το κομμάτι λοιπόν αυτό της εκπεμπόμενης ηλιακής ενέργειας διαπερνά ανεμπόδιστο τον υαλοπίνακα, εισέρχεται στον χώρο μας, απορροφάται από τα διάφορα αντικείμενα και επανεκπέμπεται από αυτά υπό την μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας (δηλαδή ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ). Όταν αυτή η θερμότητα προσπαθήσει να διαφύγει θα πέσει πάνω στον ενεργειακό υαλοπίνακά μας, ο οποίος αποτελεί ΑΡΙΣΤΟ μονωτικό της υπέρυθρης ακτινοβολίας. Έτσι έχει δημιουργηθεί ένα άριστο θερμοκήπιο το οποίο πολύ σύντομα είτε θα μας φέρει δυσφορία, είτε θα  μας αναγκάσει να πληρώνουμε αδρά στον λογαριασμό του κλιματιστικού. Έτσι οι εταιρίες παραγωγής υαλοπινάκων, δημιούργησαν μια κατηγορία Ενεργειακών Τζαμιών με πρόσθετες επιστρώσεις, ικανές να ελέγξουν την είσοδο της φωτεινής ηλιακής ακτινοβολίας μέσα στα κτίρια. Τα Ενεργειακά αυτά γυαλιά ,πέρα από την ικανότητά τους να δυσχεραίνουν την μεταφορά της θερμότητας από την θερμότερη προς την ψυχρότερη πλευρά, έχουν και την ικανότητα να εμποδίζουν την προσπέλαση της άμεσης ηλιακής ακτινοβολίας προς το εσωτερικό των κτιρίων και αποτελούν την κατηγορία των υαλοπινάκων ηλιακού ελέγχου (Solar Control ) γνωστότεροι στην αγορά σαν Υαλοπίνακες Τεσσάρων Εποχών υπό την έννοια ότι λειτουργούν και το καλοκαίρι όταν ο καυτός ήλιος «κτυπάει» τα τζάμια.     

Είναι προφανές ότι εφόσον ο ήλιος δεν «βλέπει» τα παράθυρα, είτε γιατί αυτά είναι βορεινά, είτε γιατί είναι κάτω από βεράντες, τέντες, σκίαστρα , δέντρα, κλπ, αρκούν οι απλοί Ενεργειακοί Υαλοπίνακες. Η τοποθέτηση των Solar Control ή τεσσάρων εποχών υαλοπινάκων, έχει νόημα μόνο εφ’ όσον πρόκειται για ανοίγματα στα οποία «πέφτει» επάνω ο ήλιος, τα διαπερνά και θερμαίνει το εσωτερικό των κτιρίων.

Σε αντίθεση με τις βόρειες χώρες στις οποίες η θερμότητα της ηλιακής ακτινοβολίας μπορεί να είναι ευχάριστη ή έστω λίγο ενοχλητική, οι νότιες χώρες υποφέρουν από αυτήν, τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες. Σκεφθείτε πόσο δύσκολο είναι να κλιματίσουμε έναν χώρο το καλοκαίρι, αν μπαίνει μέσα ο ήλιος από τα παράθυρα, τις μπαλκονόπορτες και τα υαλοπετάσματα.

Ασφαλώς ναι.

Κάθε στοιχείο ενός κτιρίου έχει την δική του συμβολή στην απώλεια θερμότητας. Θερμότητα διαφεύγει από παντού (από τους τοίχους, την οροφή, το δάπεδο, τα ανοίγματα). Είναι πολλοί οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει κάποιος να αρχίζει από την αντικατάσταση των υαλοπινάκων.

  • Πρώτον ότι από τα ανοίγματα ενός κτιρίου «δραπετεύει» το 30% περίπου της θερμότητάς του.
  • Δεύτερον ότι η αντικατάσταση των υαλοπινάκων είναι (πλην εξαιρέσεων) απλή, γρήγορη και ουσιαστικά «ανώδυνη» παρέμβαση.
  • Τρίτον ότι η αντικατάσταση των υαλοπινάκων έχει μικρό κόστος (600 € περίπου για ένα σπίτι 100 τ.μ.), μικρότερο από κάθε άλλη παρέμβαση.
  • Τέταρτον ότι έχει άμεσα και «χειροπιαστά» αποτελέσματα.

Όχι υποχρεωτικά.

Το πλαίσιο (κούφωμα) ενός ανοίγματος (παράθυρου ή μπαλκονόπορτας), «ευθύνεται» για μικρό μόνο μέρος της συνολικής απώλειας του ανοίγματος, (εξαρτώμενο από τις διαστάσεις του ανοίγματος, την διατομή και την μορφή του προφίλ, το υλικό και την ποιότητας κατασκευής του κλπ). Ας μην ξεχνάμε ότι το πλαίσιο που αποτελεί κατά μέσο όρο το 20% του ανοίγματος δεν μπορεί να παίζει σημαντικότερο ρόλο στην εξοικονόμηση ενέργειας από τον υαλοπίνακα που αποτελεί το 80%.

Καλείται συνεπώς κάθε ενδιαφερόμενος, να σταθμίσει το όφελος και το κόστος της αντικατάστασης των πλαισίων (κουφωμάτων) ενός κτιρίου, δεδομένου ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, οι νέοι υαλοπίνακες μπορούν να εφαρμοστούν στα υφιστάμενα πλαίσια (κουφώματα).

Η θερμομονωτική αποδοτικότητα των υαλοπινάκων, προσδιορίζεται με τον συντελεστή θερμοπερατότητας U-Value ή K-Value UValue = W/m2 0K : Εκφράζει τις απώλειες θερμότητας ανά τετραγωνικό μέτρο τοποθετημένου υαλοπίνακα, για κάθε βαθμό (Κέλβιν οK ή Κελσίου οC)  θερμοκρασιακής διαφοράς εξωτερικού – εσωτερικού χώρου.

Επί παραδείγματι:

Ο UValue ενός μονού διάφανου υαλοπίνακα πάχους 4mm, είναι της τάξεως των 5,4Watt

Άρα για ένα σπίτι με 20m² υαλοπίνακες που διατηρεί διαφορά θερμοκρασίας 15 οC, θα έχει απώλειες : 20m² χ 15 οC χ 5,4 = 1.620Watt, ή 38,8Kwh την ημέρα.

Ο UValue ενός διπλού υαλοπίνακα αποτελούμενου από δύο διάφανους μονούς υαλοπίνακες πάχους 5mm ο καθένας, με διάκενο ανάμεσά τους 16mm, είναι της τάξεως των 2,9Watt

Άρα αν σπίτι του προηγούμενου παραδείγματος αλλάξει του υαλοπίνακες με αυτούς, οι ημερήσιες απώλειες θα γίνουν  : 20m² χ 15 οC χ 2,9 = 570Watt, ή 13,7Kwh την ημέρα.

Ο UValue ενός διπλού υαλοπίνακα αποτελούμενου από έναν απλό διάφανο υαλοπίνακα πάχους 5mm και έναν «Ενεργειακό Υαλοπίνακα» τρίτης γενιάς πάχους 5mm, με διάκενο 16mm, ανάμεσά τους, είναι της τάξεως του 1,1Watt

Δηλαδή αν στο ίδιο σπίτι αλλάξουμε του υαλοπίνακες με διπλούς ενεργειακούς, οι ημερήσιες απώλειες θα γίνουν  : 20m² χ 15 οC χ 1,1 = 330Watt, ή 7,9Kwh την ημέρα!

Όχι.

Στην πραγματικότητα, υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία η οποία δύναται να καλύψει οποιαδήποτε ιδιαίτερη απαίτηση. Το ποιος από αυτούς ταιριάζει περισσότερο στην κάθε περίπτωση, είναι κάτι το οποίο θα υποδείξει ο ειδικός κατασκευαστής / τοποθέτησης ενεργειακών γυαλιών, αφού πρώτα ενημερωθεί για τις ιδιαιτερότητες τις κάθε κατασκευής (προσανατολισμός, διάσταση ανοιγμάτων, απαιτήσεις σκίασης κλπ). Επίσης κατά την τελική επιλογή μπορεί να ληφθούν υπόψιν και άλλες ανάγκες οι οποίες μπορούν να ικανοποιηθούν επ’ ευκαιρία της αλλαγής των υαλοπινάκων, όπως ασφάλεια, προστασία από ακτινοβολία UV, ηχομόνωση, θωράκιση από Η/Μ ακτινοβολία, αντιβατηριαδιακή προστασία, κ.ά.

Καταρχάς ο υαλοπίνακας είναι πλήρως ανακυκλώσιμο υλικό μια και αποτελείται 60% από χαλαζιακή άμμο, 18% από σόδα ,13% από δολομίτη και μικρά ποσοστά από ασβεστόλιθο, θεικά άλατα και φυσικά οξείδια μετάλλων, ΟΛΑ φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά.

Επί πλέον, μπορούμε μετά βεβαιότητας μα πούμε ότι ο υαλοπίνακας είναι ότι ο ισχυρότερος σύμμαχος στην προσπάθεια μείωσης εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα  CO2  μια και  για την παραγωγή 1 τετραγωνικού μέτρου εκπέμπονται άπαξ 25kg ενώ από την χρήση της εξοικονομούνται 91kg ετησίως εφόρου ζωής.

Αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Εξαρτάται από την χρήση ενέργειας για θέρμανση ή κλιματισμό, κλπ. Ενδεικτικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι, για ένα κοινό σπίτι (μονοκατοικία ή διαμέρισμα) 100m²  περίπου, για το οποίο η δαπάνη αντικατάστασης των υαλοπινάκων εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 500 – 600 Ευρώ, η απόσβεσή της υπολογίζεται σε δύο χρόνια.

Ο καταλληλότερος είναι ένας εξειδικευμένος τοποθετητής υαλοπινάκων (τζαμάς), πιστοποιημένος από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εμπόρων & Βιοτεχνών Υαλοπινάκων (ΠΟΕΒΥ).

Απευθυνθείτε σε κάποιον στην περιοχή σας ο οποίος θα σας προτείνει τον κατάλληλο υαλοπίνακα για την περίπτωσή σας. Ενημερωθείτε για τις εκπληκτικές θερμομονωτικές ιδιότητες των σύγχρονων υαλοπινάκων, για τα άμεσα αποτελέσματα σε εξοικονόμηση ενέργειας (και χρημάτων φυσικά) που θα έχετε από την εγκατάστασή των και την απλή και ανώδυνη διαδικασία αντικατάστασης των παλιών.

Η iGlass εισάγει και διαθέτει στους επαγγελματίες του κλάδου (επεξεργαστές και τοποθετητές υαλοπινάκων), τους Ενεργειακούς Υαλοπίνακες των μεγαλύτερων διεθνώς εταιριών και εργοστασίων παραγωγής.

Αν συναντάτε οποιαδήποτε δυσκολία, μην διστάσετε να απευθυνθείτε σε μας για ενημέρωση, συμβουλή ή σύσταση. Θα είναι χαρά μας να σας βοηθήσουμε να επιλέξετε τον κατάλληλο υαλοπίνακα, τον αξιόπιστο επαγγελματία και να απολαύσετε τα οφέλη των σύγχρονων υαλοπινάκων.

Ανεξάρτητα από το καύσιμο που θα επιλέξουμε για να ζεσταθούμε, πάντοτε θα πληρώνουμε  κάποιο «ενεργειακό κόστος» για την θέρμανσή μας. Το κόστος αυτό δεν αποτιμάται ΜΟΝΟ σε χρήμα!

Αν για παράδειγμα επιλέξουμε την καύση του ξύλου, τότε η θέρμανσή μας θα «κοστίσει» την αποψίλωση κάποιων δασών ετησίως. Αν πάλι επιλέξουμε την χρήση πυρηνικής ηλεκτρικής ενέργειας, τότε  είτε θα «πληρώσουμε» (αργά ή γρήγορα) με την μόλυνση του πλανήτη μας με την απόρριψη των πυρηνικών αποβλήτων (ή ακόμα χειρότερα με ακούσια μόλυνση). Στην περίπτωση της Ελλάδας όπου η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται από καύση τύρφης το τίμημα είναι η υποβάθμιση του ίδιου του αέρα που αναπνέουμε!!! Καταλαβαίνουμε ότι το χρηματικό κόστος είναι απλά ένα κλάσμα του προβλήματος. Αλλά ας υποθέσουμε ότι αυτό είναι το κυρίαρχο πρόβλημα και ας υποθέσουμε επίσης ότι βρέθηκε ένας  «μαγικός τρόπος» να θερμαινόμαστε με τον οικονομικότερο δυνατό τρόπο που θα μπορούσαμε να βρούμε π.χ. 1/10 του σημερινού κόστους. Εάν επαναπαυόμενοι σε αυτήν την «φθηνή»  λύση αρχίσουμε να σπαταλάμε αυτήν την πηγή (αφήνοντας ανοιχτές πόρτες, αγνοώντας για την θερμομόνωσή, ανεβάζοντας υπερβολικά τον θερμοστάτη μας κλπ) και αυξήσουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες κατά 10 φορές  τότε πολύ σύντομα θα βρεθούμε μπροστά σε έναν υπερβολικό λογαριασμό, απορώντας για το πώς είναι δυνατόν.

Αντιθέτως, ας υποθέσουμε ότι μετά από 20,30 ή 50 χρόνια η ενέργεια έχει ακριβύνει κατά 200 ή και 500% !!! Ταυτόχρονα όμως πως η τεχνολογία θα μας δώσει τρόπους να βελτιώσουμε την θερμομόνωσή μας κατά 1000% (σήμερα υπάρχουν ήδη τέτοιες τεχνολογίες για τους υαλοπίνακες σε πειραματικό στάδιο), τότε με απλούς υπολογισμούς, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς, ότι το τελικό άμεσο ενεργειακό κόστος θα είναι κατά πολύ καλύτερο

Όταν κάποιος αγοράζει κάποιο αυτοκίνητο καλείται να επιλέξει μεταξύ κάποιου  εξοπλισμού ασφαλείας. Η κάθε αυτοκίνητοβιομηχανία έχει επενδύσει με διαφορετική φιλοσοφία πάνω στον τομέα «ασφάλεια» όπου η πρόοδος είναι μεγάλη και έχει να κάνει με πολλά και διάφορα αξεσουάρ. Κάποια από αυτά όπως οι ζώνες ασφαλείας, οι αερόσακοι, οι ελεγχόμενες ζώνες παραμόρφωσης και οι προφυλακτήρες εστιάζουν στο τι θα συμβεί ΜΕΤΑ το τρακάρισμα. Κάποια άλλα όμως, όπως το ABS, τα αεριζόμενα δισκόφρενα, οι αεραναρτήσεις, τα συστήματα ενίσχυσης πέδησης και τα συστήματα αυτόματου/προληπτικού φρεναρίσματος εστιάζουν στο να ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ το τρακάρισμα. Αν ρωτούσαν κάποιον από εμάς που  θα προτιμούσε να επενδύσει τα χρήματά του η αυθόρμητη απάντηση θα ήταν «και στα δύο»!! Αν όμως καλούνταν να επιλέξει τότε οι περισσότεροι θα επέλεγαν να επενδύσουν τα χρήματά τους στο να ΜΗΝ τρακάρουν.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στον τομέα της ενέργειας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσυπογράφοντας την συνθήκη του Κιότο δεσμεύτηκε για το ότι μέχρι το 2020 θα ΜΕΙΩΣΕΙ τις ενεργειακές της ανάγκες κατά 20%, θα παράγει τουλάχιστον το 20% των ενεργειακών της αναγκών από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ΚΑΙ θα μειώσει τις εκπομπές CO2  κατά 20%.

Με λίγα λόγια ο στόχος ΔΕΝ είναι να εξακολουθούμε να κατασπαταλούμε τους ενεργειακούς πόρους του πλανήτη αλόγιστα επαναπαυόμενοι στη παραγωγή φθηνής ενέργειας, αλλά ούτε και να επιβαρύνουμε την ατμόσφαιρα με ρύπους προκειμένου να παράγουμε συστήματα που «βγάζουν» φθηνή ενέργεια.

Όπως σε όλα τα πράγματα έτσι και εδώ πρέπει να υπάρχει η αρμονική ισορροπία μεταξύ του περιορισμού της κατανάλωσης ενέργειας, του κόστους παραγωγής αυτής που αναπόφευκτα θα καταναλώσουμε και των ρύπων τους οποίους ΣΥΝΟΛΙΚΑ εκπέμπουμε προκειμένου να καλύψουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες.

Στη χώρα μας δυστυχώς αυτή η ισορροπία χάθηκε!

Τον τελευταίο καιρό διαπιστώνει κανείς μια μαζική χειραγώγηση των πολιτών στην αναγκαιότητα και στο κέρδος της επένδυσης σε φωτοβολταικά συστήματα, σε βαθμό που το 95% των πολιτών να θεωρεί ότι τα φωτοβολταικά είναι η μοναδική πηγή ανανεώσιμης ενέργειας. Πρέπει λοιπόν κανείς να διερευνήσει την αποδοτικότητα μιας τέτοιας επένδυσης τόσο για τον επενδυτή όσο και για την κοινωνία γενικότερα.  Αν κανείς προσπαθήσει να βρει το κόστος παραγωγής της ενέργειας στην Ελλάδα,  από τον ισολογισμό της ΔΕΗ, θα διαπιστώσει, ότι για την παραγωγή 35 εκατομμυρίων Mwhe δαπανώνται (σε πρώτες ύλες όπως ο λιγνίτης το αέριο κλπ) 750 εκατομμύρια € ετησίως. Άρα η παραγωγή του 20% (υποχρέωση Κιότο) αυτής της ενέργειας κοστίζει 150 εκατομμύρια € το χρόνο. Για να παραχθεί αυτή η ενέργεια από φωτοβολταικά συστήματα (τα οποία αποδίδουν περίπου 1.400Mwhe/εγκατεστημένο Mw), χρειάζεται να εγκατασταθούν 5.000Mw. Δεδομένου του κόστους εγκατάστασης στα 3 εκατομμύρια €/Mw, με έναν πολλαπλασιασμό βλέπουμε ότι για να καλυφθεί ο στόχος του 20% πρέπει να επενδυθούν  :

5.000Mw X 3εκατομμύρια € = 15 δις €….

Με λίγα λόγια η Ελλάδα για να είναι εντάξει στην δέσμευσή της, πρέπει να επενδύσει 15 δις (σε ένα εισαγόμενο προϊόν) και να πληρώνει 90 εκατομμύρια € τόκους ετησίως  για να παράγει ενέργεια η οποία διαφορετικά θα της κόστιζε  150 εκατομμύρια τον χρόνο!!!!

Δεν τελειώσαμε όμως εδώ! Προκειμένου να καταστεί μια τέτοια επένδυση θελκτική η ΔΕΗ πληρώνει στους επενδυτές  0,30-0,50€/kwh (έναντι των 0,10-0,20€ που της κοστίζει η ίδια παραγωγή), λεφτά τα οποία πολύ απλά μετακυλείει στο κόστος της  και χρεώνει για αυτό ΟΛΟΥΣ του καταναλωτές!!!!

Υπάρχει άλλη λύση ???

Μα φυσικά!!

Η λύση βρίσκεται στο να ΜΕΙΩΣΕΙ κανείς ΠΡΩΤΑ της ενεργειακές του δαπάνες και ΜΕΤΑ να επενδύσει στο να καλύψει τις εναπομείνουσες ανάγκες με ΑΠΕ.

Αν κάποιος για παράδειγμα επενδύσει στο να αλλάξει τους υαλοπίνακες του σπιτιού του με άλλους, σύγχρονους,  ενεργειακούς 3ης γενεάς θα δαπανήσει περίπου 800€  για ένα τυπικό μέσο διαμέρισμα. Το ενεργειακό όφελος θα είναι περίπου (για την περιοχή της Θεσσαλονίκης) 1,070kwh  από την θέρμανση  +  360kwh από την ψύξη x 0,15€/kwh χρέωση από ΔΕΗ =  214€  όφελος/έτος….  Δηλαδή σε 2 χρόνια απόσβεση του κόστους αντικατάστασης και από εκεί και πέρα κάθε χρόνο 214€ στην τσέπη του ιδιοκτήτη…. Χωρίς ΚΑΜΙΑ επιβάρυνση του περιβάλλοντος, χωρίς ΚΑΜΙΑ επιβάρυνση των υπολοίπων συμπολιτών μας…( Για να έχει το ίδιο ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ όφελος από ένα φωτοβολταικό θα έπρεπε να επενδύσει 3.000€)

Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τα υπόλοιπα συστήματα «παθητικής» ενεργειακής βελτίωσης, τα οποία με χαμηλό κόστος επένδυσης και χωρίς κανένα κόστος συντήρησης μετά την αρχική επένδυση ΜΕΙΩΝΟΥΝ τις ενεργειακές δαπάνες τις κατοικίας μέχρι και 85%!!!! Το υπόλοιπο είναι αυτό το οποίο θα πρέπει κάποιος να παράγει με  ΑΠΕ ώστε να πετύχει αυτό που ονομάζεται κατοικία μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι για να επιτύχουμε τους Ευρωπαϊκούς ενεργειακούς στόχους με το μικρότερο δυνατό κόστος πρέπει να επενδύσουμε τα λιγοστά μας χρήματα εκεί που θα αποδώσουν βέλτιστα. Αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα σήμερα καταναλώνει 100 μονάδες ενέργειας ετησίως θα πρέπει να επενδύσουμε ώστε να παραχθούν 20 μονάδες από ΑΠΕ…. Αν όμως καταφέρουμε να μειώσουμε την ετήσια στις 70 ή ακόμα και στις 60 τότε αρκεί να επενδύσουμε στην παραγωγή μόλις 12 μονάδων από Ανανεώσιμες Πήγες Ενέργειας….. ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ! 

  1. Πολλαπλασιάζεται η θερμομόνωση
  2. Βελτιώνεται η άνεση του χώρου
  3. Εξαφανίζονται τα φαινόμενα υγροποίησης
  4. Μειώνεται η αναγκαία ισχύς συσκευών θερμανσης/ψύξης
  5. Αυξάνεται  έως και 200% η θερμομόνωση, σε σχέση με τους απλούς διπλούς υαλοπίνακες
  6. Με την εξοικονομηση ενέργειας (πετρέλαιο/ρεύμα)  μειώνεται η εκπομπή αερίων θερμοκηπίου

Μονωτικοί υαλοπίνακες με αεροθάλαμο

Accordion Content

Μέχρι τα μισά του προηγούμενου αιώνα, τα υαλοστάσια αποτελούνταν από μονούς υαλοπίνακες με αποτέλεσμα τεράστιες απώλειες θερμότητας μέσω των παραθύρων, εξ αιτίας της πολύ κακής θερμομόνωσης  (U-value) (ένα υαλοστάσιο με μονό υαλοπίνακα πάχους 6mm, έχει Ug = 5,7W/(m2.K)). Περί τα τέλη της 10ετίας του 1930 γεννήθηκε η ιδέα του διπλού υαλοπίνακα, η οποία άρχισε να εφαρμόζεται στην πράξη στις αρχές της 10ετίας του ’50, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτοι διπλοί υαλοπίνακες, οι οποίοι συναρμολογούνταν και τοποθετούνταν επί τόπου. Αργότερα στις αρχές της δεκαετίας του 1960, τα εργοστάσια παρήγαγαν ερμητικά σφραγισμένους διπλούς υαλοπίνακες.

Η ιδέα των διπλών υαλοπινάκων ήταν να δημιουργηθεί ένα διάκενο γεμισμένο με ξηρό αέρα ανάμεσα σε δύο φύλλα υαλοπινάκων, το οποίο θα συντελούσε στην μείωση της μετάδοσης της θερμότητας με επαφή, δεδομένου ότι το γυαλί έχει θερμοαγωγιμότητα 1W/(m.K) ενώ ο αέρας μόλις 0,025W/(m.K), βελτιώνοντας έτσι τα μονωτικά χαρακτηριστικά και τον συντελεστή θερμοπερατότητας (Ug) ενός υαλοστασίου.

Τα διπλά θερμομονωτικά τζάμια κατασκευάζονται συγκολλώντας 2 παραλληλισμένους διαφορετικούς υαλοπίνακες με ένα διπλό σύστημα  «φραγμού» το οποίο συνήθως αποτελείται από ένα κοίλο (κούφιο) αποστατικό και μια συνεχή κολλητική ουσία η οποία περιβάλει όλη την περίμετρο του διπλού υαλοπίνακα. Το αποστατικό καθορίζει το μέγεθος του αεροθαλάμου που θα δημιουργηθεί μεταξύ των 2 υαλοπινάκων και γενικά η αύξησή του αυξάνει και την θερμομόνωση (μέχρι τα 16mm). Επίσης το εσωτερικό του αποστατικού γεμίζει με αφυγραντικά υλικά (πυριτικά άλατα), τα οποία μέσω μικροσκοπικών οπών  αφαιρούν την υγρασία από το εσωτερικό του σχηματισθέντος αεροθαλάμου.

Τα αποστατικά συνήθως κατασκευάζονταν από αλουμίνιο, το οποίο όμως επειδή είναι καλός αγωγός της θερμότητας δημιουργούσε θερμογέφυρα. Έτσι σήμερα χρησιμοποιούνται και άλλα υλικά, όπως ανοξείδοτο τα οποία είναι κακοί αγωγοί της θερμότητας βεςλτιώνοντας έτσι την συνολική επόδοση.

Για την τελική συγκόληση των τζαμιών χρησιμοποιούνται διάφορα υλικά όπως σιλικόνη, θειοκόλη, πολυαιρουθάνη κ.α., το καθένα από τα οποία έχει πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα. Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να εξασφαλιστεί ότι η ποσότητα θα είναι ικανή ώστε να μην υπάρχουν «ασυνέχειες» στην περιμετρική σφραγίσει γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα οι υαλοπίνακες θα «αστοχήσουν» γεμίζοντας στο εσωτερικό τους με ανεπιθύμητη υγρασία. Εκτός από το περιμετρικό κυρίως σφραγιστικό υλικό, συνίσταται και η χρήση μιας δεύτερης εσωτερικής σφράγισης η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια λεπτή στρώση βουτυλικής κολλητικής ουσίας η οποία παρεμβάλλεται μεταξύ του αποστατικού και των 2 υαλοπινάκων. Η 2η σφράγιση   εμποδίζει τον σχηματισμό υδρατμών και εξασφαλίζει την  παραμονή του  ενδιάμεσου αερίου μέσα στον αεροθάλαμο.

Υαλοπίνακες ειδικών εφαρμογών

Accordion Content

Οι υαλοπίνακες ακτινοπροστασίας είναι υαλοπίνακες στους οποίους κατά το στάδιο της κατασκευής, προστέθηκε στο αρχικό μείγμα πρώτων υλών ικανή ποσότητα οξειδίου του μόλυβδου (PbO). Το συστατικό αυτό έχει την ιδιότητα να αυξάνει δραματικά την ικανότητα του υαλοπίνακα να απορροφά ιονίζουσες (οι οποίες είναι εξαιρετικά επιβλαβής) ακτινοβολίες (ακτίνες χ, ακτίνες γ κλπ).

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Οι υαλοπίνακες αυτοί προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για εσωτερική χρήση σε χώρους με ελεγχόμενη υγρασία και θερμοκρασία.

Χρησιμοποιούνται κυρίως σε χώρους όπου υπάρχουν σκεδάζόμενες ή και απευθείας εκπεμπόμενες ιονίζουσες ακτινοβολείες, όπως :

  • Ακτινολογικά ιατρεία
  • Οδοντιατρεία
  • Εργαστήρια και χώρους όπου υπάρχουν πυρηνικά αντιδραστήρια
  • Χώρους λειτουργείας τομογράφων
  • Πάσης φύσεως Ιατρικά ή μη  μηχανήματα που ενδεχομένως χειρίζοντια/χρησιμοποιούν ιονίζουσες ακτινοβολίες.

 

ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ

Η αποτελεσματικότητα των υαλοπινάκων αυτών στην απορρόφηση των ιονίζοντων ακτινοβολιών, καθορίζεται από το λεγόμενο «ισοδύναμο πάχος μόλυβδου». Το μέγεθος αυτό ουσιαστικά παραλληλίζει την αποτελεσματικότητα του υπο εξέταση υαλοπίνακα με την αποτελεσματικότητα ενός θεωρητικού φύλλου καθαρού μόλυβδου κάποιου συγκεκριμένου πάχους.

Πάχος υαλοπίνακα

Ισοδύναμο πάχος μολύβδου

3,5mm-5,0mm

1,2mm

5,0mm-6,5mm

1,5mm

7,0mm-8,5mm

2,1mm

8,5mm-10,0mm

2,5mm

10,0mm-11,5mm

3,0mm

11,5mm-13,0mm

3,5mm

16,0mm-18,0mm

4,8mm

20,0mm-22,0mm

6,1mm

 

Για παράδειγμα ο υαλοπίνακας ακτινοπροστασίας 6mm θα προσφέρει ακριβώς την ίδια προστασία που θα πρόσφερε ένα ατόφιο φύλλο μόλυβδου πάχους 2mm.

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

Οι υαλοπίνακες αυτοί δεν υπάρχουν συνήθως ετοιμοπαράδοτοι και εισάγονται κατόπιν ειδικής παραγγελίας.

Οι μέγιστες δυνατές διαστάσεις τις οποίες μπορεί κανείς να έχει έναν τέτοιο μονοκόμματο υαλοπίνακα είναι :

Ισοδύναμο πάχος μολύβδου

Μέγιστη διάσταση

1,2mm Pb

2100mm x 1000mm

1,5mm Pb

2400mm x 1100mm

2,1mmPb

2400mm x 1100mm

2,5mmPb

2400mm x 1100mm

3,0mmPb

2000mm x 1000mm

3,5mmPb

2000mm x 1000mm

4,8mmPb

1500mm x  800mm

6,1mmPb

1500mm x  800mm

Οι μονόδρομοι καθρέπτες (γνωστοί και ως κατασκοπευτικοί καθρέπτες) είναι λευκοί υαλοπίνακες, επιστρωμένοι με ειδική επίστρωση αργύρου η οποία εναποτίθεται στην υαλοπίνακα εν ψυχρώ και εν κενό (μαγνητρωνικη – «μαλακή» επίστρωση).

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Οι υαλοπίνακες αυτοί δύνανται να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση χώρων χωρίς να γίνεται αντιληπτή η παρουσία του παρατηρητή. Για να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο να έχει εξασφαλιστεί μια σχέση έντασης  φωτισμού τουλάχιστον 7:1. Αυτό σημαίνει ότι ο χώρος τον οποίο θέλουμε να βλέπουμε πρέπει να είναι τουλάχιστον 7 φορές πιο φωτεινός από τον χώρο στον οποίο στέκεται ο παρατηρητής.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Οι υαλοπίνακες αυτοί έχουν εξαιρετικά αυξημένο συντελεστή ανακλαστικότητας (LR=52%) και εξαιρετικά χαμηλό συντελεστή φωτεινής διαπερατότητας (LT<2%). O συνδυασμός αυτός είναι που κάνει αυτόν τον υαλοπίνακα τόσο ξεχωριστό, μια που :

  • Έχει εμφάνιση κοινού καθρέπτη, εμποδίζοντας αυτόν τον οποίο παρατηρούμε να δει προς το μέρος του παρατηρητή, αφαιρώντας του την δυνατότητα να ξέρει αν υπάρχει κάποιος από πίσω ή όχι.
  • Δημιουργεί έναν χώρο παρατήρησης του οποίου η ύπαρξη μπορεί να παραμένει άγνωστη σε αυτούς που επιθυμούμε.

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

Οι υαλοπίνακες αυτοί είναι διαθέσιμοι σε πάχος 6mm και σε μέγιστη διάσταση 6000mm x 3210mm.

Οι υαλοπίνακες αυτοί επίσης επιδέχονται μια ευρεία γκάμα κατεργασιών όπως :

  • Τρίπλεξ
  • Security
  • Κουρμπάρισμα
  • Τρύπημα
  • Κόψιμο
  • Περιμετρική επεξεργασία κάθε μορφής.

Οι υαλοπίνακες αυτοί είναι κοινοί λευκοί υαλοπίνακες, συνήθως πολύ μικρού πάχους (2mm) οι οποίοι υποβάλλονται σε χημική επιφανειακή επεξεργασία. Οι ιδιότητα που αποκτούν μετά την κατεργασία αυτή, είναι ότι αποκτούν εξαιρετική αντιανακλαστική δράση, εφόσον είναι σε επαφή με το προς παρατήρηση υποκείμενο.

Έτσι προσφέρουν ξεκάθαρη ενόραση, απαλλαγμένη από τις ανεπιθύμητες αντανακλάσεις που συνήθως αλλοιώνουν την εικόνα που κοιτάμε. 

Είναι ιδανικοί για χρήση στην βιομηχανία της κορνιζοποιείας, αλλά και στην καθημερινή οικιακή χρήση  για κορνιζάρισμα φωτογραφιών, πόστερ, χαρτών, διπλωμάτων, εγγράφων, πινάκων ζωγραφικής κλπ.

Είναι κοινό μυστικό ότι 5 δευτερόλεπτα επαφής με μια μολυσμένη επιφάνεια, είναι αρκετά για μεταφερθεί το 99% των βακτηρίων στον άνθρωπο. Παρότι η πλειονότητα των μικροοργανισμών αυτών είναι άκακη για τον άνθρωπο, υπάρχουν και κάποια το οποία έχουν πολύ οδυνηρές συνέπειες προκαλώντας μολύνσεις και ασθένειες. Η παγκόσμια βιομηχανία υάλου βρήκε την λύση και σε αυτό το πρόβλημα! Δημιούργησε μια οικογένεια αντιβακτηριδιακών προϊόντων.

Οι υαλοπίνακες αυτοί είναι είτε κοινοί υαλοπίνακες (λευκοί ή έγχρωμοι), είτε καθρέπτες, οι οποίοι έχουν υποστεί μια ειδική κατεργασία κατά την οποία εναποτίθεται στην επιφάνειά τους μια πυρολυτική (σκληρή) επίστρωση με βάση τον άργυρο.

Η αντιμικροβιακή δράση αυτής της ειδικής επίστρωσης, η οποία ενσωματώνεται ανάμεσα στα μόρια της επιφάνειας του γυαλιού, εξοντώνει το 99,9% των βακτηρίων τα οποία επικάθονται πάνω στον υαλοπίνακα, ενώ παράλληλα αναχαιτίζουν την εξάπλωση μυκήτων.

Αυτές ακριβώς οι ιδιότητες καθιστούν αυτόν τον υαλοπίνακα ιδανικό σε χρήσεις όπου είναι απαραίτητη η υψηλή υγιεινή, όπως :

  • Νοσοκομεία, αιματολογικές , ογκολογικές κλινικές, μονάδες εγκαυμάτων,
  • Κέντρα μητρότητας, μονάδες νεογνών
  • Αίθουσες αναμονής
  • Εργαστήρια, φαρμακεία
  • Κοινόχρηστες ντουζιέρες και τουαλέτες
  • Σπα
  • Αποδυτήρια γυμναστηρίων, κολυμβητηρίων κλπ
  • Κουζίνες, μπάνια οικιακής χρήσης μπάνια κουζίνες, χειρουργεία, μονάδες εγκαυμάτων κλπ.

Οι υαλοπίνακες αυτοί φέρουν ειδική σφραγίδα η οποία πιστοποιεί την προέλευση και τις ιδιότητές τους. Επίσης πρέπει να αναφερθεί ότι είναι πολύ εύκολο να καθαριστούν με τα συνήθη μέσα καθαρισμού μια και είναι εξαιρετικά ανθεθεκτικοί σε όλα τα καθαριστικά, συμπεριλαμβανομένων και αυτά τα οποία χρησιμοποιούνται σε νοσοκομεία.

 

Μείωση του αριθμού των βακτηρίων που παρατηρήθηκαν μετά από 24 ώρες

• σταφυλόκοκκος: 99,9% λιγότερα βακτήρια

• Ε-COLI: 99,99% λιγότερα βακτήρια

• P-aeruginosa : 99,99% λιγότερα βακτήρια

Οι αυτοκαθαριζόμενοι είναι υαλοπίνακες οι οποίοι είναι επικαλυμμένοι με μια ειδική, διάφανη οργανική επίστρωση. Η επίστρωση αυτή είναι υδρόφιλη και φωτοκαταλιζόμενη. Η επίστρωση αυτή εναποτίθεται πάνω στον υαλοπίνακα εν θερμό με την μέθοδο της πυρόλησης (σκληρή επίστρωση) και ως εκ τούτου έχει ιδιαιτέρως αυξημένη μηχανική αντοχή. Η επίστρωση αυτή ενεργοποιείται από το υπεριώδες κομμάτι της ηλιακής ακτινοβολίας και λύει τους δεσμούς συνοχής μεταξύ του υαλοπίνακα και των ανεπιθύμητων εναποθέσεων (βρωμιά). Με τους δεσμούς αυτούς εξασθενισμένους το νερό της πρώτης βροχής δημιουργεί ένα στρώμα νερού κατά μήκος της επιφάνειας του γυαλιού και ξεπλένει την αποσυντιθέμενη οργανική βρωμιά. Η δράση αυτή, καθιστά την ανάγκη καθαρισμού του υαλοπίνακα πολύ πιο σπάνια (χρειάζεται καθάρισμα περίπου 5 με 6 φορές πιο σπάνια από τους κοινούς υαλοπίνακες.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι οι υαλοπίνακες αυτοί έχουν σχεδιαστεί για εξωτερική χρήση και μάλιστα μόνο στις περιπτώσεις όπου ο υαλοπίνακας θα βρεθεί εκτεθειμένος διαδοχικά τόσο στο φυσικό ηλιακό φως όσο και στο νερό της βροχής (δεν θα λειτουργήσει κάτω από μεγάλους προβόλους, σε ντουζιέρες κλπ). 

Απεναντίας είναι ιδανική λύση οπουδήποτε το καθάρισμα των υαλοπινάκων είναι προβληματικό ή/και κοστοβόρο όπως για παράδειγμα

  • Αίθρια 
  • Στέγαστρα 
  • Έπιπλα πόλης (στάσεις λεωφορείων, τηλ. Θάλαμοι κλπ) 
  • Βιτρίνες καταστημάτων 
  • Υαλοπετάσματα 

Οι υαλοπίνακες αυτοί επίσης, λειτουργούν το ίδιο καλά σε μια ποικιλία περιβαντολογικών συνθηκών όπως :

  • Αστικές περιοχές
  • Εξοχικές περιοχές
  • Παραθαλάσσιες τοποθεσίες
  • Περιοχές αυξημένης ρύπανσης (κοντά σε εργοστάσια, πολυσύχναστους δρόμους, αεροδρόμια κλπ)

 Η οπτική εμφάνιση της επίστρωσης είναι τελείως διάφανη, άρα δεν είναι δυνατόν να την αντιληφθεί κανείς, εκτός και εάν διαθέτει ειδικό εξοπλισμό.

Η αυτοκαθαριζόμενη επίστρωση, εκτός από την εφαρμογή της σε κοινούς λευκούς υαλοπίνακες, υπάρχει διαθέσιμη στην Ελληνική αγορά  πάνω σε ενεργειακούς και ανακλαστικούς υαλοπίνακες επίσης. Η αυτοκαθαριζόμενη δράση της επίστρωσης είναι σχεδιασμένη και επιδρά κυρίως στους εξής ρύπους :

  • Σκόνη
  • Θαλασσινό νερό
  • Υπολείμματα εντόμων
  • Οργανικούς ατμοσφαιρικούς ρύπους

          Η μέγιστη απόδοση του υαλοπίνακα επιτυγχάνεται όταν είναι τοποθετημένος κατακόρυφα με την μέγιστη δυνατή έκθεση τόσο στο ηλιακό φως όσο και στο βρόχινο νερό.

   Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρήσει κανείς ότι οι υαλοπίνακες αυτοί δεν χρειάζονται απολύτως κανέναν καθαρισμό. Επίσης δεν μπορούν να διαλύσουν μεγάλες περιοχές συμπαγών ορυκτών ρύπων όπως για παράδειγμα τσιμέντο, μπογιά, βερνίκι κλπ.

Επίσης πρέπει να τονιστεί ότι οι υαλοπίνακες αυτοί απενεργοποιούνται και αχρηστεύοντας μόνιμα,  εάν έρθουν σε επαφή με μη συμβατή σιλικόνη.

Οι υαλοπίνακες μεταβλητής διαφάνειας, είναι υαλοπίνακες τρίπλεξ, οι οποίοι ανάμεσα σε 2 μεμβράνες συγκόλλησης έχουν μια μεμβράνη υγρών κρυστάλλων (LC , παρόμοια με αυτήν η οποία υπάρχει στις οθόνες από τα κομπιουτεράκια). Οι υγροί κρύσταλλοι αυτοί, σε κατάσταση ηρεμίας, διατάσσονται τυχαία εμποδίζοντας την θέαση δια μέσου του υαλοπίνακα διαχέοντας το φως (η εικόνα που παίρνουμε εμείς κοιτώντας τον υαλοπίνακα είναι η ίδια με αυτήν που έχουμε κοιτώντας έναν υαλοπίνακα αμμοβολής). Μόλις όμως διοχετευτεί (συνεχόμενο) ρεύμα, οι υγροί κρύσταλλοι παραλληλίζονται επιτρέποντας πλέον την θέαση και μετατρέποντας τον υαλοπίνακα σε διάφανο με το πάτημα ενός κουμπιού. Σε κάθε περίπτωση η φωτεινή διαπερατότητα (άρα ο φωτισμός του χώρου) παραμένει σχεδόν ίδιος (LT=77% όταν είναι ανοιχτοί).

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Κατά την τοποθέτησή τους  πρέπει να συνδεθούν με κατάλληλη ηλεκτρονική/ηλεκτρολογική διάταξη, η οποία παρέχεται από τον κατασκευαστή.

Οι υαλοπίνακες αυτοί είναι ιδανικοί για μια σειρά εφαρμογών όπως :

  • Διαχωριστικά εσωτερικών χώρων
  • Πόρτες από ασανσέρ
  • Πόρτες από τουαλέτες
  • Γκισέ
  • Τοίχοι πολυμέσων
  • Δάπεδα
  • Βιτρίνες εκθεμάτων
  • Πλαϊνά αυτοκινήτων/λεωφορείων κλπ

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

Οι υαλοπίνακες αυτοί δεν υπάρχουν σε διαρκή παρακαταθήκη και εισάγονται κατόπιν ειδικής παραγγελίας.

Δύνανται να τοποθετηθούν είτε σαν μονή είτε σαν διπλή υάλωση, ενώ το είδος των υαλοπινάκων ανάμεσα στους οποίους εγκλωβίζονται οι υγροί κρύσταλλοι μπορεί να ποικίλει τόσο σε χρωματισμό όσο και σε ιδιότητες (πχ security, ενεργειακό κλπ).

Το ελάχιστο δυνατό πάχος είναι 7mm , ενώ το στάνταρ είναι 11mm.

Οι κεραμικοί υαλοπίνακες είναι υαλοπίνακες οι οποίοι έχουν διαφορετική χημική σύσταση / μοριακοί διάταξη έτσι ώστε να έχουν κάποιες πολύ ιδιαίτερες ιδιότητες :

  • Έχουν εξαιρετικά χαμηλό συντελεστή επιφανειακής διαστολής
  • Έχουν υψηλότερο σημείο τήξης από τους κοινούς υαλοπίνακες
  • Αντέχουν διαρκή έκθεση σε θερμοκρασίες άνω των 600 °C
  • Έχουν εξαιρετικά μεγάλη αντίσταση σε θερμικά σοκ

Οι ιδιότητες αυτές κάνουν αυτούς του υαλοπίνακες ιδανικούς για χρήσεις όπως :

  • Προστατευτικά τζακιών
  • Πορτάκια από σόμπες
  • Προστασία ηλεκτρικών αντιστάσεων
  • Φωτιστικά υψηλών θερμοκρασιών
  • Βιομηχανικά παράθυρα σε θαλάμους υψηλών θερμοκρασιών
  • Επικάλυψη εστιών κουζίνας

Οι υαλοπίνακες αυτοί μπορούν να υποστούν μια σειρά περαιτέρω κατεργασιών ώστε να αποκτήσουν επιπλέον ιδιότητες όπως :

  • Ανάκλαση υπέρυθρης ακτινοβολίας
  • Αυτοκαθαριζόμενη δράση
  • Καθρεπτισμός κατά περίπτωση

Επικοινωνήστε μαζι μας

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα προϊόντα, τις υπηρεσίες μας ή οτιδήποτε άλλο μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Top